Futbolmanya

93 Ruhu

2012-02-13T09:06:00.000+02:00

Bu yıl ki Afrika Uluslar Kupası finali her açıdan çok farklı hikayeler barındırıyordu ve belki de en trajik ve duygulu sahnelere şahitlik ettik final maçı boyunca. Küçük mucize çocuk Zambiya ile 2000'lerin altın jenerasyonu lanetli Fildişi Sahilleri'ni karşı karşıya getiren final mücadelesinde onuncu kez uzatmalara giden, yedinci kez penaltılarla son bulan bir son izledik.

Finalin ardındaki en acıklı hikaye hiç kuşkusuz Gabon'un başkenti Libreville'deki bundan 19 yıl önce 27 Nisan 1993 günü Zambiya Milli Takımı'nın Senagal'deki Dünya Kupası eleme maçı için gerçekleştirdiği uçak yolculuğundaki kaza sonucu milli takım futbolcularının ve tüm kafilenin ölmesi, hikayesi ve ölen kafiledekilerin bilgisi burada. O gün PSV'de forma giyen Kalusha Bwalya kafile ile değil de kendisi Senagal'e gitmeyi tercih ettiği için kurtulmuştu.

Bir yıl sonra düzenlenen Afrika Uluslar Kupası'nda Zambiya bir şekilde Bwalya'nın etrafında kurulan takımla finale kadar çıktı ve bir başka mucizeye imza attı. Finalde Nijerya'ya yenilseler de bu 1 yıl önceki dramın ardından gelen muhteşem bir zaferdi. Kader bu ya 2012'de bir ulusun futboldan sorumlu federasyon başkanı olarak elemelerden geçip Afrika Uluslar Kupası finaline Gabon'a gelmek vardır kaderde Bwalya için. Ve 93 ruhunu taşıyan bir takımın penaltılarda kupaya uzanması.

Herve Renard Zambiya'nın karizmatik teknik direktörü olarak ün yapsa da turnuva ilerledikçe bu muhteşem hikayenin baş kahramanlarından biri olacağı Afrika Uluslar Kupası'nın ilk günlerinde pek kimsenin aklına gelmezdi herhalde. Senegal ve Gana gibi dişli takımları elemiş olsalar da finalde Fildişi Sahillerinin altın jenerasyonu kupaya o kadar açtı ki Franzıos teknik adam finali kaybetse bile kendisinden beklenenin çok üzerinde bir iş yapmıştı zaten. Ama o herşeyden, her başarıdan öte bir kareyle girdi artık hafızalarımıza. Sakatlanan oyuncusu Joseph Musonda'yı penaltılar sonrası sevinen futbolcularının yanına kucağında götüren teknik adam olarak geçti futbol tarihine Fransız.

Turnuva boyunca neredeyse hiç üzerinden çıkarmadığı uğurlu beyaz gömleği ona maçın yıldızlarından Gervinho'nun ayağından kaçırılan penaltı sonucu kupayı getirdi. Vasat bir defans oyuncusunun teknik adamlık kariyerinde kayda değer bir başarısı olmadan Zambiya milli Takımı'nın başında turnuva boyunca defansif bir oyunla ama kollektif oynayarak kazandığı başarı hikayesi de ilginçti kuşkusuz. Ama hepsi kollarında Musonda'yı taşıdığı karenin arkasında kalacak.

Drogba bundan birkaç yıl önce yine bir final maçında Mısır karşısında penaltıyı kaçırarak takımının kupayı kaybetmesine neden olurken nereden bilebilirdi Zambiya karşısında da 90 dakika içerisinde aynı fırsatı kaçırarak takımını kupadan edeceğini. Gervinho'nun muhteşem slalomu ile ceza sahasına girerken düşürülmesi sonucu maçın hakemi penaltı noktasını gösterdiğinde maçın son on-onbeş dakikasına giriliyordu. Gol demek kupayı iki kulbundan sıkı sıkı tutmak demekti. Ama Drogba geldi ve Baggio penaltısı ile topu göğe yükseltti. Daha dramatik olanı skor 4-4 iken yaşadıkları idi penaltılarda. Bu sefer öyle bir yük bindi ki sırtına 5. penaltı için topun başına geldiğinde aslında hem takım hem de tüm izleyiciler büyük bir şüpheyle bakıyordu kendisine. O bu yükü kaldırıp takımının beşinci penaltısını da gole çevirirken 90 dakikalık bölümde takımına penaltı kazandıran Gervinho dokuzuncu penaltıda hem de bir önceki penaltılar kaşılıklı kaçırılmışken topu dışarı vurarak takımını kupadan etti.

Kupayı Zambiya'nın kazanmasında iki penaltı önce Cisamba topun başına giderken Drogba'nın onun omzuna dokunarak konsantrasyonunu bozması ve yaptığı totem üzerine Cisamba'nın topu ağlara gönderdiği anda yüzünü kaleye dönerek ve sağ elini yüzünün önünde gezdirerek yaptığı büyü mü etkili oldu bunu da kimse bilemez. Ya da Gervinho'nun kaçırdığı penaltı sonrasında tüm kafilenin söylediği şarkıya topun başına gelen Stopilla Sunzu'nun da eşlik ederek vuruşu yapması mı? Peki ya Zambiya kalecisi Mweene'nin takımının beşinci penaltısı için topun başıan geçerek büyük bir soğukkanlılıkla topu ağlara yuvarlayışı sonrası iki kalecinin birbirine sarılması ve tebrik etmesi.

Ben içerisinde bu kadar hikaye barındıran bir final maçı hatırlamıyorum, ya da uzun zamandır izlemedim. Futbolun tam da hayatın içine orta yaptığı bir final mücadelesinde Fildişi Sahilleri'nin altın jenerasyonunun lanetinin de devam ediyor olması ayrı bir dram. Drogba liderliğinde son on yılın en iyi Afrika takımı bir kupa alamadan dönemini bitiriyor artık.

Büyük İş Yaptı Galatasaray

2012-02-10T09:11:00.001+02:00

Yiğidi öldür hakkını yeme demişler. Benim Fenerbahçe'li olduğumu herkes biliyor ama dün Galatasaray Basketbol takımının ortaya koyduğu performanstan sonra rakibimi kıskandığımı söylemeden edemeyeceğim. Bu yıl Euroleague başlarken herkes Efes ve Fenerbahçe Ülker'den birinin final four'a gitmesini beklerken, Galatasaray içinse son 16'ya kalsın yeter görüşü hakimdi.

Galatasaray şu anda bu üç takım arasında belki de tek çeyrek final adayı, çok küçük bir ihtimalle Fenerbahçe de gidebilir. Ama benim sorunum ne Galatasaray'ın, ne de Fenerbahçe'nin tur atlaması değil, sahada ortaya konulan mücadele. Yıllardır Fenerbahçe Ülker çok iyi bir performans sergiledi hep. Sahada savaşan ve savaşırken başarıya yürüyen takım bu sene ortalıkta yok malesef. Ve yıllardır Fenerbahçe Ülker'de gördüğüm bu ruh şimdi Galatasaray'da var. Başarıya olan açlık ve motivasyon o kadar üst seviyedeki, bu durum oyuncu kişilikleri ile birleşince CSKA gibi bir yenilmez armada dahi boyun eğmek zorunda kaldı rakibine. Galatasaray nereye kadar gider, ne yapar önemli değil, önemli olan taraftarının bu mücadeleyi sahada görüyor olması.

Fenerbahçe Ülker açısından da sorun burada, taraftarın aynı mücadele ruhunu ve takım birliğini görememesi. Birkaç isim dışında bu hissiyatı sahaya yansıtabilen yok malesef. Geçen sene son sekize kalamamasına rağmen ortaya konulan mücadeleyi kimse unutmadı ve kimse takımı eleştirmedi. Ama bu yıl o takımın yerinde yeller esiyor.

Ben Oktay Mahmudi'yi hep çok beğenmişimdir bir koç olarak. Ve onun liderliğinde Galatasaray'ın oyun karakterinin gelişimini kıskanarak izliyorum. Çok iyi yoldalar. Fenerbahçe Ülker açısındansa şampiyon olsa dahi kayıp bir sezon benim gözümde zira takım bir önceki yıla göre geriye gidiyor. Ve bu geriye gidişin final four'un Türkiye'de düzenlendiği bir yılda olması, üstüne üstlük daha yıllar önce hedef konulan yoldan geriye dönülmesi benim gibi pek çok Fenerbahçe taraftarını fazlasıyla kızdırıyor.

Futbolumuzun Besin Kaynakları

2012-02-07T10:41:00.002+02:00

Uzun zamandır yazamıyorum çünkü kendi hayatımla ilgili düzene sokmam gereken şeyler var. Bu süreçte Lefter'i kaybetmek gibi çok üzücü olaylar da girdi araya. Ben yine iki satır yazamadım. Süper Lig'de yazmaya değer çok mu şey var açıkçası emin olamıyorum.

Haftasonu Chelsea-Manchester United maçının ikinci yarısını Fenerbahçe-Beşiktaş derbisini izlemeye yeğlerdim. Sonradan izledim hakikaten 45 dakika içine sığan 5 golle birlikte 50. dakikadan sonra 3-0'dan yapılan tarihi geri dönüş daha çok heyecan vericiydi. Ligin tepesindeki takımlar dahil ne altta ne de üstte istikrarlı olarak zevk veren, iyi oynayan bir takım göremiyorum. İşin tadı iyice kaçtı açıkçası benim için. Hayatımdaki bana özel sıkıntılar da araya girince hiç yazamaz oldum.

Şimdi yavaş yavaş döneceğim sahalara. Dönerken de en çok kafama takılan konuyu ele almak istedim son zamanlarda. Türk futbolseverinin ya da Türk futbol katillerinin düşünce yapısı. Haftasonu büyük bir şov izledik NFL finalinde. Ve orada tekrar farkettim ki NFL izleyicisine eğlence vaadediyor. Tuttuğun takım yense de, yenilse de sen gelip maçı izleyerek zevk alacaksın diyor ve bunu gerçekleştiriyor. Avrupa bu düşünce yapısından uzak, Türkiye ise çok daha fazla uzak.

Bizdeki düşünce yapısında iki temel ve basit anlayış hakim. Birincisi "en son ya da en çok kim koydu" mantığı, ikincisi ise "ama ilk siz yaptınız ne yapalım". Birincisini futbol maçları ve özellikle derbiler sonrası sıkça yaşıyoruz, ikincisini ise sahadaki çirkinlikler ya da saha dışı şike, teşvik vb. olaylar gündeme geldiğinde. İki birbirinden sığı düşünce yapısı da futbolu, sporu mahvediyor ama biz de bundan besleniyoruz. Çünkü iş üretemiyorsan çenen çalışsın polemik üret daha kolay. Öyle ya şimdi işin gücün yoksa Süper Lig'i NFL gibi pazarlamaya çalışacaksın, onca insanı ekrana çekeceksin, bir sürü reklam geliri yaratacaksın ama bunu yaparken de insanlar eğlenecek, devre arası muhteşem bir konser izleyecek, maç öncesi ve sonrası ile 5 saatlik bir canlı yayın yapılacak, Süper Lig için maç öncesi ve arasında verilen reklamlar linklerde internet üzerinde dönecek kadar pazarlama araçları işler hale gelecek falan filan. Çok zor iş...

Daha kolayı var: En son ya da en çok kim koydu, ilk siz başlattınız gibi ilkoklu düzeyinde anlaşılırlığı olan basit polemik konuları yaratmak ve bundan beslenmek. Bu da satıyor, özellikle bizde çok satıyor. Yiyeni bol. Afiyet olsun.

Kısa Bir Süreliğine Kapalıyım

2012-01-17T08:24:00.000+02:00

Bir süre kapalıyım, hayatımda düzene sokmam gereken şeyler var. Ama döneceğim çok uzatmadan. Şimdilik soranlara Cuma'ya gitti gelecek dersiniz. Dönüşte de Lefter ile başlarım, zira tek kelime yazamamak koyuyor.

Ders 1: Ali Topu Tut

2012-01-10T16:48:00.000+02:00

Leonardo takımın yeni sahiplerine futbolu nasıl öğreteceğini kara kara düşünüyor. Bence top yuvarlaktırdan başlamalı.

Seni Seviyoruz Adamım

2012-01-10T09:36:00.001+02:00

Kim ne derse desin, Arsenal Thierry Henry'dir biraz. Tıpkı Bergkamp olduğu gibi, Adams olduğu gibi. Arsene Wenger'in en mucizevi dokunuşudur Thierry Henry Arsenal'e.

Ve o Thierry Henry kariyerinin son dönemecinde tekrar Arsenal formasıyla hayat bulmaya başladı. Dün gece yeniden formasını giydiği Gunners'ta çıktığı ilk maçında FA Cup'ta Leeds karşısında 68. dakikada oyuna girip 78. dakikada klasik bir Thieery Henry golü gönderdi rakip kaleye. Bu golle Arsenal geceyi 1-0 ile tur atlayarak kapattı.

Belki de en anlamlı mesaj da Van Persie'den geldi, takımın bu sezon ki gol makinesinden. "Efsane, seni seviyoruz adamım" diye bir tweet gönderdi maçtan sonra.

Golü izlemek isteyenler buradan lütfen.

Acil Durumda Camı Kırma Vakti Geldi

2012-01-05T16:33:00.002+02:00

İnsanın yazı yazası gelmiyor hani biliyorsun ya o maçın senaryosunu daha önceden, sonra da senaryo gerçekleşince olmuyor elin gitmiyor yazmaya. Fenerbahçe herşeye rağmen şu anda ligde en iyi defans ve orta sahaya sahip. Ancak forvet hattında o kadar cılız ve etkinsiz ki gol ortalaması olarak tarihindeki en kısır sezonu yaşıyor.

Forvet hattı dışındaki bölgelerde de iyi bir form durumundan bahsedemeyiz, mental düşüş devam ediyor tabi. Ama iyi bir forvet hattı bile şu anda bu takımı sezon sonunda zirveye taşıyabilir. Hem de her türlü mental zaafa rağmen. Mental düşüş konusunda ise ne Aykut Hoca'nın ne de takımdaki oyuncuların yapabileceği birşey yok. Daha profesyonel bir desteğe ihtiyacı var artık tüm ekibin.

Dün oyuna iyi başlamış gibi gözükmekle birlikte Orduspor'un Stancu ile bulduğu golü eğer ikinci yarının başında Emre'nin golü ile cevap veremeseydi Fenerbahçe'nin bu maçı puanla kapama imkanı yoktu. Orduspor'un maçın dakikaları ilerledikçe oyundan düşmesi ya da klasik Hector Cuper anlayışının öne çıkarak daha defansif oynamaları, hatta ikinci yarıda üç adamla bile hücuma çıkamamalarına rağmen Fenerbahçe maçı çeviremeyecekti. Maçı 90 dakika izleyen herkes bu konuda hem fikir. Ben futbolcuların, teknik ekibin her anlamda iyi niyetinden de eminim. Artık ayaklar gitmiyor, beyin topa hükmedemiyor bugün gelinen noktada.

Orduspor maçı ile 4 puan geride kalmanın uzun lig maratonunda hiçbir önemi yok. Fenerbahçe'nin gazı bitmeye başladı. Ve birinin çıkıp acil yardım kutusunun camını kırması gerekiyor. Çünkü futbolcuların ve teknik ekibin birbirine sarılıp kenetlenmesi de bu yükü taşımıyor artık.

Galatasaray Arena'da Kritik Virajı Döndü

2012-01-04T08:40:00.001+02:00

Dün akşam ki maç Galatasaray açısından oldukça kritik bir virajdı. Gerek Melo'nun eksikliği, gerek İstanbul B.Ş.B'nin çıkış trendine geçmek arzusunda oluşu, gerekse Fenerbahçe il aradaki puan farkını 1 maç fazlasıyla da olsa 5'e çıkarma ve sarı larcivertliler üzerinde baskı oluşturma imkanı Galatasaray'ın bu maçını daha da zor kılıyordu.

TT Arena'da iki farklı maç izledik dün gece. Webo atılana kadar ki bölümde Galatasaray erken golü bulmasına rağmen İstanbul B.Ş.B bu maçı alıp götürecek havası hakimdi. İstanbul B.Ş.B beraberliği erken yakaladıktan sonra öldürücü ileri üçlüsüyle çok zorladı Galatasaray'ı. Topun arkasına geçip bekleyerek tam da istedikleri oyun düzenine gelmişlerdi ki Webo ilk yarının son bölümünde kırmızı kartı gördü. Maç içerisinde yorumlayamadım, Semih'in ayağını gördükten sonra kesin kırmızı kart dedim. Ama pozisyonu tekrar tekrar izledikten sonra kırmızı kartın ağır olduğunu düşünüyorum. Bu pozisyonda Webo topa ayağını taban göstererek ama yerden kaldırmadan uzatırken Semih'in ayağı henüz o karede yok. Semih kayarak geldikten sonra topa hamle yapıp ayağını savurduğu ve savrulan ayağı Webo'nun tabanına geldiği için hareket çok sertleşiyor. Ancak bu pozisyon için kasıt yok demek faul için çıkacak kartı belirleyici unsur değil bana göre. Kırmızı kart olmamasını savunmamın nedeni tamamen Webo topa giderken Semih'in ayağının o karede olmaması ve son anda kayarak yaptığı müdahalede savrulan ayağın Webo'nun tabanına sert girmesi. Webo sert basmıyor, tam tersine gelen ayak sert bir şekilde Webo'nun tabanına vuruyor. Bu kadar uzun bir anlatımdan sonra hakem hatalı karar verdi diyemem öte yandan. Birincisi yoruma açık bir karar, ikincisi ben birkaç kez izleyip kararımı verdiğim noktada hakemin anlık kararı üzerine bu kadar tartışmak doğru değil.

Doğru olansa bu karardan sonra maçın Galatasaray'a döndüğü. İkinci yarıda eksik rakibi karşısında daha oyun başlar başlamaz sahanın yıldızı Emre Çolak ile öne geçince bu sefer kontra yakalama ve pozisyona girme avantajını da Galatasaray aldı. Sonra da maç çözüldü zaten. Öte yandan Galatasaray'a bakınca Melo'suz bir orta sahanın çok vasat bir görüntü verdiğini söylemek mümkün. Galatasaray açısından Melo-Selçuk ikilisinin bozulması demek aslında maçı vermekle eş değer. Zira kronik kanat sorununa bir de orta sahanın göbeği eklenince çözüm sağlamak imkansız bir hale geliyor. Defansta ve ileri ikili de 4-4-2'ye dönüşle sağlana istikrar orta sahada kanatlardaki sıkıntıya bir de göbekte eksilme eklenince Galatasaray vasat bir takıma dönüşüveriyor. Şu an ligin ortası itibariyle de bunun çözümü pek yok gibi. Melo ve Selçuk ikilisinin devamlı oynaması için dua edecek Galatasaraylılar.

Maç fazlasıyla da olsa 5 puan önemli bir avantaj, zira İstanbul B.Ş.B. maçını kaybetmiş dahi olsalar Fenerbahçe'nin bugün Orduspor'dan puan çıkarması zor gözüküyordu. Akşam ne olur bilemiyorum ama sözün özü Galatasaray en kritik virajlardan birini dönmüş oldu.

Yılın Son Derbisi Fenerbahçe'nin

2012-01-02T09:38:00.003+02:00

2011 yılını bir Fenerbahçe-Galatasaray derbisi ile kapatmak oldukça keyifli oldu. Üstelik de Nevan Spajiha'nın maçın %90'ında rakibimiz bizden üstündü ancak son bölümde gösterdiğimiz reaksiyonla maçı kazandık demesi, Oktay Mahmudi'nin hem kendi camiası üzerine hem de Fenerbahçe seyircisine yönelik eleştirilerini sıralaması basketbolda nasıl daha farklı bir perspektife ve spor kültürüne sahip olunduğunu gösterdi. Maçın olaylı geçmesi bir yana basketbol kalitesi yine üst düzeydeydi. Fenerbahçe açısından en kritik konu belki de oyun kurma noktasında yaşanan sıkıntıydı ancak maç boyunca rakibi hep rahatsız etmesi ve hiçbir zaman oyundan kopmaması maçı getiren faktörler oldular.

Bu maç gösterdi ki Fenerbahçe'nin elindeki bir numaralı oyun kurucu adayı Engin Atsür ve onu ancak iyi bir Roko Ukiç zorlar. Jerrells ise oyunda kaos yaratmak adına kullanılabilecek bir isim ancak takımın direksiyonu ona teslim etmesi mümkün gözükmüyor. Uzunların bu kadar iyi oynadığı bir maçta her ne kadar Roko ve Preldzic gibi iki asından yoksun ve yarım Ömer Onan ile sahaya çıkılmış olsa da dış oyuncuların Engin haricinde oyundan bu kadar uzak kalmasının tek nedeni Jerrells'ın oyun kurucu mevkisindeki etkinsizliği aslında. Topla beraber driblingi ortalamanın üzerinde ancak iş takımı oynatma noktasına gelince son derece zayıf bir görüntü sergiliyor Amerikalı. O kadar ki 40 dakika boyunca uzunlar ekmeğini taştan çıkarmasalar Fenerbahçe'nin bu maça tutunması imkansız gibiydi.

Bogdanovic'e de bel bağlamak konusunda sıkıntılar var. Zira zorluk derecesi yüksek maçlarda genel performans çizgisi vasatı aşamıyor. Bu anlamda Tomas ne kadar önemli ve mental olarak hazır bir oyuncu olduğunu bir kez daha gösterdi. Henüz hazır değil ama o kadar kritik anda iki üçlük gönderdi ki rakip potaya o rüzgarın bir daha tersine dönmesi mümkün değildi. İsmet Badem hep söyler basketbol yürek oyunudur diye ki haklıdır da. Tomas ile Bogdanovic arasında temelde böyle bir fark var aslında.

Maç kazanılır kaybedilir ancak şunun altını çizmek de yarar var. Fenerbahçe elindeki malzemeyi çok iyi kullanmak zorunda top 16'dan çıkabilmek için. Elinde çok iyi duruma gelmiş bir Engin Atsür var. Tomas'ın performansını artırması bu takım açısından şart. Roko her ne kadar ilk top 16 maçını kaçıracak olsa da hazır dönmeli. Gist bu maçta gösterdi ki en büyük katkıyı savunmasıyla verebilir bu takıma. Bana rahmetli Conrad McRea'yi hatırlatıyor, onun kadar istikrarlı değil ama Conrad'ın da hiç şutu yoktu. Gist'in daha iyi olabilmesi için 40 dakika boyunca oyunda olduğu her anda konsantrasyonunu yukarıda tutması ve agresif olması şart. Oğuz Savaş hakikaten Avrupa'nın en iyi uzun performanslarından birini gösteriyor ve kuşkusuz Fenerbahçe adına sezonun en iyisi ve istikrarlısı. Vidmar'ın da ona katılması ve uzun rotasyonunu daha etkili hale getirebilmesi gerekir. Ömer Onan ve Preldzic bu sezona formsuz girdiler. Bunda yazın oynanan Avrupa Şampiyonası yorgunluğu da etkili olabilir ancak onlar için de toparlanma dönemi bu kritik maçlar olacaktır. Kaya'nıon her geçen gün yükselen formu ise umut verici bir gelişme.

Böyle bakınca aslında takviye konusunda da emin olamıyorsunuz. Çünkü takımın potansiyeli var ama bunu sergilemek konusunda handikaplar yaşıyor. Galatasaray maçına dönecek olursak ortaya konulan savunma ve savaşan basketbolla eğer dış oyuncular tarafından hücumda denge sağlanabilmiş olsaydı çok daha rahat dönerdi maç Fenerbahçe lehine. Normal şartlarda formda bir kısa rotasyonu bu maçı +10 Fenerbahçe hanesine yazdırabilecek bir fark koyardı ortaya. O zaman kısalarda mutlaka toparlanma ihtiyacı sözkonusu. Çok iyi bir Engin Atsür'e rağmen.

Ben Fenerbahçeliyim

2011-12-27T15:06:00.002+02:00

Fenerbahçe Sokağı

2011-12-27T13:30:00.001+02:00

Cengiz Çandar'dan avşirlik bir Fenerbahçe yazısı, Fenerbahçeli'liğin ne olduğunun altını birkez daha çizen bir yazı. Haftasonu düzenlenen Büyük Fenerbahçe Mitingi ile ilgili olumlu ya da olumsuz düşünmenizin ötesinde Fenerbahçe'nin ülke tarihindeki duruşundan ilham alarak bugün gelinen noktadaki tepkiyi anlamak adına dahi okunası bir yaz. Aziz Yıldırım ve diğer içerideki Fenerbahçeliler'in suçluluğu ya da suçsuzluğu üzerine dağil adaleti dağıtmak üzerine bir yazı. Buradan okuyabilirsiniz.

Futbol Her Yerde Oynanır

2011-12-27T13:25:00.001+02:00

Futbolun her yerde her koşulda oynanabilecek bir spor olduğu konuşulur hep. İki taş koyup bir kale yapmak yeter, bir de topunuz olsun. Topunuz mu yok, o zaman küçük bir taş, gazete kağıtlarını birbirine sarmak gibi çözümler de üretilebilir.

Zemin futbolda önemli derler ama Çinliler zemini de pek takmamış. Christmas'a Noel Baba kıyafetleriyle buz üzerinde futbolla girmek nasıl bilemem ama futbolun her yerde oynanabileceğini gösteriyor bu fotograf bana. Çin'de ve buzda bile.

Futbol Basit Oyundur

2011-12-27T11:05:00.001+02:00

Futbol otoritelerinin çokça söylediği bir klişe vardır: "Futbol basit bir oyundur". Nepal'de düzenlenen festival bu klişeye yepyeni bir boyut kazandırıyor sanki.

Futbol basit bir oyundur, hatta fillerin bile oynayabileceği kadar.

Acaba filler tepinir olan çimenlere olur lafı da buradan geliyor olabilir mi?

Bunu Yapan Ajax Taraftarı Olamaz

2011-12-22T14:28:00.003+02:00

Babam hep derin bir nefes al ve ne yapacaksan öyle yap der. Ben çok uygulayamasam da uyguladığım anlardan hiç pişman olmadım. Derin bir nefes alıp vermek insanı o an ki ortamdan birkaç saniye olsun çıkıp olaya dışarıdan bakabilmesine imkan veren ve anlık reaksiyonun önüne geçen çok etkili bir yöntem.

Dün akşam oynanan Ajax-Az Alkmaar maçının 38. dakikasında bir Ajax taraftarı sahaya girerek kaleci Esteban Alvarado'ya saldırdı, buradan izleyebilirsiniz. Daha sonra ifadesinde Esteban'dan nefret ettiğini söyleyen saldırgan karşısında ben de olsam pata küte girerdim. Esteban da öyle yaptı ama hakem bunun karşılığında Esteban'a kırmızı kartını çıkardı. Tabloya bakınca son derece haksız bir durum değil mi?

Aslında pek de değil gibime geliyor bir nefes alınca. Esteban bir saldırı karşısında kendini savunmadı, içgüdüsel bir şekilde bu saldırıyı savuşturduktan sonra tıpkı benim de yapacağım gibi karşı saldırıya geçti. Saldırgan yerde yediği tekmeleri haketti ya da etmedi tartışması değil bu. Esteban'ın yaptığı şeyin adını koymak.

Bu noktada en hatalı davranan da teknik adam Gertjan Verbeek olsa gerek. Eğer bir nefes de o alsaydı, sahadaki durumun kontrolden çıkmasına saldırgan taraftar neden olmuş olsa da kontrolü elde tutabilecek olan kişinin Esteban olduğunu görürdü. Maçın hakemi Bas Nijhuis açısından çok zor bir durum olsa da doğru karar ama uygulanmaması ileride çok daha vahim sonuçlara yol açabilir.

Ajax'a gelince bana göre tarihin en ağır cezalarından birini almaları gerekiyor. Gerekiyor ki bu tip durumlar bir daha meydana gelmesin. Gelirse de sık tekrar eden değil, korkulan bir durum olsun. Son günlerde sıkça söylenen bir kişinin yaptığı koskoca bir camiayı bağlamaz söyleminden farklı bir yorum bu.

Bir kişinin yaptığı bütün camiayı bağlar, bütün camiayı karalamaz ama sonuçlarını bütün camianın göğüslemesi gerekir. Eminim ki Ajax yönetimi "bunu yapan Ajax taraftarı olamaz" diye bir açıklama yapmayacaktır.

Takım Göndermedik Hakem Gönderdik

2011-12-20T14:45:00.002+02:00

İyi hakemdir, kötü hakemdir tartışabiliriz. Bana göre Avrupa'daki üst düzey hakem kategorisinde yeralan pek çok hakemden daha iyidir. Fırat Aydınus da öyle mesela. Bugüne kadar bir Türk hakeminin milli takımlar düzeyinde herhangi bir uluslararası turnuvada uzunca bir süredir yeralamamasının birkaç nedeni vardı:

Ülke olarak hakemlerimizi ayağından hep aşağı çektik, en çok da hakem eskileri ve kulüp yönetimleri. Mesela Ali Aydın gibi adamı yedik hep beraber.
Lobi denilen şeyi hiçbir zaman beceremedik, çünkü lobi denilen şeyin bile ardında bir strateji varken biz strateji yoksunu bir ülkeyiz malesef. Bizim lobimiz Haluk Ulusoy döneminde FIFA Başkanı'nın elini öpüp al takke ver külah muhabbetinden öteye geçemedi.
Ülke futbolu şike skandalıyla sarsılınca ve hakemler hiç bu işe bulaşmamış çıkınca biz de bir süreliğine hakemlerle uğraşmaktan vazgeçtik, yoksa Cüneyt Çakır'ın bile ayağını çekerdik biz bugüne kadar. Ama adam rahat kaldı en azından yarım sezon daha ve performansını da artırdı.

Sonuçta bir Türk hakemi Euro 2012'de düdük çalma imkanına kavuştu. Tebrikler Cüneyt Çakır. Benim kriterlerimde çok iyi bir hakem olmasan da günümüz futbolunda senin orada yeralman gerektiğine inananlardanım Pierre Luigi Collinalar geride kaldı artık o düzeyde isimler yok.

Sonuçta ülke futbolu ülke hakemlerinin gerisine düşmüştür. Euro 2012'de takımımız yok ama hakemimiz var.

İki Taş Arasında Temiz Oyun

2011-12-20T08:58:00.001+02:00

Biz küçükken mahalle arasında maçlar yapardık her erkek çocuğu gibi. Kale direklerimiz yoktu, iki taş arasından geçen top gol olurdu. O top biraz taşın içinden geçse tartışma başlardı hemen gol değil direk diye. O zamanlar çocukça bir çamura yatma vardı hepimizde ama oynanan oyun temizdi.

Büyüdük futbol maçı oynamaz olduk ama çok futbol maçı izledik. Bizim çocukluğumuzda çamura yatmalarımız bir de baktık ki gerçek hayatın her anında varmış. Futbolda da... Biz futbol izlerken hatalı karar veren hakeme gidip de hocam lehimize yanlış karar verdin diyeni pek görmedik, en azından bir elin beş parmağını geçmez. Gerçek dünyada gördük ki kazanmak için her yol mübah. Ne duruşlar gördük, ne camialar, ne yöneticiler, ne futbolcular...

Gökhan Gönül'ün soyadı gibi gönül adamı olmasının nedeni aslında bizim çocukluğumuzdaki saflığı içinde yaşatıyor olması hala. Muhtemelen mahalle maçlarında da çamura yatmamıştır pek top direğin, pardon taşın üzerinden geçti diye. Tıpkı Trabzonspor maçında Aykut'un kendisine müdahalesi olmadığını Cüneyt Çakır'a söylemesi, meslekdaşının gördüğü kırmızı karta itiraz etmesi gibi. Hem de en kritik dönemçlerden birinde maçın ikinci yarısının hemen başında ve 1-0 gibi riskli bir skor ile takımı öndeyken.

Bu oyun iki taş arasında en temiz haliyle oynanıyordu. Şimdilerde o iki taş da kalmadı, neredeyse her mahallede bir halı saha var. Halı saha maçları daha günümüz gerçeğine yakın, daha sert, daha tartışmalı. Üstelik çocukça çamurlara da yer yok, çamura yatma da profesyonel futbol dünyasına yakınlaştı. Gökhan Gönül işte bu yüzden büyüdü gözümde bir kez daha. İçindeki çocuğu yaşatabildiği ve çocukça çamura yatmaktan bile uzak, tertemiz oynayabildiği için bu oyunu.

Zirveye Tutunma Mücadelesi: Fenerbahçe 1 - Trabzonspor 0

2011-12-19T13:50:00.002+02:00

Fenerbahçe'nin Trabzonspor maçını kazanması birçoklarının geçen sezonun ispatı anlamından çok öte bu sezonun dengeleri açısından önemi vardı. Nitekim iki takım da, taraftar da, teknik ekipler de bu bilinçle sahaya çıktılar.

Fenerbahçe adına Semih ve Stoch ikilisinin son iki maçta onbirde yeralmasının yanısıra bu ikiliye Mehmet Topuz'un ve Serdar Kesimal'ın eklenmesiyle ideal düzene dönüş maçıydı diyebiliriz. Geçen sezona göre güç kaybeden iki takımdan Fenerbahçe kayıplarını bu yeni onbiriyle kapamış gözüküyor. Lugano ve Santos'u aramayacak ama bir forvet takviyesi Semih'e rağmen gerekli. Semih bu maçta skor yapamamış olabilir ama bu düzen içerisinde çok önemli bir parça. Sırtı dönük top almasından ve takım öne çıkana kadar rakibi oyalamasından bahsedilir hep ama Semih'i Semih yapan asıl özellik futbol beynini ayaklarına hükmeder hale getirebilmesi. Bunun için maçın ikinci yarısından iki örnek vermek yeterli. Sanırım maçın 58. dakikasıydı, Semih sol taç çizgisi yakınında bir top aldı. Aldığı topu sırtı dönük ve arkası doluyken 45-50 metrelik öyle bir diagonal pasla sağ kanada aktardı ki Fenerbahçe adına bomboş yakalanan bir pozisyona dönüştü atak. Bunu Van Hoijdoonk yapardı, bayrağı Semih'e bıraktı. Yine ikinci yarıda ceza sahası içerisinde Alex'e kafa ile indirdiği topta ustalık işi ve oyun zekasının yansımasıydı. Semih'in devamlılığa ve biran önce form durumunun üst seviyeye taşınmasına ihtiyacı var Fenerbahçe'nin.

Gecenin bu dörtlü içerisindeki en öne çıkan bir diğer ismi Serdar Kesimal oldu hiç kuşkusuz. Yobo ile defansın göbeğinde Milli Takım'ın gelecek on senesine damga vuracağım mesajı verdi. Topu oyuna sokuşu, rakip atakları kesişi ve kademe anlayışı üst düzeydeydi. Genel olarak Fenerbahçe'ninyeteri kadar oyunu domine etmediği söyleniyor olsa da gerek topa sahip olma gerekse oyunu maçın her anında kontrol etme açısından maçın terk hakimi de Fenerbahçe'ydi.

Trabzonspor açısından sadece Burak odaklı bir hücum anlayışının patlayacağını haftalar önce yazmıştım, haftalardır da bunun sıkıntısını yaşıyorlar. İşin kötü tarafı Burak o kadar gole endekslenmiş ki çevresindeki boş adamları göremiyor. 1 hafta önce bu Şampiyonlar Ligi'nin kaçmasına neden oldu belki de. Lille deplasmanında uzatma dakikalarında sağdan aldığı topta kaleye vurmak yerine kafasını kaldırabilse ceza sahası içerisinde bomboş bekleyen arkadaşını (Adrian olabilir) golle burun buruna getirecekti. Dün de bu kadar bariz olmasa kendisinden daha avantajlı arkadaşlarını görmek yerine kaleyi düşünmeye devam etti. Bazı anlaer vardı ki Burak 3-4 kişilik defans duvarına çarpıp çarpıp geri döndü. Trabzonspor'da hücum hattını desteklenememesi kadar Burak'ın da kafasını kaldıramamasının etkisi büyük gol yollarındaki sıkıntıda.

Gün itibayle ilk yarının kapanmasına bir hafta kaldı ve 34 puanla ligin zirvesini Fenerbahçe ve Galatasaray paylaşıyor. Play off sisteminde ne kadar büyük bir dezavantaj gibi görünmese de Trabzonspor'un puan olarak değil, sıralama olarak ciddi kaybı var. O kadar takımı sıralamada geçip ilk dörde kalmak artık çok zor gözüküyor.

Not: Gökhan Gönül kendisinden beklenen ve yakışan hareketi yaptı, yapmasa şaşırırdım açıkçası. Gökhan Gönül böyle bir adam olduğu için hem Fenerbahçeli hem de rakip taraftarlarca seviliyor.

Vurun Emre'ye

2011-12-14T08:26:00.003+02:00

Geçen sezon ya da daha önce yaşanmış olsaydı Emre olayı affedilemez bir durumdu. Her ne kadar verdiği kavga takım için olsa da takımın teknik adamının otoritesini sarsacak hiçbir hareket kabul görmemeliydi. Ve şüphesiz ki yaşanan son gelişmede Emre Belözoğlu haksız olan taraf özellikle Aykut Kocaman'a karşı.

Aykut Kocaman ve yönetim kadro dışı kararını tartışarak doğru bir hamle yaptı ama diğer taraftan Emre'nin şu yaşanan süreçte bir kalemde silinecek adam olmadığını kendileri de biliyor. Ve kadro dışı bırakılma kararının konuşulması birçoklarının anladığı gibi Emre'yi kaybetmek için değil kazanmak için yapılmış bir hareketti aslında. Silinecek adam olmaması onun saha içerisindeki rolü için söylenmiş bir söz değil, daha çok bu yaşanan süreçte dimdik kalan birkaç isimden biri olmasından kaynaklanıyor. Emre Aykut Kocaman ve takım arkadaşları Alex ve Volkan ile liderlik yaptılar uzunca bir süre bu takıma ve yapmaya devam da ediyorlar. Ama kimsenin bu yükü kaldırması, taşıması kolay degil, Emre de yıprandı ve yıprandıkça agresif Emre daha çok su yuzune cikti. Birgün Emre'nin patlayacağı belliydi. Haftasonu çıkan Atletico Madrid'e transfer söylentileri üzerine birçok senaryo da yazılabilir son gelişmelerden sonra ama bana tamamen tesadüf geliyor. Haftalardır bir kar topunun bir çığa dönüşmesini izledik zaten canlı canlı.

Emre'yi suçlu ilan etmek doğru mu bilemiyorum. Zira tüm takımın psikolojisi alt üst olmuş durumda. Çünkü bu olay yaşanan süreç icerisinde kimsenin dayanabilecegi bir durum degil. Gökhan formdan düşerek etkileniyor, Volkan içine kapanarak ve sakal bırakarak koyuyor tepkisini, Alex sürekli düşünceli bir ruh halinde, Aykut Kocaman herşeyi içine atarak yaşıyor. Emre de dışarı vurarak yaşadı. Ama bu son dışavurum kolay affedilir olmasa da salt Emre'nin suçu değil. Bu olayı değerlendirirken Emre'nin zihinsel ve mental olarak kendini yönetememesinin bu sonucu doğurduğunu değil, Fenerbahçe'nin camia olarak 3 Temmuz'dan bugüne yaşadıklarının Emre'nin ruh sağlığını etkilediğini söylemek gerekiyor. Neden sonuç ilişkisini çarpıtarak vurun Emre'ye yapmak çok kolay.

Emre hep aynıydı aslında, Galatasaray'da da, N.United'ta da. Sahada agresif ve kendini kaybeden bir oyuncu oldu tıpkı Hagi gibi, Bülent Korkmaz gibi, Lugano gibi, Hasan Şaş gibi, İbrahim Üzülmez gibi... Ama bu yaşananları genel tavrına bağlamak da hata. Bu olay geçen sezon yaşanan Engin Baytar'ın oyundan alınırken Şenol Güneş'e küfretme şımarıklığı, arsızlığı değil.

Aykut hocanın iddia edildiği gibi üzerine yürümesi, "Sen kimsin" diye bağırması" affedilemez hepsini kabul ediyorum, diğer taraftan da bu olayın bir özür ile kapanacağını gün gibi biliyorum, kapanmalı da. Zaten dün hikayenin bu sona ulaşacağını twitter'da yazmıştım. Benim garibime giden bazı Galatasaraylılar'ın ve hiç de azımsanmayacak ölçüde Fenerbahçeli'nin Emre'nin kadro dışı kalmasından yaşadıkları mutluluk oldu. Bazıları büyük bir tatmin yaşadılar twitter üzerinden ya da internette forumlarda. Hadi bazı Galatasaraylı arkadaşların neden böyle yaptığını anlıyorum da, şuursuz Fenerbahçeliler'e ne demeli bilemedim.

Emre'yi savunma yazısı yazmak için oturmadım bilgisayar başına, çoğu zaman da tasvip etmem saha içi hareketlerini. Olay üzeri kolayca örtülecek bir durum değil onun da farkındayım. Ama neden sonuç ilişkisini ortaya koymadan kimse Emre'yi yargılayamaz. Şu günler de Fenerbahçe üzerine en çok konuşma hakkına sahip olan Aykut Hoca da. Ve çok eminim ki yargılamayacak da. Çünkü çoğu Fenerbahçeli'nin olamadığı kadar adil de bir adam. En azından linç kültüründen gelmiyor.

Bugün her Fenerbahçeli'nin birbirine sarılma, hataları affetme, kırgınlıklara yol açmama, birbirini mazur görme dönemi. Emre de bu affedilişi hem hocasından, hem arkadaşlarından, hem de camiadan en çok hakeden isimlerin başında geliyor.

Hocam Ters Binmişsin

2011-12-13T09:29:00.001+02:00

Balotelli'den fıkra gibi olay...

Herkes Yerini Bilsin

2011-12-13T09:06:00.001+02:00

Artık haftasonu oynanan maçtan sonra Real Madrid-Barcelona maçı beklemez hale geldik. Biliyoruz ki Real Madrid'in en iyi döneminde bile Barcelona'yı yenmesi çok düşük bir ihtimal. Daha maçın başında skor avantajını yakalamalarına ve istedikleri oyun planını ortaya koymalarına rağmen Barca yine aldı götürdü maçı.

Beklenen oyun Real Madrid'in oyunun kontrolünü Barca'ya vermesi ki aksi düşünülemez ve kontra toplarla hızlı adamlarını golle buluşturmasıydı. Real Madrid'in beklemediği Barcelona'nın topu aldığında mutlaka gole gidecek yolu bulacağı gerçeğiydi. Öyle de oldu.

Pep ve Mourinho'nun bu fotografı aslında herkesin yerini gösteren bir fotograf. En azından birkaç sene daha bu fotograf değişmeyecek gibi gözüküyor. Zirve Barca'nın, ikincilik Madrid ekibinin.

Futbolda Köle Ticareti

2011-12-13T08:59:00.001+02:00

Türkiye'de futbolcular bir türlü sendikalaşamadıkları için kulüplerin ve futbolu yönetenlerin köleleri haline geliyorlar. NBA'de basketbolcuların haklarını korumak adına koskoca bir sezonu çöpe atmayı göze alarak tüm NBA yıldızları birarada hareket edebilirlerken, bu ülke futbolcusu beceremiyor aynı dirayeti göstermeyi.

Kulüpler Birliği bir derebeylik gibi yönetildiğinden Özgür Çek ve Uğur Uçar'ın haklı nedenlerle Ankaragücü'ndeki sözleşmelerini feshetmelerine karşılık bu oyuncularla sezon sonuna kadar hiçbir Süper Lig kulübünün anlaşmayacağı garantisini verebiliyor. Oysa ortada alacaklarını tahsil edemeyen ve ekemk parasını kazanmaya çalışan iki futbolcu var. Ve Kulüpler Birliği bu iki futbolcuya ekmek paranı kazandırmayız diyor. Buna da koskoca ülkenin koskoca futbolcuları gıkını çıkarmıyor.

İyi de futbolcular hakkını aramazsa kim arayacak? Bu hafta hiçbiri maçlara çıkmasaydı ne olurdu? Sadece futbolcu arkadaşlarımızın hakkını istiyoruz deme cesaretini gösterselerdi kim karşuılarında durabilirdi? Yılardır teknik adam, futbolcu transferlerinde yaşanan paralarını alamama ve susup pısma durumu Kulüpler Birliği'nin vermiş olduğu bu kararla futbolumuzda iyice bataklığa sürüklenen bir kölelik düzenine işaret ediyor.

Sonra da hala ligi kurtarma peşinde koşuyoruz. Oldu canım...

Süper Lig Genel Görünüm - 15.Hafta

2011-12-13T08:16:00.001+02:00

Sekiz kişi serbest kaldı, Özgür Çek ile Uğur Uçar'a Kulüpler Birliği'nden transfer yasağı geldi derken bir futbol haftasının daha geride kaldığını ama futbolun da yine gölgede oynandığını artık her hafta benzer olayları yaşaya yaşaya öğrenmiş bulunuyoruz.

Oysa haftanın iki önemli maçı vardı ve daha çok heyecan vermesi beklenirdi. Trabzonspor-Galatasaray maçında Fenerbahçe maçından yıpranarak çıkmasını beklediğimiz sarı kırmızılılar tam tersine Trabzonspor'dan daha istekli, daha çok koşan bir görünümde oldular maç boyunca. Daha önceki yazılarımda hep belirtmiştim Burak endeksli bir Trabzonspor'un nereye kadar ilerleyebileceğini kestirmek zor diye. Bu şartlandırma Galatasaray karşısında son derece kısır bir Trabzonspor görüntüsüne yol açtı tıpkı diğer zorluk derecesi yüksek maçlarda olduğu gibi. Galatasaray ise Elmander-Baros ikilisine dönmenin ve Emre Çolak bonusunun getirdiği hücum zenginliğini yaşıyor. En azında artık tek kanadı var ve o kanat da sarı kırmızılı takımın işini görür nitelikte. Böyle olunca da ikinci yarının başında bir kişi eksik kalan Trabzonspor karşısında 3-0 kaçınılmaz bir skora dönüşüveriyor doğal olarak.

Ligin zirvesini ilgilendiren bir başka mücedele olan Bursaspor-Fenerbahçe maçında derbiden ağır hasarlı çıkmış Fenerbahçe'li oyuncuların takımın nereye koşturacağı bir soru işaretiydi. Aykut Kocaman'ın bu noktada herkesçe beklenen ve istenen dokunuşları ile Fenerbahçe rotasını zirveden çevirmeden 3 puana ulaştı. Semih'in ilk onbire girmesi doğruydu. Stoch ise tıpkı Alex'in geçen sezon bolca yediği kesikler gibi haftalarca bekledi ama sonunda o da ilk onbirde yeralarak dün gecenin yıldızı oluverdi. Sadece bu iki değişiklik bile takımın vitesini bir kademe artırırken, defansta da Serdar Kesimal'a kavuşmak önemliydi Fenerbahçe adına.

Beşiktaş-İstanbul BŞB. maçını izleyemedim ancak Beşiktaş'ın belalısı yine yapacağını yaptı. Gerçi Beşiktaş için haftanın nasıl sonuçlandığı değil, Metris'teki tahliye çok daha önemliydi. Belik lig şampiyonu olmuşçasına sevindirici bir haber aldılar dün akşam. Bu yüzden de daha suçları sabit görülmemişken "aklanın da gelin" nutukları atmayan Beşiktaşlıları tebrik etmek gerekir.

Tutku: Real Madrid-Barcelona

2011-12-09T10:36:00.008+02:00

Haftasonu dünyanın en tutkulu derbilerinden biri, Real Madrid-Barcelona maçı var. Otomobil markaları içerisinde tutkunun markayla eşleştiği en öne çıkan marka Audi hem derbi tutkusunu hem de Audi tutkusunu ilişkilendiren mükemmel bir reklama imza atmış. Haftasonu yaşanacak bu tutkunun hafızalarda iz bırakması dileğiyle.

Şeref ve Erdem Üzerine

2011-12-08T10:13:00.006+02:00

Şeref ve erdem ruhun süsüdür; bunlar olmasa, beden asla güzel gözükmez -Cervantes

Telegol programını izlemiyorum, ne program ne de programı yapanlar bana güzel gözükmüyor.

Dün gece ki yayınlarını da iş yerinde bir Galatasaraylı arkadaşım anlattı. Ben yorum yapmadan onun ağzından aktaracağım.

Dün gece programın başlamasıyla birlikte uzunca bir süre "Sezer maçı gözaltında geçirdi" manşetiyle o günkü programın içeriğine yönelikte jenerik yayınlamışlar. Ardından habere geldiklerinde görüntüleriyle birlikte Sezer'in Ataşehir'de emniyete gidip maç öncesi ve sonrası imza atması verilmiş. Haber niteliği taşıyor mu, taşıyorsa onlarca aynı durumda olan futbolcu ve teknik adam arasından niye Sezer sorularını sorabilirsiniz. Ama daha önemlisi Serhat Ulueren'in ağzından çıkanlar.

Serhat Ulueren diyor ki Sezer emniyete ilk gittiğinde kameralarla karşılaşınca Serhat Ulueren'i arıyor ve "Abi bak benim bir ailem var, yaşlı bir babaannem var ve bu görüntüleri izledikçe çok üzülüyorlar. Babaabnem yaşlı ve hasta bir kadıncağız. Ne olur bu görüntüleri yayınlamayın. Hem ben birşey yaptığım için de gitmiyorum, yasal prosedürü yerine getiriyorum" ricasında bulunuyor. Ama Serhat Ulueren bunun bir haber olduğunu söylüyor ve yayınlıyor.

Haberde bir dikkat çekici nokta da Telegol kameralarının emniyetin içerisine kadar girip çekim yapmaları. Kaya Çilingiroğlu buna dikkat çekince Serhat Ulueren "Telegol kamerası heryere girer" diyor.

Telegol programını izlemiyorum, ne program ne de programı yapanlar bana güzel gözükmüyor.

Şeref ve erdem ruhun süsüdür; bunlar olmasa, beden asla güzel gözükmez -Cervantes

Tweetball - #Galatasaray

2011-12-08T09:50:00.003+02:00

Uzun zamandır twitter günlüğünü yazamamıştım. Yeri geldi derbi üzerine dönen twitter geyiklerini paylaşma fırsatı doğdu. Bir Fenerbahçeli olarak biraz kendimizle dalga geçmiş de oluyorum ama Galatasaraylı arkadaşların aksine hiç koymadı bu derbi mağlubiyeti Fenerbahçeliler'e. Tabi Galatasaraylılar çok sevinçli, haklılar da, zira bu sene yapılan yatırımın psikolojik boyutta en biyik kazanımı oldu bu maç. Neyse biz geyiğe vuralım ve derbinin keyfini çıkaralım. Çünkü bu kadar iğrenç bir futbol ortamında Galatasaray ile derbi maçı yapmak yenilsek bile keyifliymiş.

DisiStoper Işılsu D.

Kasımda aşk başkadır deyip, yıllardır 6 Kasım'ı hatırlatanlara; aşkın Aralık'sız olduğunu gösterelim. Haydi aslanlarım #galatasaray

OsmanGeylan OsmanGeylan

Bence macin adami Sabriydi...Sabri dogru mevkide #Galatasaray icin nasil etkili bir silah oldugunu gosterdi...tribunde

karaerkut Erkut Kara

Şüphesiz ki Alex, biz ''fener 3'ün 1'ini aldı'' espisini yapalım diye gol attı. #Galatasaray

acimasiztweet Acımasız
Bugünün farkı: #illuminati geri sayıyordu, #Galatasaray ileri

cilekhm Hatice Macit
1319 gün sonra gelen galibiyetimizle dalga geçen Fenerbahçeliler; 10585 gündür Türkiye Kupası'na hasretsiniz. #GALATASARAY

slmtsr Selim TAŞAR
Hakiki aslan melo :) tabi birde golu atan küçük melo var :) #Galatasaray #Galatasaray #bugungunlerdengalatasaray

Ebced Enes

ligtv maç sonrası melo'nun görüşlerini alacağı sırada hangi melo'nun röportaj yapacağı şansal büyüka'yı düşündürdü :) #Galatasaray

Blog benim, bir de kendime ait bir şey koyayım, son sözü de söylemiş olurum:-)

futbolmanya futbolmanya

Fenerbahçe üçün birini aldı,geriye kalan 3 maçta da #Galatasaray üçü birarada alacakmış.

Galatasaray Hakkıyla Kazandı

2011-12-08T08:23:00.003+02:00

Maç öncesinde senaryo Galatasaray'ın baskılı başlayarak top yapacağı ve Fenerbahçe kalesine yükleneceği, Fenerbahçe'nin ise rakibini geride karşılayarak kontra toplarla gol arayacağı yönündeydi. Bunun için de Stoch ve Dia biçilmiş kaftanlar gibi gözüküyordu.

Ama Aykut Kocaman orta sahada topa hakim ve top yapan takım olmayı tercih etti. Orta sahasındaki rakibe göre daha teknik ve top hakimiyeti yüksek oyuncularına güvendi. Burada ise kritik hata Alex ile bu üçlünün arasındaki bağlantının, Alex'i en uç noktaya koyunca kopması oldu. Bienvenu ile işlemeyen sağ kanatta Fenerbahçe'nin sadece sol kanattan gelebilme girişimlerine dönüştü ki burada da Caner yetersiz kaldı. Galatasaray ise genel takım düzeninin dışına çıkmadan işlemeyen kanatları için küçük bir rötuşla Emre Çolak'ı sahaya sürmüştü. Fatih Terim'in Emre Çolak hamlesi tuttu.

Maç içerisinde tüm bu taktiksel varyasyonlara rağmen skoru belirleyen defanstaki üç kritik hata oldu. Öncesinde Galatasaray özellikle ilk 20 dakikada çok üstün gözükse de oyunun dengeye geldiği dakikalarda önce Yobo, Eboue'nin karşısında ayakta kalamayarak bir defans oyuncusu için ölümcül bir hataya imza attı. Eboue de doğal olarak topu soluna çekip filelerle buluşturdu. Hemen arkasından Bilica'nın kontrolündeki topu Elmander'e bırakması da affedilir gibi değildi.

İkinci yarıya 4-2-3-1'e dönerek ve daha doğru bir dizilişle giren Fenerbahçe 60. dakikaya kadar oyunu kontrolü altına alır gibi gözüktü. Ancak Stoch'un ve ofsayttan da olsa Semih'in girdiği pozisyonlarda direğe takıldı sarı larcivertli takım. Özellikle Stoch'un dakika itibariyle kaçırdığı pozisyon maçın genel havasını bir anda değiştirebilecek nitelikteydi. Yine de bu kadar kötü bir maç performansı koyan Fenerbahçe'nin bu golü atması o ana kadar ortaya koyduğu oyunun hakkı olmayacaktı.

Bir başka ölümcül defans hatasında kornerden gelen topa maçın içerisinde hiç olamayan Bilica'nın Caner'e de çarparak kendini dağıtması sonucu kafayı vuramaması Melo'nun dizinin altıyla Volkan'ın koruduğu kaleye topu göndermesine neden oldu. Maçın fiiili olarak bittiği dakikadır bu an. Ondan sonra geriye kalan yaklaşık 25 dakika için tek kalme yorum yapmaya da gerek yok, çünkü herşey bir formaliteye dönüştü.

Aykut Kocaman oyun stratejisini topa hakim olmak üzere kurmuş olabilir ama zaten stratejiyi eleştirmeyeceğim. Stratejiyi gerçekleştirecek tercihler de hata vardı. Bir tek Alex'in orta üçlünün önüne kayması ve Bienvenu yerine Semih'in oyunda olması ile aslında oyunun hakimiyetini alabilirdi Aykut Hoca. Yine de tek bir maç ve bu yıl hiçbir şekilde takımı eleştirmiyorum. Zira teknik, taktik, futbolcu performansı ve stratejinin çok ötesinde garip duygularla sahaya çıkan bir takımı eleştirmek abesle iştigal.

Sonuçta Galatasaray iyi oyunuyla haklı bir galibiyet aldı. Bu galibiyet Galatasaray'ı ligin havasına sokar mı, Fenerbahçe'yi uyandırır mı bunu ilerleyen haftalarda göreceğiz. Ama giderek mental yorgunluğun ağır bastığı Fenerbahçe ile mental olarak pozitif bir ivme kazanan Galatasaray var şu anda karşımızda. Ve Fenerbahçe'nin bir an önce silkelenmeye ihtiyacı var. Zira oyun içerisindeki en önemli fark mental güç farkıydı. Mental olarak güçlü olan kazandı.

Bu Lig Kaç Para Eder

2011-12-06T08:26:00.003+02:00

Bu blogda son dönemde Türk futbolunda yaşananlar üzerine yazdıklarımı Aziz Yıldırımcılık olarak görenler benim Aziz Yıldırım'ın dışarıda olduğu, takımın başarılı olduğu dönemlerde yazdıklarıma bakmalılar. O günlerde yazmışım Fenerbahçe'nin futbolda barışı getirmesinin Aziz Yıldırım ile mümkün olamayacağını, bakınız burada .

Ama gelin görün ki Temmuz ayından bugüne kadar yaşanan süreç bir Aziz Yıldırım ve Fenerbahçe operasyonuna dönüştürüldüğü için kimse yaşanan sıkıntıları görmek istemedi, işine gelmedi. Bugün gelinen nokta ise çok daha vahim. Fenerbahçe Şampiyonlar Ligi'ne gönderilmedi, ama Avrupa'ya gönderilen Beşiktaş ve Trabzonspor şu anda kupada yeraldıklarından daha sıkıntılı sonuçlarla karşılaşabilir duruma geldiler. Ligdeki takımların yarısı küme düşme tehlikesi ile karşı karşıyalar.

Biz yargılananlar yargı süreci boyunca hapiste ne işi var dedik, iddianamenin açıklanması ile birlikte dışarıdakiler de mesleklerini yapamaz, stadyumlara giremez hale geldiler. Hatta listede yeralmayanlar da bir hata sonucu maça sokulmayıp sonra "Pardon Can" denilerek Türk futbolunun traji-komik hikayesinde başrolü kaptılar. Hikmet Karaman televizyonlara çıkıp feryat ediyor bu duruma, adam ızdırabından şehadet getiriyor ama kimse duymuyor. Türk futbolu artık son nefesinde ve şehadet getirecek noktaya gelmiş olmasına rağmen herkes gününü gün ediyor.

Gariplikler yine devam ediyor, iddianamede adı geçenlerin bazıları içeride, bazıları dışarıda cezalı. Mesela Aziz Yıldırım çıkamıyor ama Sadri Şener'de maça giremiyor. Sadri Şener Lille maçını otel odasından izlerken Aziz Yıldırım cezaevindeki koğuşundan bakacak ekrana Galatasaray-Fenerbahçe maçında. Serdar Adalı, Tayfur Havutçu şike yüzünden içeride, ama Yıldırım Demirören'in bu maç bağlama işinden haberi yok. Türkiye'de hangi takım başkanının haberi olmaz böyle bir durumdan soru işareti.

Bir ülke federasyonu ile o ülkenin en büyük camiası birbirine girmişler, tam bir savaş yaşanıyor, elin UEFA'sı çok rahat olayları izliyor. Cornu ne dedi, ne demedi hesap soracağına iki taraf da sen onu dedin ben bunu demedim çatışması yaşıyor. Federasyon bizim içimizdeki sıkıntı ne olacak, Göksel de maçlara giremeyecek e böyle olur mu demiyor. Fenerbahçe savunucuları ve düşmanları televizyonlarda birbirini kırıyor ve ratingler patlıyor. Ne için? Boşa harcana enerjiden başka birşey değil. Kim, kiminle, nerede, ne yaptı diye bir oyun oynuyor televizyon yıldızları gerçek yıldızlar üzerinden kazanmak için, kimse bu çene ishali haline gelen duruma son vermiyor.

Ligin marka değeri bu işte... Türkiye'de bu hikaye satmaya devam edecek, çünkü futbol severlikten çok bu tarz hikayelere bayılanlarla, futbolu yerli dizi gibi izleyenlerle, militan ruhlu taraftarlarla dolu ülke. Ama bir de futbolsever var ki kan ağlıyor. Ligde futbol oynanmıyor ligin zirvesindeki takımların maç başına gol ortalaması 1,5 olmuş, maçlarda gol yok, heyecan yok, o heyecansız oyun hafta yedi gün sekiz oynatılıyor olsa ne olur?

O yüzden soruyorum bu lig kaç para eder? Hani bir laf vardı eskilerden öyle cevap verelim kaç para edeceğini: Kaşarın kilosu ne kadar?

Süper Fikir

2011-12-05T16:39:00.002+02:00

Footballove yazmış, çok da güzel yazmış ama ben de bir pazarlama ve iletişim çalışanı olarak es geçemedim, blogda kaydı olmalı bu cin fikrin.

Bir taraftar için formada ölümsüzleşmekten daha önemli birşey olamaz herhalde. Bu içgörüden yola çıkarak Sevilla sırt numarasının üzerine sadece 25€uro karşılığında küçük bir fotografınızı koyabiliyorsunuz.

Şunu söyleyebilirim ki bu uygulama dünyada çok hızlı bir şekilde yayılacak ve kulüpler açısından ciddi bir gelir kalemi oluşturacak. Düşünsenize tüm bir sezon boyunca sevdiğiniz oyuncunun sırtında onunla beraber mücadele ediyorsunuz. Tabi yedek oyuncular için sırt numarasına fotograf yerleştirmek daha az tercih edilir muhtemelen taraftarlarca ama onu da farklı bir fiyat skalasında değerlendirmek mümkün. Ya da bir takım sezon boyunca üç farklı forma giyiyorsa her biri için ayrı satış yapmak da. Bir de bu işi sırt numarasına fotograf eklenen oyuncunun o taraftara imzalı forma vermesi ile bağlarlarsa çok başarılı bir iş olur.

Her şekilde bu fikir satar ve bu fikir de gösteriyor ki futbol pazarlama için bulunmaz bir alan. Bu fikri hayata geçiren ise Playing2 adlı şirket.

Kara Derbi

2011-12-05T12:12:00.002+02:00

Artık fazlasıyla yeşil saha üzerinde oynanan oyunu yazamaz oldum. O yüzden Galatasaray'ın Gençlerbirliği önündeki 1-0'lık deplasman galibiyeti de, Fenerbahçe'nin Ankaragücü'nü 4-2 ile geçişi de teferruat kalıyor bu hafta yaşanılanların yanında derbi öncesi.

Derbiye şike skandalının hukuk skandalına dönüştüğü, Sezer'in ve Sercan'ın bu skandalla takımlarında görev alamayacakları, bırakın takımlarında görev almayı yasal prosedürler gereği maçtan 1 saat önce imza vermelerinin bile gerekebileceği bir ortamda gidiyoruz. Sporda şiddet yasası sonunda kendi şiddeti ile futbolun içine bir alev topu düşürdü, şimdi o topa kimse dokunamıyor. Sahi derbiyi oynamanın bir anlamı var mı? O zaman çıkmasın iki takım da maça. Hatta iki takım oyuncuları anlaşıp karakter birliği göstersinler ve desinler ki "Bizi kimse ilgilendirmez ama meslekdaşlarımızın üzerine sürülen bu leke, daha henüz haklarında hüküm giyme kararı yokken, suçları sabit görülmemişken sırf bir iddianame yüzünden bizimle sahada yeralamıyorlarsa biz de oynamıyoruz."

Çünkü bu noktada ne Galatasaray'ın oyun disiplininin yanısıra gösterdiği hücum performansı zaafiyeti, ne de Fenerbahçe'nin ligin başından bugüne kadar getirdiği istikrarlı puan kazanımı ama istikrarsız ve vasat futbolunu analiz edeceğimiz gün değil. Maç oynanırsa yine televizyon karşısına geçip, stadyuma gidip maçı takip edeceğiz, yine bu blogda ya da diğerlerinde üç beş kelam edeceğiz ama bu derbi tarihin en kara lekeli derbisi olacak bu gidişle.

Ben futbolcuların elinde tarihi bir fırsat olduğuna inanıyorum. Tarih boyunca biraraya gelmeyi başaramayan iki camia taraftarının, kulüp yöneticilerinin, hiçbirinin beceremediği bu tarihi mesajı verme şansına sahipler. Yapacakları tek şey yeşil sahaya elele çıkıp "Futbolumuzdan Elinizi Çekin" mesajını vermek ve tekrar soyunma odasına dönmek. Ben bu iradenin karşısında durabilecek bir güç olmadığına inanıyorum. Yalan bir derbiyi yaşamaktansa, gerçek duyguların dışa vurulduğu bir derbiyi yaşamayı bin kere, milyon kere tercih ederim.

Bugün varsa suçlularla birlikte suçsuzları aynı kazana attılar ve futbolu bitiriyorlar. Bugün derbiye rakip takım taraftarını geçtim, derbinin asıl aktörleri olan futbolcular gidemiyorlar. Yarın geldiğinde elimizde bir derbi kalmayacak. Ve elimizde derbi kalmadığında da vakit çok geç olacak. Vakit çok geç olmadan gün elele verme günü.

Suçluların yargılama süreci sonunda cezalarını alacağı, adil bir yargılama için bugün elele verilmezse, bu iş sadece Aziz Yıldırım düşmanlığına indirgenirse en çok bu derbi zarar görecek. Çünkü Türk futbolu demek Galatasaray ve Fenerbahçe demek.

Futbolun Filozofuna Elveda

2011-12-05T10:20:00.003+02:00

1982 Dünya Kupası'nı 7 yaşındayken şuursuzca da izleyen şanslı futbolseverlerden biriyim ki bana göre izlediğim en iyi takımlar arasında ilk üçe girer o Brezilya. İtalya'ya kaybedilen maçtaki şiirsel oyunun sahadaki orkestra şefi olarak kaldı anılarımda hep.

O yüzden Socrates'in o Brezilya takımındaki yeri de hep ayrı oldu benim için. 2 yıl sonrasında Fiorentina formasıyla Fenerbahçe karşısında da izleme şansım oldu ama hatrımda kalanlar nadir kareler bunlarla sınırlı.

Adını büyük bir filozoftan alan Socrates'in ölümü üzerine yazabileceğim yeşil sahanın dışındaki şeyler doktor olması, entellektüelliği ve endüstriyel futbolun hep dışında kalması ile sınırlı. Ama hepsinden önemlisi benim için futbol romantizminin izlediğim dönemdeki en büyük iki temsilcisinden biriydi Socrates, diğeri de Maradona. Onun adını taşıdığı büyük filozofun bir sözüyle bitirelim yazıyı, zira ölüm günü ile Türkiye'de futbolun ve adaletin sorgulandığı günler aynı tarihlerde kesişti:

"Haksızlığa uğramak, haksızlık yapmaktan iyidir".

Kupayı Eve Götüremeyince

2011-11-30T10:41:00.003+02:00

İspanya Milli Takımı 2010 Dünya Kupası'nı alarak ismini tarihe kazıdı ancak bazıları daha da fazlasını yaptılar. Sergio Ramos bu başarıyı ölümsüzleştirmek adına gitmiş kupayı dövme ile vücuduna kazımış, üstelik de oldukça başarılı bir renklendirme ile.

Herhalde kupayı bizim ülkemizdeki bazı yöneticiler gibi eve götüremeyince o da o zaman kupayı vücudumda taşırım demiş olsa gerek.

TFF Ülke Futbolunu Nasıl Koruyor?

2011-11-30T09:09:00.003+02:00

Şike soruşturması kapsamında Fenerbahçe'den bir açıklama geleceğinin sinyalleri geçtiğimiz haftadan beri hissediliyordu. Bu konuda en son haftasonu oynanan Gençlerbirliği maçı sonrası Ali Koç düğmeye bastı ve hafta içinde ulaştıkları bazı önemli bilgileri paylaşacaklarını iletti. Dün yapılan basın toplantısında yeralan açıklamalara kısaca bakalım:

Sayın Cornu CAS’ta devam eden davamız ile ilgili olarak verdiği savunmasında Sayın Arıboğan ve Helvacı’ya Fenerbahçe’nin %1 dahi şike yapmamış olma ihtimali yok mu?diye sorduğunu bu soruya Sayın Arıboğan ve Sayın Helvacı’nın "hayır Fenerbahçe yüzde yüz şike yapmıştır" diye yanıt verdiğini söylemiştir. Bu toplantıda Sayın Arıboğan ve Sayın Helvacı Cornu’ya şunları aktarıyor: İlk olarak, ’Ellerindeki verilere göre Fenerbahçe’nin şikeye karıştığı kesindir şeklinde görüş belirtmişlerdir. Ancak UEFA müsabakalarına kayıtlı olan ve yetkilileri şüpheli olan diğer 2 kulüp bakımından delillerin yetersiz olduğunu ve bu kulüplerin şikeye karıştıklarına dair şüphe olduğunu belirttiler’ diyor.
CAS’a sunulan dilekçeye göre; Ancak bu iddialı ve yönlendirme içeren yorumlarına rağmen kendilerinin Fenerbahçe’yi şampiyonlar ligine göndermeme kararını alamayacaklarını aksi takdirde güvenliklerinin tehlikeye gireceğini söyleyen ikili UEFA müfettişine kendilerine bir mektup gönderilmesini ve bu mektubu kullanarak Fenerbahçe’nin UEFA Şampiyonlar Ligi’ne gönderilemeyeceğini söyledi.
UEFA’nın, resmi sitesinden yaptığı açıklamaların da TFF’ce bildirilen ifadeler olduğunu belirten Ali Koç, "TFF’nin burada çıkan metninde ’Şikeden soruşturulduğu için’ diyor, orada ’Şike yaptığı için’ diyor. Bu da bir detay ama önemli bir detay" dedi.

Benim için yapılan uzun basın toplantısında yukarıda belirttiğim 3 madde aslında herşeyi anlatıyor. Bugün gelinen noktada UEFA CAS'a yalan ifade vermiyorsa, Fenerbahçe'nin Şampiyonlar Ligi'ne gidememesinin tek sorumlusu UEFA'nın tüm baskılarına rağmen TFF'dir. Bu noktada da TFF'nin sorumluluğu üzerine alması gerekir.

TFF'nin insiyatif kullanarak masumiyet karinesini de hiçe sayarak iddianamesi hazır olmayan bir konuda Fenerbahçe'nin %100 şike yaptığı yönünde görüş belirtmesi de bir camia adına kabullenilebilecek bir durum değildir.

Öte yandan TFF yine almış olduğu bu kararla Trabzonspor ve Beşiktaş'a UEFA tarafından daha sonra verilebilecek daha ağır cezaların da yolunu açmıştır. Eğer Fenerbahçe mevcut iddialar doğrultusunda Şampiyonlar Ligi'ne gönderilmediyse, bu durumda TFF'nin aynı hassasiyeti Beşiktaş ve Trabzonspor adına göstermemiş olması bugüne kadar TFF'nin Türk futbolunu korumak adına hareket ettiği tezini de çürütmektedir.

Tüm bunların ışığında Fenerbahçe'nin şike yaptığını kabul ettik diyelim, bu bile şu güne kadar TFF tarafından alınan kararların ortaya konulan nedenler açısından çarpıklığını ve tutarsızlığını engelleyemiyor. Ve hatta kanımca taraflı, uzaktan kumanda ile alınan bu kararlar ülke futbolunu iddianamenin sunulması sonrasında Beşiktaş ve Trabzonspor'un da UEFA organizasyonlarından çıkarılmasına yol açacak ciddi bir kaosa doğru götürüyor.

Dava sonucunda çıkan karar neticesinde tüm tazminat haklarının saklı kalması bir yana, kulüplerden çok daha fazla zarar görecek olan ülke futbolu, zira takımlarımız bir şekilde haklı çıktıkları noktada maddi ve manevi tazminat haklarını kullanabilecekler ve yara kapanmasa da üzerine merhem olacak. Öte yandan TFF ise tutarsız kararları ve uygulamaları ile ülke futbolu üzerinde hiçbir zaman kapanamayacak bir yaraya imza atmış olup ülke futbolunun gördüğü zararı asla tazmin edemeyecek.

Keşke Fenerbahçe'yi men etmese ya da şike soruşturmasında adı geçen hiçbir kulübü UEFA organizasyonuna göndermemiş olsaydı. O zaman adil, tutarlı bir davranış sergilemiş olur ve ne futbolda kaos ortamını yaratmış, ne de futbol taraftarlarını kutuplaştırmış olurdu. Sırf bu kutuplaşma yüzünden bugün ahmakça bir kararla derbilerde deplasmana taraftar dahi götürülemez hale gelmiş durumdayız.

Ve bugün belki de en sağduyulu davrananlar ne TFF, ne futbol kulübü yöneticileri, ne de basın. Herşeye rağmen sağduyuya sahip tek grup sadece teknik adamlar, futbolcular ve taraftarlar. Ve tüm bu olanların günahını da malesef futbolun emekçileri ve cefakarları çekiyor.

Son olarak şunu da belirtmek de fayda var: "Herkesin aklına hırsızın hiç mi suçu yok" sorusu gelebilir. Eğer zanlının hırsızlık yaptığı sonucuna ilgili mahmemelerce karar verilirse ve bu karar kesinleşirse bu sorunun cevaplarını o gün geldiğinde arıyor ve birilerinden de hesap soruyor oluruz. Ama bugün o gün değil hala. Bugün TFF'ye kapıya niye kilit vurmadın, eşeğini çalarlarken senin niye haberin olmadı, senin de doğru dürüst bir ahırın bile yok deme günü. Çünkü TFF eşeğini sağlam kazığa bağlayamıyor.

Küllerinden Doğmak

2011-11-27T18:22:00.002+02:00

Yazın patlak veren şike skandalından bugüne gelinen noktada geçen yıl şampiyon olunan beş büyük branşta erkekler basketbolu hariç yine zirvede Fenerbahçe var. Bugün çok güzel bir oyunla kadınlar basketbolda 96-82 ile Galatasaray'ı geçen Fenerbahçe'nin zirveye oturmasıyla geriye bir tek erkek basketbol takımı kaldı ki, onlar da NBA'de lokavtın sona ermesiyle birlikte aslında yine TBL finalinin en büyük favorisi haline geldiler. Bir camia için yaşanan bunca travmadan sonra büyük başarı.

Gözlerimi Kaparım, Vazifemi Yaparım

2011-11-27T00:50:00.003+02:00

LA GAlaxy ile sözleşmesi sona eren ve iyiden iyiye PSG'ye gideceği söylentileri ayyuka çıkan David Beckham için futbol hayatının sonuna geldiğinde önerildiği söylenen rakam bir hayli yüksek.

Arap sermayedarlar herşey de olduğu gibi futbolda da para harcamasını bilmiyorlar ya da para fazla geliyor. 1,5 yıl için 14 milyon euro konuşuluyor ki bana göre en iyi döneminde bile David Beckham'a bu para ödenmezdi.

Bu arada yine çıkan söylentiler eşinin de Paris'i çok istediği yönünde. Evin reisi Paris dediyse David Beckham için seçenek kalmıyor zaten.

Gustavo'yu Kurtarmak

2011-11-24T14:05:00.010+02:00

Habertürk'te okudum, hemen google'da aradım. Facebook sayfasını buldum. Futbol tarihinin en güzel karesine bir süre oturup baktım iş yerinde. Gustavo 3 yaşında, benim oğlumdan 6 ay küçük ve kanser. Orduspor'un Portekizli oyuncusu Miguel Garcia'nın meslekdaşı Carlos Martins'in oğlu.

İlik nakli gerekiyor bu küçük veledin hayatına, umutlarına devam edebilmesi için. Orduspor camiası kan vermek için bir kampanya başlatmışlar. Futboldan nefret eder hale geldiğimiz şu günlerde beni futbola bağlayan bir haber oldu bu. Ama onun da ötesinde dünyanın başka bir yerinde küçük Gustavo için bu kadar hassas olabilmek duygulandırdı beni. Gustavo 3 yaşında, Gustavo'nun babasının ne hissettiğini hepimiz anlayabiliyoruz ama onun ne hissettiğini ancak ben ve benim gibi o yaşta bir çocuğa sahip olanlar hissedebilirler.

Oğlum bir ay kadar önce nereden ve nasıl öğrendiğini bilmediğim bir şekilde "Örümcek adam beni öldürecek" dediğinde ölümü ve daha kötüsü öldürmeyi nasıl açıklayacağımı bilememiştim. Hala da açıklayamadım bizim oğlana. Açıklamaktan kaçtım. Gustavo'nun babası nasıl açıklar ne anlatır nasıl anlatır, nasıl anlatmaz ve tüm bunları yaparken nasıl oğlunun karşısında ağlamadan durabilir düşünebiliyorum. Düşündükçe de şükrediyorum Allah'a oğlumun bir sağlık sorunu olmadığı için. Ve diliyorum ki hiç olmasın.

Gustavo'nun büyüdüğünü görmeyi, hastalığını yendiğini duymayı diliyorum Allah'tan. Gustavo'nun kurtulmasını. Ve bütün Gustavo'ların...

Bir Rio de Janerio Masalı

2011-11-24T08:54:00.005+02:00

Adriano özel bir oyuncuydu benim için, yetenekleri ile aynı paralelde bir kariyere sahip olamadı. Futbolun ağır sikletiydi rakip defanslar için ama aynı zamanda Muhammed Ali gibi son derece hareketli, hızlı bir ağır siklet.

Inter forması altında geçen yıllar, daha sonra Serie A'daki kiralık dönemleri, İtalya kariyerinin sonuna doğru alkol, uyuşturucu ve kadınlar üçgeninde kaybolan bir kariyer, ardından Flamengo ile 2008 itibariyle yeniden doğuş sinyalleri ve 31 maçta attığı 19 gol.

Dönmeyeceğim dediği Avrupa'ya Roma'da tekrar bir başlangıç denemesi ama 5 maç kadar süren çok kısa bir geri dönüş.

2011'de Corinthians ile imzaladığı 1 yıllık kontrat sonrası aşil tendonundan yaşadığı sakatlık. Daha Corinthians imza atalı 1 ay olmuşken yaşadığı sakatlık yüzünden 6 ay sahalara dönmek için geçen sürenin sonunda geçen haftasonu Atletico MG karşısında 88. dakikada attığı galibiyet golüyle sahalara yeniden dönüşün kutlaması.

Adriano henüz 29 yaşında ama inanılmaz istikrarsız ve sorunlarla dolu bir kariyeri geride bıraktı ki onun yaşadıklarına baktığınızda Brezilyalı'nın 35 yaşına gelmiş olduğunu düşünüyor insan.

80'lerde gazetelerde fotoroman bölümleri vardı, yandaki fotograflarda Atletico MG maçında attığı golün ve dönüşünün bir fotoromanı. Golü de buradan izleyebilirsiniz eğer fotoromanı çok alaturka buluyorsanız.

Bugünkü durumu ve kariyerinin nereye gideceği soru işareti ama attığı gol tam bir Adriano klasiği. Eskisine göre biraz daha ağırlaşmış olsa da.

Umarım kariyerinin geriye kalan bölümünde tekrar Brezilya Milli Takımı'nda onu görebileceğimiz performansa ulaşır. Bu blogda en çok yer verdiğim futbolculardan biri olan Buldozer, iyi olduğu dönemde durdurulması imkansız bir golcüydü. Ve bana göre iyi bir Adriano son on yılın bölgesinde en iyi birkaç isminden biri Rio de Janerio doğumlu golcü. Ne yazık ki bunu çok uzun süre gösterme şansını bulamadı.

Zevkler ve Renkler

2011-11-24T07:55:00.002+02:00

İyi para kazanmak zor ama harcamasını bilmek daha da zor sanırım. Biraz zevk sahibi olmak gerekiyor.

Samir Nasri'de pek olmayan bir özellikten bahsediyorum. Siyah üzerine rengarenk kalpli boxerı ile Samir Nasri'nin zevkler konusunda ne kadar kötü bir noktada olduğunu anlayabiliyoruz.

Berbat bir seçim Samir...

Moreno Tarzı Sevinmek

2011-11-23T13:32:00.002+02:00

Fotograf Racing Club'ta forma giyen Giovanni Moreno'ya ait. Argentinos Juniors maçının 55. dakikasında takımının galibiyet golünü atan Moreno takım arkadaşlarıyla birlikte son yılların en ilginç gol sevincine imza atıyor.

Bu golle Racing, Velez Sarsfield karşısında berabere kalan lider Boca'yla puan farkını 8'e düşürerek zirveye oynamak için iştahlansa da, haftasonu Boca deplasmanından 0-0 ile dönerek bu hesapları şimdilik ertelemek zorunda kaldılar.

Puyol-Xabi Alonso Aşkı

2011-11-23T13:13:00.002+02:00

Birbirilerine sevgi dolu bakmadıkları kesin ama iş ciddiyeti mi yoksa kişisel bir sorun mu yansımış fotograf karesine çözemedim.

Direkten Döndüler

2011-11-23T09:11:00.005+02:00

Dün akşam Trabzonspor'un ortaya koyduğu oyun hiç kuşkusuz ülke futbolu adına bu yılın en iyi performansıydı. Inter karşısında bu maçtan önce oynanan CSKA-Lille maçının Fransız ekibinin 2-0 galibiyeti ile sonuçlanmasının ardından Trabzonspor tam bir final maçına çıktı.

Colman harika bir oyun ortaya koydu, hem ofansif hem de defansif olarak görevini eksiksiz yerine getirirken bana yıllar önce Trabzonspor'da yıldızı parlayan Aurelio'yu hatırlattı. Trabzonspor Colman'ı da tutabilecek mi emin olamıyorum bu performansı gördükten sonra sezon sonu geldiğinde. Zokora takımın defansif hattaını ayakta tutan isim olurken Alanzinho ikinci yarıda takımı tam anlamıyla bir vites yükselten performansa ulaştırdı. Defansın önüne kadar gelip top alarak sorumluluk üstlenmesi, aldığı her topta dikine Inter savunma hattını yıpratması dün gece ki seyir zevkinin en önemli parçasıydı.

Inter pozisyon bulmadı mı, tabi ki ciddi tehlikeler yarattı ve bazı anlarda tıpkı golde olduğu gibi Milito, Zarate ve Alvarez ile defansın arkasına sarkarak Tolga ile burun buruna geldikleri anlar var. Ama Sneijder'in yokluğunda özellikle ikinci yarıda oyunun tüm insiyatifini Trabzonspor'a bıraktılar. Garip ama gruplar başlamadan önce Inter'den 4 puan alacaksınız deseler herhalde hepimiz Trabzonspor'un grubu rahat bir şekilde lider bitireceğini düşünürdük. Bordo-mavililer sadece 6 puan ile grupta ikinci sırada ve son maçların arkasından grubu dördüncü bitirme ihtimalleri de var.

Maç performansından bağımsız olarak ve grup ne şekilde sonuçlanırsa sonuçlansın aklımı kurcalayan bir konuyu dile getirmeden duramayacağım yine de. Bu maçın üzerine konuşulmayan, geri plana itilen bir konu var ki benim hala aklımın köşesinde. Şike iddianamesininin eli kulağında iken ve ortaya atılan iddiaların bir kısmı Trabzospor'u da bağlarken, hatta son dönemde daha da açık seçik bazı iddialar Mecnun Odyakmaz tarafından dile getirilirken nasıl oluyor da kamuoyu olası bir Avrupa kupalarından men tehdidini görmezden gelip hayal dünyasına kapılıyor anlayamıyorum.

Dün gece uzun zamandır özlenen futbolla dolu bir gecenin üzerine limon sıkmak gibi olmasın ama bu yazdıklarımda hala yüzyüze olduğumuz bir gerçek.

Son bir not da dün geceki yayına. Doğuş Grubunun Star'ı satın almasıyla birlikte CSKA-Lille maçını Ercan Taner'in, Trabzonspor-Inter maçını da Murat Kosova'nın ağzından dinleyebilmek büyük bir keyif.

Süper Lig Genel Görünüm - 11.Hafta

2011-11-22T16:06:00.002+02:00

Onbirinci haftanın geride kaldığı Süper Lig'de hala futbol konuşamıyor ve yazamıyor olmanın sancısını yaşıyorum tüm bloggerlar gibi. Geride kalan onbir hafta sonunda Fenerbahçe'nin geçtiğimiz sezona oranla güç kaybettiği, en azından psikolojik olarak, gün gibi ortaya çıkarken, zaman ilerledikçe şike soruşturmasının deformasyonlarını da beraberinde hissetmeye başladık.

Kör topal kazanılan Eskişehirspor maçına damga vuran hiç kuşkusuz bu psikolojik yıpranmışlığın Emre ve Gökhan Gönül arasındaki patlama noktasıydı. Olay tatlıya bağlandı ama ne futbolcular ne de kenar yönetim huzur bulmadı. 17 Kasım'dan sonra iddianame açıklanacak haberleri Demokles'in kılıcı gibi durmaya başladı Fenerbahçeli futbolcuların üzerinde. Birçok Fenerbahçeli gibi bu sezon eleştirilerimizi bir kenara bırakıp takımın mevcut konjönktür içerisindeki başarısına alkış tutsak da artık çok rahat hissediliyor tekerleğin dönmekte zorlandığı.

Bu haftanın bir başka öne çıkan konusu "Maymun" hikayesi de oldukça iyi geçen Beşiktaş - Galatasaray mücadelesine damgasını vurdu. Eboue tam da FIFA Başkanı Sepp Blatter'in futbolda ırkçılık yoktur diye saçmaladığı bir haftada en olmayacak ülkede, en olmayacak taraftar grubu içerisindeki birkaç densiz yüzünden ırkçı bir tacize uğradı. Daha kötüsü vaktiyle bakanlık da yapmış olan bir Trabzonspor Başkanı'nın büyük bir bilnçsizlik ve safiyanelik içerisinde siyahi futbolcusuna "Bizim Yamyam" dediği ülkemizde bunun son derece bilinçli bir şekilde Beşiktaş'ın resmi televizyon kanalından Eboue için seslendiriliyor olması oldu.

Maça bakacak olursak Beşiktaş beklenildiği gibi daha üstün olan ve pozisyona daha çok giren taraf olurken, Galatasaray hala kağıt üzerinde iyi duran diziliş ve onbirin sahada kreatif işler ortaya koyma noktasında sıkıntılarını yaşıyor. En başta iki kanat oyuncusunun mevcut düzen içerisinde Galatasaray'ın hücum gücüne katkı sağlamaktan ve rakip ceza sahası içerisinde etkin olmaktan uzakta oldukları tespitini ortaya koymak gerekiyor. Ne Kazım ne de Riera sezon boyunca performans olarak bir üst çizgiye çıkamayacaklar. Üzerine forvet arkasında takımın hücum gücünü beslemek adına defansif ve/veya geriden oyun kurma özellikleri ile ön plana çıkan Melo ve Selçuk'tan hayal edilen katkı gelmeyince Galatasaray tıkanıyor. Sabri'sizlik ilerleyen haftalarda önemli bir problem. Engin Baytar'a umut bağlamak ise Galatasaray adına umutsuz durumu daha da netleştiriyor.

Trabzonspor'u izleyemedim ancak Şampiyonlar Ligi maçı öncesi takılmaları sürpriz olmadı. Ben sonrasında da puan kaybı bekliyorum. Trabzonspor Avrupa'ya veda ederse ligde daha konsantre ve iyi bir futbol ortaya koyabilir kanaatindeyim. Ancak Avrupa, mill maç derken bu konsantrasyonu ve enerjiyi hala sahaya yansıtamadılar. Burak Yılmaz endeksli gidiyor olmak da bir başka ama çok büyük tehlike.

İlerleyen haftalarda dört büyükler içerisinden kimin zirve mücadelesinde kalacağı, İBB'nin teknik direktör değişikliğine, Manisaspor'un ve Orduspor'un istikrarlı çizgilerine, Bursaspor'un geçmiş yılları aratan performansına rağmen ne kadar üst sıraları zorlayacakları merak konusu. Ama şimdiden şunu söyleyebilirim ki ilk sekizde bu takımlar olacak diye düşünüyorum.

BÖ 2011'de Oylama Başladı, Futbolmanya'ya Oylarınızı Bekliyorum

2011-11-21T10:14:00.010+02:00

Bu yıl düzenlenen BÖ2011'e spor blogları kategorisinde ben de katıldım. Beni takip eden ve yazılarımı beğenerek okuyan arkadaşların oylarını bekliyorum.Siteye üyelik işlemi yapılması ve ardından cep telefonunuza gelen kodun doğrulanarak oylamanın gerçekleştirilmesi gerekiyor. Oyunuzu sayfanın sol üst köşesindeki BÖ2011 bannerı üzerinden ya da buradan verebilirsiniz:-)

Yazı Dizisi: Milli Takım, Milli Mesele - Son

2011-11-21T09:51:00.005+02:00

Dört tane yazı yazdım bugüne kadar ayrı başlıklar altında ve Milli Takım'ın durumunu incelerken gündemdeki sorulara cevap arayan. Dört yazının finalini de "Peki kimler sorumlu?" sorusunun cevaplarıyla bitirmeyi tercih ettim. Sırasıyla kimler sorumlu bir bakalım hep beraber o zaman:

Basın ve Yayın Kuruluşları, Medya: Ben İngiltere'de de tabloid gazeteleri var, İspanya'da Marca, AS gibi saygın gazeteler de ateşin üzerine benzin döküyor, İtalya'da bu eleştirilerin çok daha fazlası yapılıyor gibi argümanları anlamam. Benim için doğru tektir, o da basın ve yayın kuruluşlarının tarafsız ve objektif habercilik anlayışı ile iş yapmaları. Hiddink'in kontrat tutarı ne kadar haber değeri taşıyorsa, o ülke futbolunun istikrarsız yönetim anlayışı daha fazla haber değeri taşır. Medya futbolda toplumu en çok etkileme gücüne sahip organsa ki öyle, toplumda Hiddink gitsin, Abdullah Avcı gelsin, yarın Avcı gitsin, Sağlam gelsin rüzgarı yaratarak değil, bu rüzgarın ne kadar yanlış olduğunu anlatarak misyonunu yerine getirebilir. Alex Ferguson 1986'dan beri Manchester United'ın başında deyip, 2 yıl dolmadan Hiddink gitsin yaygarası koparmak, Löw'e Almanya'nın başında methiyeler düzüp, Fenerbahçe'deyken gitmesi için davul zurnayla yaygara koparmak, Rijkaard'ı, Schuster'i, Lucescu'yu, Zico'yu, Tigana'yı, Gerets'i bir göklere çıkarıp sonra yerin dibine batırmak etik bir anlayış olarak değerlendirilemez. Başarı için istikrarın şart olduğunu kabul edersek toplum üzerinde kamuoyu oluşturup gündem yaratma derdinde olmak anlaşılır birşey değildir. Bunda da özellikle bazı hakem ve futbolcu eskileri, hatta futbolun dışından gelip futbol üzerine ahkam kesenler, daha da öenmliisi buna çanak tutan medya kuruluşları sorumludur. Sözüm düzgün, ilkeli ve bu işi bilen futbol yazarlarına değil.

Ülkenin Futbol Adamları: Eğer bu ülke U-15 ya da U17 yaş gruplarında bir takım değerler üretebiliyor da, 20'li yaşlarda bu değerler kayboluyorsa ülkede futbol adamı yok demektir. Alttan oyuncu gelmiyorsa, misal bir Arda on senede bir geliyorsa o zaman özellikle kulüpleri, kulüp yönetimlerini, teknik adamları ve altyapıyı sorgulamak gerekir. Değer üretemeyen bir ülkede futbolu değerli kılmak da mümkün olmayacaktır. Raşit Çetinerlerden, Uğur Tütnekerlerden, Erhan Önallardan medet umarak yani Almanya'da yetişen Türk futbolculardan medet umarak bir ülke futbolu nereye kadar gidebilir? En nihayetinde Almanya alt yapısında yetişen birkaç oyuncu yeralıyor milli takımınızda ve doğal olarak kendi altyapınızdan aynı değerde ve mental yapıda oyuncular yetişmeyince de işler sarpasarıyor. Yine söylüyorum iyi bir milli takımımız var ama mental güçlülükleri ve oyun aklı yeterli olamayabiliyor.

Medya ve Ülkenin Futbol Adamları: Bu maddede yine medya ve ülkenin futbol adamlarını beraber yazalım hatta futbol hakkında konuşan herkesi. Bir soruşturma ile futbolcuların ve taraftarların bütün psikolojisini bozan, bir kararı aylarca vermekten kaçıp, gündelik kararlarla işi idare eden, üstüne bir de depremdi, şehitlerdi diye futbol üzerinde baskı kuran herkes... Fazla söze gerek var mı?

Taraftar: Milli takımda futbolcular uluslararası arenada kulübünü değil, o ülkeyi temsil eder. Ama bunu anlamaktan yoksun kıt beyinli bir kitle hala kırmızı beyazlı forma yerinde oyuncuların üzerinde kulüp takımlarının formasını görmeye devam ederse ne o ülkenin milli takımından başarı beklenir ne de taraftarından övgüyle bahsedilir. Türk taraftarları ateşlidir bir Avrupalı uydurmasıdır ve bizi gaza getirmek için söylenmiştir. Türk taraftarı iyi gün dostudur daha doğru bir söylemdir. Maç berabere gittiği ya da takımımız önde olduğu sürece desteğin kralını verir, mağlubiyet halinde ise linç kültürü başlar. Taraftar baskısı rakipten çok kendi takımımız üzerindedir malesef.

Hiddink, teknik ekip ve futbolcular: Tabi ki hatasız değiller, mesela Hiddink tüm söylemlerini doğru bulmama rağmen keşke mental değişikliği yola çıkarken radikal bir şekilde yapabilse ve kendi istediği mental yapıdaki oyuncuları seçebilseydi. Ya da eldeki mevcut kadroya ne istediğini anlatacak, onları motive edebilecek yardımcı teknik adamları olabilseydi. Futbolcular herşeye rağmen ülke futbolunun bu kirlenmişliğinden etkilenmeyecek profesyonelliği gösterebilselerdi. Ama suç listesi içerisinde onlar en alt sıradakiler.

Katılmayanlar olacaktır, kısmen katılanlar, tamamen destekleyenler. Herkes farklı argümanlar üretebilir ama asıl olan başarının süreklilik arzetmesi için futboldaki temel taşların hepsinde istikrara, belirli bir stratejiye ve adanmışlığa ihtiyaç vardır. Sanırım bu yazı dizisinde herkesin katılacağı ortak nokta listeye aldığım herkesin ya da her mercinin bu kıstasları yerine getirmek konusunda ayıplı olduğudur. Ayıp büyüdükçe de daha çok Emre'nin, Arda'nın, Volkan'ın taraftarla ve basınla karşı karşıya gelişini izleriz.

Bu ülke değil midir Dünya Kupası oynanırken daha grup maçlarında Hakan Şükür ile Cuma namazı polemiği yapan? Bu ülke değil midir niye bu milli takım Dünya Kupası'nı kaldırıp gelmedi diye sorgulayan? Bu ülke değil midir Euro 2008'de Portekiz maçı sonrası Fatih Terim'i asan? Bu ülke değil midir yabancı futbolcu geldiğinde on binleri Atatürk Havalimanı'na yığıp adam giderken arkasında neredeyse taşlayacak olan? Aslında yazıyı bırakın ya bu ülke futbolunu adam edemeyiz diye bitiresim geliyor ama bir taraftan da doğru bildiklerimi yazmadan duramıyorum.

Ülke futbolu adına ne olur biraz makul, mantıklı bir bakış kazanalım. Yoksa milli meselemiz gitgide dibe vuracak ve elimizde milli mesele dahi kalmayacak.

Dünya Futbolu Annesini Kaybetti

2011-11-21T08:17:00.000+02:00

"Diego bana hayatın bahşettiği en büyük güzellik"diyen kadın vefat etti. Dünya futboluna ve biz futbolseverlere gelmiş geçmiş en büyük futbolcuyu armağan ettiğin için teşekkürler Dona Tota... Huzur içinde uyu.

Robinho JR

2011-11-18T12:24:00.003+02:00

Adam olacak çocuk kendini hemen belli edermiş, futbolcu olacak çocuk da öyle...

Sistemsiz Sistem

2011-11-18T08:18:00.001+02:00

Hiddink 1990'da geldi Fenerbahçe'ye, takımı 3-5-2 oynattı, biz beceremedik. Daha ilk 3-5-2 sınavında Fenerbahçe Aydınspor'a 6-1 yenildi. O maçı radyodan dinlemiş daha 14 yaş aklıyla ne oluyor yahu, bu Hollandalı ne yaptı koskoca Fenerbahçeme demiştim. Sadece ben değil kelli felli bütün futbol medyası bu sistem de neyin nesi, böyle diziliş mi olur diye ayağa kaldırdılar ortalığı.

Hiddink gitti, ülkede bir dönem bütün takımlarımız 3-5-2 oynadı. Önce ne biçim denilen sistem tüm dünyada olduğu gibi bizde de moda oldu. Geriden de olsa.

Hiddink 2010'da bu sefer Türk Milli Takımı'nın başına getirildi. Elinde bir Barca örneği vardı 4-3-3 oynayan, bir de oynamaya çalışanlar. Dünya futbolu 4-3-3'e gidiyorken yavaş yavaş, Hiddink milli takımımızda 4-3-3 oynasın, modern futbol dünyasının karakterine önce ayak uydurabilen milli takımlardan olsun istedi. Biz yine beceremedik, futbol medyası milli takım 4-3-3 oynayamaz dedi, noktayı koydu.

Hiddink yine gitti.

Anladım ki bu ülkede sistem işlemiyor. Ülkenin sistemi sistemsizlik. Herşeyde olduğu gibi futbolumuza da yapışan bu kene Türk futbolunun da kanını emiyor.

Dört Büyük Açıkladı: Sizi İstemiyoruz

2011-11-17T16:36:00.001+02:00

Döndük dolaştık yine dar kafaların aldığı kararla sarsıldık. Dört büyük kulübümüz yine baklayı ağzından çıkararak futbolun içine etmişler. Verilen karara göre bu sezon dört büyük kulübümüz kendi aralarında oynayacakları maçlarda rakip takımın taraftarını stada almayacaklarını açıklamışlar. TFF'ye bildirilen bu karara bir çatlak ses de şimdilik çıkmamış gözüküyor. Milli takım nereye gidiyor diye boşuna tartışıyormuşuz, Türkiye'de futbolun içine etmek için herkes el birliği ile çalışıyor. Yuh...

Yazı Dizisi: Milli Takım, Milli Mesele - 4

2011-11-17T15:24:00.000+02:00

Kimin takımı bu milli takım? Milli takımla ilgili yazdığım seri yazıların dördüncüsünde hala hiçbirimizin ve benim de bilemediğim bu soruya odaklanacağım. Kimdir milli takımı vatan sevgisiyle destekleyen ve nerede oynayacak bu milli takım maçlarını? Ne kadar seviyoruz hangimiz bu soruya doğru cevap verebilir bilemiyorum.

İşin doğrusu galiba şu: Ben şahsen itiraf etmeliyim ki Fenerbahçe'yi milli takımın önüne koyuyorum. Küçükken böyle değildi. Mesela Galatasaray Manchester United'ı Old Trafford'ta 3-2 yendiğinde sevinçten kapıları pencereleri yumruklayarak koşuşturmuştum evin içerisinde. Sonra ne oldu bilmiyorum, hatırlamıyorum ama ne zaman ki toplum olarak Avrupa kupalarında tuttuğumuz takım dışındaki diğer kulüp takımlarını desteklemez olduk, hatta rakip takım Yunaninstan takımı da olsa biz onu destekler hale geldik, işte o zaman milli takım da ölmeye başladı yavaş yavaş. Milli takımda işler kötü gidiyorsa takımımızdaki rakip kulüp oyuncusuyla dalga geçecek kadar değil, ona toplu küfür edecek kadar değil ama bunu yapabilecek bir kitle de hiç azımsanmayacak kadar çok. Özellikle de İstanbul'da. Çünkü Fenerbahçe, Galatasaray, Beşiktaş rekabetinin en üst düzeyde yaşandığı ve taraftarlarca hissedildiği yer burası.

Olay bu hale gelmişken milli maçları İstanbul'da oynayalım demenin de anlamı kalmıyor. Oysa Anadolu'da bu rekabetten daha uzakta kalan biraz daha saf ve biraz daha milli takıma aç bir kitle var hala. Eskişehir, Bursa, Adapazarı hatta İzmir hem futbola hem de milli takıma aşık olan iller mesela ilk aklıma gelen. Ama burada dauygun stadyum var mı sorusu ile karşı karşıyayız. allah'tan Bursa'nın stadı renove ediliyor, ama çok geç kalınmadı mı? 3-5 bin kişiye maçlarını oynayan Kayserispor'dan, bu ligde dahi olmayan Rizespor'dan önce yapılması gerekmez miydi bu saydığım illerin stadyumlarında renovasyon? Stratejik, politik ne derseniz deyin hata...

Yine de biran önce gitmeli milli takımİstanbul'dan. İstanbul seyircisinin de özlemeye ihtiyacı var milli takımı. Üstelik stadyum kapasitesinin yarısının VIP'lere davetiye olarak dağıtılıyor olmasına da bir son verilmeli. Böyle riyakarlık, iki yüzlülük olmaz çünkü. Hem milli takımı destekleyen ateşli bir taraftarımız yok deyip hem de beleş bilet için bile poposunu kaldırıp maça gitmeye üşenen bir zümreye bilet vermek komik kaçıyor.

Ben özlemek istiyorum bir İstanbullu olarak milli takımı. Bir süre gözden ırak olmalı, gözden ırak her zaman gönülden ırak olmuyor. Araya zaman girmesi, belki de milli takım özlemi İstanbul'a da yarar belki. Hatta Almanya'da gurbetçilere bile oynasak daha iyi bundan sonra bir müddet.

Yazı Dizisi: Milli Takım, Milli Mesele - 3

2011-11-16T14:05:00.002+02:00

İki gündür milli takımımızın durumu hakkında derinlemesine bir inceleme yapmaya ve kamuoyunda sıkça tatışılan konulara futbolmanya penceresinden yorumlar getirmeye çalışıyorum. İlk iki yazıda Hiddink gitmeli mi ve duygusallık mı, mantık mı konularını irdeledim. Bugün ise kadro seçimi ve yeni bir jenerasyona ihtiyaç var mı konularının çevresinde dolaşacağım.

Dün akşam Hırvatistan karşısında bir önceki maça göre farklı 8 oyuncuyla sahada yeraldık ve 0-0 berabere kalarak en azından biraz daha başımız dik bitirdik Euro 2012 elemelerini. Bazıları zaten maç öncesinde kadroda revizyon veyeni bir jenerasyona ihtiyaç olduğu yönünde kulis yapmaya başlamıştı ama 0-0'lık bu sonuç ekmeklere daha da yağ sürdü. Oysa ilk maçın psikolojik ve saha içi şartları ile hiç ilgisi olmayan ve Hırvatistan'ın kendisini hiç kasmayarak garanti oyun oynadığı bir maç vardı sahada ikinci randevuda. Ama bu tartışmaya teğet geçerek önce kadro seçimlerini değerlendirelim.

Elemeler boyunca 35 farklı futbolcunun forma giydiği milli takımın son Hırvatistan maçları da eklenince kadro anlamında istikrarsız bir yapısı olduğu düşünülebilir. Ancak şunu gözardı edemeyiz, sadece rakamsal bazda bakıldığında hepimizi dehşete düşüren bu rakamın aslında futbolumuzdaki istikrarsızlık ve bundan daha önemlisi sakatlık sorunlarından dolayı sürekli alternatif arayışından kaynaklandığını söylememek yanıltıcı bir yorumdur. İstanbul'daki Hırvatistan maçında kamuoyu açısından büyük oranda ideal kadroyla sahaya çıkıldığı gerçeğini de kimseden saklamanın alemi yok. Eğer Nuri hazır olsaydı bir tek onu ilk onbirde görmeyi arzu ederdik hepimiz. Sabri'nin orta sahada oynatılması bir tartışma konusu olmakla birlikte tamamen teknik adam tercihidir. Yani Hırvatistan maçı kadrosu tartışmaya açık bir kadro değil aslında, hepimizin ortak tercihi. Daha da önemlisi hem bu kadar farklı oyuncu oynatılır mı deyip hem de şu isimler formsuz onların yerine bu maçta bunlar oynamalıydı demek bu sayıyı daha da yükseltecek bir tezat kendi içerisinde. Yani hem kadro istikrarı yok diyeceksiniz hem de aslında ideal kadroya en yakın dizilişi bazı oyuncular formsuzdu, bunları da değiştirin teziyle ilk söylediğinizi yalanlayacaksınız. Olmaz... Bir şeyleri doğru bir platform üzerinde tartışmak gerekir.

Kadro seçimi konusunda ligin dha formda isimlerinin seçimi tartışılıyor. Mesela stoperde Bursaspor'dan Serdar Aziz, Gaziantepspor'da lige harika bir başlangıç yapan Muhammet Demir gibi. Ama dışarıda bırakılan bu isimlerin henüz devamlılık sağlama konusunda herkes için bir soru işaretli. Geçen sezonun ikinci yarısında işte milli takıma yeni bir forvet geliyor dediğimiz Cenk Tosun'un bu sezonki performansı ortada. Ayrıca her oyuncu milli takım oyuncusu olamıyor malesef. Bunu en iyi Aykut Kocaman örneği ile açıklayabilirim. Belki bir iki küçük dokunuş ile fark yaratabilinirdi ama sahada %90 oranında bu onbir yeralacaktı.

Nasıl bir dokunuş yapılabilirdi sorusuna en güzel cevap Gökhan Gönül'ün oynatılmaması olarak değerlendirilebilir. Öte yandan şundan eminim ki ilk maçtan sonra ben de Gökhan Gönül'ü oynatmazdım mesela. Ama ilk maç öncesinde formsuz duruşuna rağmen tahtaya banko yazacağım isimdi. Bu örneği pekala çoğaltabilirim ama gereği yok. Yeni jenerasyon mu demiştiniz bu arada? Taş gibi bir jenerasyon var sahada, Hırvatistan maçındaki çöküş ve eleme gruplarındaki genel performans başka nedenlerden kaynaklanıyor.

Bu çöküşün en önemli nedeni kulüplerde futbolcuların yeteri kadar iyi çalıştırılmaması ve performans düşüklüğü, bakınız geçen sezon ki Galatasaray ve Beşiktaş'ın performansları. İkincil neden özellikle şike soruşturması ile birlikte belki de en kaliteli yerli isimlere sahip olan Fenerbahçe'de milli takıma giden tüm futbolcuların zihinsel ve fiziksel çöküşü. Sadece Fenerbahçe değil, Beşiktaş'lı futbolcular da o kadar ağır olmasa da benzer bir travmayı yaşıyorlar. Bu iki neden zaten başlı başına bir sorun ama bu sorunun kemikleşmiş bir Türk futbolu sorunu haline getirmek yanlış. Sağlam bir jenerasyon var şu anda bundan eminim. Hırvatistan maçına bu etkenlerin üzerine bir de saçma sapan duygusallığı ekleyince işler bu noktaya geldi. Evet duygusallık diyorum. Herkesin tersine ben yine fazlaca duygusallaştığımız için 3-0 yenildiğimizi söylüyorum. Takımın motivasyona ihtiyacı olabilir ama biz Türk halkı ve kamuoyu olarak motivasyon araçlarımız olarak neleri belirledik:

Şike ile sarsılan Türk futbolunu sizler kurtarabilirsiniz.
Depremde yanan canlar için siz ilaç olabilirsiniz.
Şehitlerimiz için oynayın, bu acıyı siz hafifletebilirsiniz.

Malesef bu yükü profesyonellik de kaldıramaz. Eğer bir takıma devamlı sizden çok büyük beklentiler var ve tüm ulusu siz bu düştüğü durumdan kurtarabilirsiniz yükünün altına sokarsanız o takım daha da ezilir, daha da büzülür ve ortaya facia bir sonuç çıkar.

Bir şeyi daha açıklığa kavuşturarak bugünün incelemesine son verelim. Kadro seçimi çok fazla tartışılmaması gereken bir konudur. Zira her ne kadar büyük ölçüde Hırvatistan maçı öncesinde sahaya çıkan kadro konusunda mutabık gözüksek de eminim kadroyu görmeden önce 100 kişiye ilk onbir sorulsa ve aday kadro sınırlaması yapılmadan tercih etmeleri söylense 100 farklı kadro alternatifi üretilirdi. Futbol adamları bu işi yapsalar 100 değil de 95 olurdu bu rakam. Çok görece bir konu...

Sonuç olarak ne demiş oldum: Kadro seçimi tartışılması çok doğru bir konu değil, tabi ki bir iki farklı oyuncu seçilebilirdi ama seçilmedi. Bu yenilginin faturasını kadro seçimine bağlamak için son derece anlamsız bir tartışma. Yeni jenerasyon konusuna gelince: Arkadan gelen geliyor ve takıma monte oluyor zaten. Gökhan Töre ilk on sekize yerleşti. Ömer Toprak da geliyor. Ama elinde hala Arda, Nuri Şahin, Hamit, Burak, Gökhan Gönül, Selçuk İnan gibi isimler var ve kadroya eklenecek oyuncu sayısı önümüzdeki dönemde en fazla 3-4'tür. Bu da yeni jenerasyona geçiş değil, zira omurga hala yerinde olacak. Ben jenerasyon değişikliği dendiğinde 7-8 kişilik köklü bir değişilik anlıyorum ki 2 stoper ve yaş itibariyle Emre dışında böyle bir değişiklik sözkonusu olmamalı. 2 stoper değişikliği de eldekilerin yetersizliğinden. Eğer Serdar Kesimal sakatlık sonrası aynı form düzeyini yakalarsa ve Ersan Gülüm sapasağlam dönerse 2 stoper pozisyondaki isimler bunlar olacaktır ya da Ömer Toprak.

Bugünlük nokta...

Yazı Dizisi: Milli Takım, Milli Mesele - 2

2011-11-15T11:22:00.000+02:00

Dün Hiddink ve Milli Takım ile olan geleceğine cevap aramış, gündemdeki bu konuyla ilgili görüşlerimi paylaşmıştım, buradan okuyabilirsiniz. Bugün ise gündemin bir diğer maddesi olan duygusallık mı, mantık mı sorusuna cevap arayacağım.

Hırvatistan maçı öncesi birçok kanal Euro 2008'de oynadığımız maçlara yerverdi. Hatta bazı kanallarda 90 dakika tüm maçları yayınladı. Ben de oturdum izledim bir kez daha ama bu sefer son derece objektif bir şekilde. Euro 2008'de futbol tarihi açısından bakıldığında bir destan yazıldı. Öyle bir destan ki Yunanistan'ın Avrupa Şampiyonu olmasının ötesine geçen ve neredeyse Almanya ile oynanan yarı final maçında da gerçekleşmesinin son anda Lahm'ın ayağından engellenen 4 maçlık bir geri dönüş destanı. O turnuva sonrasında Avrupa basınında çıkan haberleri hatırlıyorum da Türkler takım otobüsüne binmeden maç bitmez diye manşetler atılıyordu. Her bir maçın verdiği heyecan ile bu turnuva özelinde maçların teknik ve taktiksel kriterleri çok arka planda kaldı çoğumuz için.

Geçtiğimiz hafta bu maçları duygusallıktan uzak, sahadaki futbola yoğunlaşır bir şekilde izledim. Portekiz maçını zaten değerlendirmeye almıyorum ve şunu söyleyebilirim ki İsviçre, Çek Cumhuriyeti ve Hırvatistan ile oynadığımız üç maçta da rakip bizden daha iyi, nitelikli ve üstün bir oyun koymuş sahaya. Bir tek Çek Cumhuriyeti maçının son 20-25 dakikası oynanan oyun ve yarı finalde birçok eksikle çıkılan Almanya maçları dışında bizim o turnuvada ayakta kalmamız bir mucize. Peki Hiddink bu konuda neler demişti daha önceleri: "Euro 2008'de çok büyük bir iş başardınız ancak bu her zaman yapılabilecek birşey değil. Orada gösterilen karakter çok özel bir durum ve benim de saygı duyduğum bir duruş" anlamına gelen ifadeler kullandı devamlı. ama hep şunun altını çizdi: Bu yakalanan coşkunun sürekli başarıya gidebilmek için yeterli olmadığını aklın bu coşkuyla birleşmesi gerektiğini söyledi. Biz kıçımızdan anladığımız için bu adam duygusallığı bırakın tipik bir orta Avrupalı olun diyor zannettik. Ya da öyle işimize geldi. Oysa söylemek istediği şuydu aslında şifreleri çözersek: İspanya da coşkulu bir futbol oynuyor, devşirme oyuncuların takıma katılışıyla yani son jenerasyonun entegrasyonu sonrası Almanya da. Ama hiçbir üst düzey takım sahada verilen taktiğin, uygulanan sistemin dışına çıkmıyor. Bu ülkelerde tüm futbolcular biliyor ki çarkın birer dişlisi herbiri. Ve dişlilerden biri eksildiğinde çark dönmemeye başlıyor. O yüzden sahada yeralan her bir futbolcu maç öncesi stratejiye sadık kalacak görev bilinciyle oynuyor ve gerektiğinde insiyatif alarak hareket ediyor. Biz de ise durum biraz farklı. Strateji 1-0 yenik durumu düşünce bitiyor, herkes vatanı kurtarma peşine düşüyor. Halk olarak biz de bunu çok seviyoruz. Hatırlayın geçen sezon Galatasaray çok kötü giderken biz futbolseverler Servet'in defansı bırakıp dakikalarca forvette gol kovalamasını avuçlarımız patlarcasına alkışlıyorduk hem tirbünlerde, hem de televizyon yorumlarında. Evet bu mantığın neticesinde geldi Hırvatistan karşısında Semih'in attığı gol. Eğer Emre ileri çıkmasa ve top sırtından sekmese bugün böyle bir destansı hikayemiz yoktu. Ama o son saniyede yakalanmak istenen şans için atılan bir adımdı, bir maç stratejisi ya da oyun planı değil.

Hikayeler çoğu zaman daha çok hoşumuza giden oldular. Herkes Çanakkale Savaşı'nda top mermisini sırtında taşıyan Seyit Onbaşı'yı bilir ama savaş stratejisini sorsan kimse cevap veremez. Herkes Osman Paşa Plevne'den nasıl da çıkmam dedi diye böbürlenir ama oradaki savaşın savunma stratejisini de kimse bilmez. Herkes Fatih Sultan Mehmet nasıl da gemileri tepelerden aşırarak İstanbul'u fethetti hikayesine bayılır ama nasıl bir strateji ile bu fetih gerçekleşti kimsenin umurunda değildir. İşte Hiddink'in söylediklerinin tercümesi, Türkçe meali bu aslında. Siz Euro 2008'de üç maç üstüste destan yazdınız diyor ama bu üç maç normalde bir takım için yüzyılda olmayabilir demek istiyor. Yani yüzyılda üç kez bile gerçekleşmesi şüpheli olan bir durum bir kupada ardı ardına geldi diye coşku, heyecan, arzu, istek her ne diyorsanız bunların bütünü olan duygular üzerine strateji üretilemez.

Hiddink diyor ki Seyit Onbaşı gibi top mermisini gerektiğinde sırtınıza alın ama sadece Seyit Onbaşı top mermisini sırtına aldı diye kazanmadık biz Çanakkale Savaşı'nı. Belki Hiddink gider ama bu saptaması yıllarca kalır, çünkü çok önemli bir saptamadır aslında. Hiçbirimizin kabullenmek istemediği, dile getirmekten kaçtığı ve hep hikayeleri dinlemek/anlatmak istediği bir dünyada çok çok önemli. Bu bir savaş ve bu savaşta motivasyon çok önemli diye yorumlar yapıldı maç sonrasında. Mecazi anlamda bu bir savaşsa ki bence de öyle motivasyon ancak stratejiyi besleyen bir faktör olabilir ve strateji olmadan o savaş kazanılamaz. Motivasyon görevi de illa Hiddink'in değil, o takımın yardımcı teknik adamlarının hatta futbol takımının ağabeylerinin işidir pekala. En azından sadece Hiddink'in işi değildir. Öte yandan bir teknik adam maç içerisinde ya da basın toplantılarında ciddi olduğu için futbolcuları motive etmiyor ve onlarla ilişki kurmuyor diye suçlanamaz. Benim gördüğüm birçok fotograf ve okuduğum birçok haber var Hiddink ile ilgili futbolcuların pozitif ilişki ve söylemlerine ilişkin.

Ama biz hikaye yazmayı ve okumayı çok seviyorduk değil mi? Bugün yazı dizisinin ikincisine nokta. Sanırım duygusallık mı, mantık mı sorusuna cevaplar fazlasıyla var bu yazının içinde.

Sen Kimsin?

2011-11-15T08:28:00.001+02:00

Türk futbol medyasının genel seviyesi için bir tespit yapmak gerekirse, buna kahvehane düzeyi demek en doğrusu olur. Birkez daha gördük ki Lig TV'den ayrıldığında haksızlık yapıldığını düşündüğüm Erman Toroğlu aslında fazlasıyla hakediyormuş gitmeyi.

Neyseki yerine son derece kaliteli bir isim, Markus Merk geldi de ekran başında futbol üzerine insani düzeyde konuşabilen hakemler olduğunu gördük. "Kimsin lan sen Emre demeyen"...

Hiddink Traş Bıçağını Değiştirsin

2011-11-14T16:38:00.000+02:00

Belki de bu ülkede ne kadar iyi traş yapıyorsan o kadar kıymetin oluyor. İşin şakası bir yana Fatih Terim'in unutulan bir reklam filmi, buradan izleyebilirsiniz. Başarının sırrının iyi traşta olduğunu belgeler nitelikte.

Hiddink'e motivasyon, takım tertibi, diziliş, oyuncu değişikliği, futbol vizyonu vs. konularda öneriler yapan arkadaşlara traş bıçağını değiştirmesini önermeleri konusunda bir destek filmi olsun bu da. Bakarsınız sivri zekalının biri izleyip bunu da önerir Hollandalı teknik adama...

Yazı Dizisi: Milli Takım, Milli Mesele - 1

2011-11-14T15:22:00.005+02:00

Milli Takım'ın kendi evinde Hırvatistan'a 3-0 yenilmesi doğal olarak ülke kamuoyunda sansasyon yarattı. Yaratmayacak gibi de değil zaten sahadaki oyuna ve alınan neticeye bakınca.

Ülkenin futbol otoriteleri öyle bir tartışmaya girdiler ki içerisinden çıkılacak gibi değil. Yani kafalar da çok karışık şu anda. Ben bu aşamada tartışma konularına genel bir yaklaşım ortaya koymak ve hepsini toparlamak adına biraz kafa yorunca bilirkişiler ve toplum olarak en çok şu konularda cevap aradığımız kanaatine vardım:

Hiddink ve ekibi ne olacak, giderse kim gelecek, yerli mi yabancı mı?
Duygusal mı, mantıklı mı?
Milli Takım'da kadro seçimi doğru yapılıyor mu ve yeni bir jenerasyona ihtiyaç var mı?
Hangi stadyumda oynayalım, bu takım ülkenin mi yoksa İstanbul'un mu takımı?
Kimler sorumlu? Sadece futbolcular ve teknik heyet mi yoksa ülke olarak topyekün bir sorumluluk mu almalıyız?

Birinci maddeden başlayalım yazı dizisine öncelikle her ne kadar bu soru zurnanın son deliği olsa da. Hiddink ve ekibi ne olacak, giderse kim gelecek, yerli mi yabancı mı?

Hiddink bu takımın başına gelirken referans aldığımız nokta onun farklı kültürlerin Milli Takımlarında aldığı başarılı sonuçlar ve özellikle kulüpler düzeyinde de başarılı PSV ve Chelsea performanslarıydı. Bu harika kariyer içerisinde tabi ki Fenerbahçe'de ve Valencia'da uğradığı gibi yol kazaları da vardı ancak genel performans açısından tercih son derece başarılı gözüküyordu. Yardımcıları arasında ikinci adam tercihimizi ise Oğuz Çetin'den yana kullandık. Son üç büyük organizasyon içerisinde yeralan ekibin bir parçasıydı Oğuz Çetin.

Bu tartışmaya girerken şunu hemen saptayalım, bu tartışmanın konusunun yerli mi yabancı mı ve Hiddink giderse kim gelecek olmaması gerektiğine inananlardanım. Öncelikle bu takımın teknik direktörlüğünü yerli yapsın diyenlere şu soruyu sormak gerekiyor: Yıllarca basketbol takımının koçluğunu neden Tanjevic yaptı? Yıllardır voleybol milli takımlarımızı yabancıya emanet etmedik mi? Kulüp takımlarında yabancı teknik adamlar ne iş yapar? Bu yabancılarla ruh kazanan takımlar iş futbolda milli takım olunca mı ruhsuzlaşıyor?

Hiddink gidecek peki kim gelecek sorusuyla uğraşanlar var bir de. Daha önce Fatih Terim olmadı, Denizli gelsin, Mustafa Denizli olmadı, Şenol gelsin, Şenol Güneş olmadı, Denizli gelsin, Mustafa Denizli olmadı, Ersun gelsin, Ersun Yanal olmadı, yine Fatih gelsin, Fatih Terim olmadı, Hiddink gelsin, şimdi de Hiddink gitsin şu gelsinle geçen bir on küsür yıl var geride bıraktığımız. Yerlileri de kapı dışarı etmişiz ulus olarak hep birlikte, arkasından gelecek yeni kurbanı da kamuoyu yaratarak belirlemişiz. Başarı için devamlılığın esas olduğunu bir kenara bırakarak, tüm bu teknik adamlara orta ve uzun vadeli planlama yapma imkanı sağlamadan, günlük başarı ya da başarısızlıklara endekslenmiş bir yaklaşımla hep yanlış şeylere odaklanarak geçen on küsür yıl. Bunun sonucunda gelinen nokta ise 1996-2002 arasında oynanan dört büyük turnuvadan üçüne katılırken, geriye kalan on yılda oynanan beş büyük turnuvadan sadece birine katılabilmek. Orada da 1996-2002 arasında teknik adam devamlılığı kadar jenerasyonun da etkisi var. Zira bu jenerasyon o dönemde çok küçük değişikliklerle yeraldı turnuvalarda. En azından omurgayı büyük ölçüde koruyarak. Teknik adam devamlılığı konusunda ise Türk futbolunun üç duayen isminin ardarda gelip her birinin yaklaşık dörder yıl çalışması ve benzer felsefelerle ilerleyerek bir devamlılık göstergesi sağlamasına dikkat çekmek gerekir. Zira bu üç isim daha önce yapılan işleri silmeden hep üzerine birkaç tuğla ekleyerek devam etme yoluna gidince altın jenerasyon da istikrar yakalama fırsatı buldu.

Sonrasında ise devamlı bir yap-boz tahtası haline geldi işler. Öyle ki Ersun Yanal'ı daha görev süresi tamamlanmadan ve takımımızın iddiası devam ederken gönderme işgüzarlığını bile yaptık. Bu son dönemdeki temel sıkıntı işi devamlı başa döndürüp bir türlü geçmiş dönemin üzerine birşeyler ekleyerek gidemiyor olmamızda yatıyor. Bu son gelinen noktada ise aslında kilit ismin Oğuz Çetin olduğunu düşünüyorum. Zira son üç organizasyonda hep arka plandaki isim kendisiyken, hem Fatih Terim'i hem de Hiddink'i yönetebilmesi, yönlendirebilmesi ve bu uzun süreçte birşeylerin inşa ediliyor olması gerekirdi. Teknik adamlar değişir, bu kadar sık olmasa da zaman içerisinde giderler, başkaları gelir. Ama sistem devamlı olmalıdır. Eğer siz bu sistemin içerisinde 5-6 yıl kalıyorsanız o zaman sistemin ana hatlarını belirlemesi ya da sürdürülebilir hale getirilmesi konusunda etkin ismin de Oğuz Çetin olması gerekir. Malesef Hiddink ne kadar doğru bir isimse Oğuz Çetin puzzle için doğru parçaymış gibi gelmiyor bana. Tepede devamlılığı yakalayamadığımız ama alt kadroda önemli bir görevde ve önemli bir isimde devamlılık sağladığımız noktada başarı için devamlılığı sonuca dönüştürmesi gereken isim de alt kadrodaki o kilit isimdir.

Bu noktadan sonra ne olacak? Bu sorunun cevabı aslında biraz bir sonraki yazının da konusu. Duygusal mı, mantıklı mı hareket edelim? Sizce?

Şu anda en az ihtiyacımız olan şey duygularımız belki de. Siz hiç büyük bir şirketi yöneten bir CEO'nun tamamen duygularıyla hareket ettiğini gördünüz mü? Ya da her 1-2 senede bir başarılı şirketlerin CEO'larını değiştirdiğini duydunuz mu? Bugün milyar dolarlık yaratılmış bir Milli Takım ölçeğinden ve ekonomisinden bahsederken bu tartışmayı "Vatan, Millet, Sakarya" ya da "yerli-yabancı" ya da duygular mı, mantık mı" düzeyinde tartışmak hiç olası birşey değil. Üç duayen isme yaklaşık dörder yıl görev vermek dışında 1923'ten bu yana benzer bir istikrar ne zaman yakalayabilmişiz biliyor musunuz? Bela Toth ile 1927-32 yılları arasında. Bir de Coşkun Özarı ile dört yıl var sanırım hatırlayabildiğim. Onun dışında bir iki yıllık görev süreleriyle dolu bir kronoloji hakim Milli Takımlar teknik direktörlüğü tablosunda. Mesele baştaki teknik adamı değiştirmekte değil, mesele baştaki adama projeleri uzun vadeye yayabilecek, bir felsefeyi oturtmasına fırsat sağlayabilecek düzeni ve altyapıyı sunabilmekte.

Hiddink kalmalıdır, kendi gitmek istemediği sürece. Zira değişmesi gereken perdenin arkasında olanlar aslında. İlk yapılması gereken iş de Hiddink ile oturup, ne yapacağız, nasıl yapacağız, stratejimiz ne olacak, bunun için kaç yıla ihtiyacımız var planlarını masaya yatırmak olmalı, tozları halının altına süpürmeden. Hepimiz biliyoruz ki ne Mourinho, ne de Abdullah Avcı dayanabilir bu ortama. Hiddink çok yıprandı diyenler olabilir ancak TFF adam gibi ne yapacağını ve nasıl yapacağını anlatırsa eminim ki ülke kamuoyu şimdikinden çok daha tatmin olacaktır. Sonrasında başarı gelir ya da gelmez, bu programın uygulanmasının ardından tartışılacak konudur. Son beş turnuvadan birine katılabilmişiz, gelecek dönemde daha kötüsü olabilir mi?

Ya da soruyu şöyle soralım: Konuştuğumuz isimler, Türk futbolunun üç duayeni de dahil Hiddink'in kariyerinin yanından geçebilirler mi? Hiddink bize uyum sağlayamamış ve bizi anlayamamışmış. Pardon beyler, bir dakika... Biz bu adamı bize uyum sağlasın diye değil bize vizyon katsın diye getirdik. Eğer bu iş profesyonel düzeyde yapılıyorsa uyum sağlaması gereken, birilerini anlaması gereken Hiddink'ten daha çok bizleriz. Üstelik adamı da yerin dibine hunharca batırıyoruz. Yani Hiddink G.Korelileri anladı, Rusları anladı, Avustralyalıları anladı bir tek bizi anlayamadı öyle mi?

Biz birşeyleri değiştirmeye çalışmadan bir üst seviyeye çıkamayız. Bir üst seviyeye çıkabilmenin ilk şartı öğrenmeye ve gelişime açık olmaktır. Öğrenmeye ve gelişime açık olmadığınız sürece aynı yerde saymaya veya geriye gitmeye mahkum bir topluluk haline gelmek de kaçınılmaz son. Türk futbolu özelinde konuyu bağlayacak olursak: Evet biz bir Hollandalı'dan birşeyler öğrenmek zorundayız. Dünya futbolunda ekol bir ülkenin günümüz futbolunda ekol bir teknik adamından bu kadar kolay vazgeçmek ve o adamı küçük beyinlerle yapılan sığ eleştiriler doğrultusunda gönderme senaryoları yazmak, yarın daha da küçüleceğimizin kanıtıdır bana göre.

Ben kendi adıma küçük ülkenin küçük beyinli vatandaşı olamam, değilim de. Eğer futbolcu olsam ya da futbolu yöneten bir adam olsam yemez içmez evimde Hiddink'i beslerim. Hiddink'in hiç mi hatası yok, var elbette. Ama futbola katacağı o kadar çok şey varken ve başkalarına bunu katabilmişken benim ipe sapa gelmez nedenlerle bu adamı gönderiyor olmam abesle iştigal. Tabi bu da benim gözümde.

Yazının ilk bölümüne şimdilik nokta...

Türkiye İçin Uyanma Vakti

2011-11-12T00:11:00.000+02:00

1996 Avrupa Şampiyonası uzun yıllar sonra dünya futbol sahnesine ilk kez adım attığımız benim daha yirmi yaşında genç ve ateşli bir futbol seyircisi olmanın doruklarında olduğum yıllardı. Fatih Terim'in imparatorluğunu yeni yeni ilan ettiği o yıllarda biz gençlerin henüz Macar zaferi, 1954'te Dünya Kupası'na giden yolda İspanya ile oynanan üçüncü maçın sonunda Franco'nun çektiği kura ile bu çapta bir organizasyona ilk kez katılışımız dışında elimizde avucumuzda da pek birşey yoktu açıkçası.

Euro 96'da kaderimiz ilk Hırvatistan maçının son 3-4 dakikasında çizildi. Top yekün kazanacağımıza inanmış bir şekilde Hırvatistan kalesine yüklenirken köşe vuruşumuzdan dönen top rakibin ani bir kontratağına dönüştüğünde orta çizgi üzerinde Alpay'ın Vlaovic'i düşürmemesi turnuvaya kötü başlamamıza neden oldu ve ilk Avrupa Şampiyonası deneyimimiz hüzünle başlayıp hüzünle bitti. Garip ama o gün bizi yıkan Hırvatlar da Euro 2008'de on iki yıl önce bizim yaşadığımız acının çok daha büyüğünü 120+2'nin içerisinde iken ve daha birkaç dakika önce penaltılara gidecek denen maçta 1-0 öne geçmişken yaşadılar. Tuncay'ın ayağa kaldırdığı takım, ileriye Rüştü'nün şişirdiği topta Emre'nin sırtından seken topa Semih'in muhteşem vuruşuyla önce 1-1'i sonrasın dabu moral motivasyonla penaltılarda yarı finali yakaladı ve Türk futbol tarihinin en büyük başarılarından birine ama daha da öenmlisi en destansı Milli Takım performansına o turnuvada imza attı.

Bu gece Euro2012 yolunda Euro 2012'ye gidip yine tarih yazmak için son eleme dönemecinde birkez daha Hırvatlar vardı karşımızda. Son on beş yıl içerisinde en dramatik skorlara karşılıklı imza attığımız Hırvatlar bağıra bağıra Euro 2008'in intikamını aldılar. Maç boyunca %37 topa sahip olma oranıyla bize sahanın en etkisiz bölgelerinde %63 topa sahip olma imkanı vererek ama daha da önemlisi acı bir ders vererek geceye imza attılar. Maçın teknik taktik analizine gerek yok. Başka şeyleri sormamız gereken bir geceyi geride bıraktık.

Bu geceye biz toplum olarak şike skandalı ile sarsılan Türk futbolunu kurtarma misyonunu yükledik. Depremle gelen acıları sarmak için bu maçı seçtik. Yetmedi terör lanetinden bu maç ile kurtulacağımızı zannettik. Daha önceki turnuvalarda böyle olmamış mıydı sanki? Hiddink bize çok duygusalsınız dediğinde biz zaten duygusal olduğumuz için rakiplere sahayı dar ediyoruz diyen zihniyet tüm acıları ve sıkıntıları aynı duygusal çerçevede bu maça yükledi. Kağıt üzerinde çok iyi ama iyi olduğu kadar da formsuz bir kadroya sahip olduğumuzu görmezlikten gelerek teknik ekibin veremediği "hadi çocuklar çıkın bu maçı alın" gazını basınıyla, yorumcusuyla, taraftarıyla vererek sahaya çıkmayı tercih ettik.

Hırvatistan Euro 2012'de ilerleyemez, bu çok açık. Ama bizim de Euro 2008 rüyasından uyanma vaktimiz çoktan geldi. Biz nasıl ki depremde çatlayan binaları sıvayınca bütün hasarlı binalardaki sorunları halledeceğimizi zannediyorsak, futbolumuzdaki çatlakları da sıvama yoluna gitmeyi seçtik hep. Sonra Hırvatlar gibi Avrupa futbolunda ikinci sınıf bir takım da gelip bize sıvayınca yine "ne oluyor yahu" diyoruz. Yine işin kolayına kaçıp dünya üzerinde sadece bu ülkede başarısız sonuçlar alan Hiddink'i yerden yere vurup, sistemini değiştirmiyor, bu takıma gaz vermiyor diye hariçten gazel okuyoruz.

Hiddink duygusalsınız deyince darağacına koyasımız geldi. Maçtan sonra Bilic ne dedi biliyor musunuz? "Siz de bizim gibi çok duygusalsınız, ilk golü bulursak işimizin daha kolay olacağını ve moralinizin bozulacağını biliyorduk". Tokat gibi bir yorum ama onu bile duymamazlıktan geliyoruz. Adam aslında hem kendilerinin hem de Türk Milli Takımı'nın neden Avrupa'nın ikinci sınıf takımı olduğunu tıpkı Hiddink gibi açıklıyor ama biz hikayeleri sevdiğimizden, ders almamayı tercih ettiğimizden kulak arkası ediyoruz.

Ders almam ders veririm kültürü buraya kadar aslında. Ders almayıp ders verdiğimiz için her depremde yüzlerce, binlerce ölü veren, üç tane sınır karakoluna devamlı baskın yiyip şehitlerine ağlayan, 30 yıldır şike yapılan topraklarda sanki ilk kez böyle birşey olmuşçasına bir ya da birkaç kişiye bu suçu yükleyip sıyrılan zihniyet malesef 96'dan bu yana yükselttiği futbol çıtasını birinci sınıf olma yolunda ilerletemiyor.

1996'ya geri dönünce gerçekten çok önemli bir yol almışız, geriye bakmadan bugünü eleştirmemek gerekir. Şimdi bir sürü hikayemiz var elimizde anlatacak. Ancak şimdi aynı zamanda ders çıkarmamız gereken de bir sürü hikayemiz var. Eğer kulaklarımızı açıp at gözlüklermizi çıkartabilirsek o zaman biz de Avrupa'nın ikinci sınıf takımı olmaktan çıkabilir ve birinci sınıfta yerimizi alırız. Yoksa üç dört turnuvada bir hikayelermiz olur ama ötesine gitmez futbolumuz.

Malesef her zaman torbadan tavşan çıkaracak bir sihirbaz ya da Türkiye'yi çekecek bir Franco bulamıyoruz.

Hukuk Guguk Olursa

2011-11-05T00:45:00.001+02:00

PFDK'nın Fenerbahçe derbisinin 90. dakikası yaşanırken Van depremi nedeniyle yardım amaçlı olarak taraftarların birlikte eş zamanlı sahaya atkılarını attığı organizasyon yüzünden Beşiktaş'a 20.000 TL ceza verdi. Hukuki açıdan yazılan raporlarda atkıların yanısıra yaralayıcı bazı şeylerin de sahaya atıldığı yönünde. Aynı zamanda maçın 30-35 saniye durması da verilen cezada bir etken.

İyi de vicdanımız hiç huzur bulmuyor ki malesef alınan bu tip kararla. Mutlaka hukuki dayanakları var da, mahkemelerce 13 yaşında bir kızın yirmi küsür erkekle kendi rızasıyla beraber olduğu kararı alınan bir ülkede hiçbir dayanak noktası rahatlatmıyor kafaları.

Hiç olmazsa verilen cezayı sadece Van depremi için yardım parası olarak kullanılmak üzere gibi bir hükme bağlayamazlar mıydı? En azından vicdanlar rahat eder, yüzler asılmaz, umutsuz ve kızgın ruh hali yaşanmazdı.

Sivas Fenerbahçe İçin Çok Soğuk

2011-11-05T00:32:00.000+02:00

Aralık ayının ikinci yarısında 2010 yılının son günlerinde bir Sivasspor maçıyla başlayan Fenerbahçe'nin yenilmezlik hikayesi kaderin garip bir cilvesi sonucu yine bir Sivasspor maçı ile sona ererken aynı zamanda sahada bir önceki hafta 85 dakika 10 kişi müthiş bir performans ortaya koyan Fenerbahçe'nin fiziksel ve mental çöküşünü izledik.

Böyle bir düşüş yaşaması normaldi takımın zira futbolcular ne psikolojik olarak sağlıklı bir dönem yaşıyorlar ne de yorgunluğun etkisiyle fiziksel anlamda yükü kaldırabilecek düzeydeler. Baz alınması gereken bir maç değil Sivasspor maçı. Sivaspor'un yükselen formu, Eneramo, Grosicki gibi etkili bir ofans hattı tabi ki yadsınamaz ama Fenerbahçe'nin hangi şartlarda bu maça çıktığının altını çizmeden de sarı larcivertli ekibi eleştirmek haksızlık olur.

Bu maçtan en çok Aykut Hoca'ya ders çıkıyor olsa gerek. Birinci ders Alex yoksa yeni bir Alex yaratamazsınız. O zaman dizilişte farklı düşünmek alternatif olabilir bu tip maçlar için. Ne kadar formsuz gözükürse gözüksün Semih ile forveti ikilemek gerekir, belki 4-4-2 dizilişi ile sahaya yayılmak daha derli toplu bir görüntüyü de beraberinde getirebilir. İkinci ders bana göre Sezer'in bu takımın oyuncusu olmadığı gerçeği. Bunu gözlemleyebilecek kadar Sezer bu sezon forma aldı mı sorusuna cevabım Arsene Wenger'in iyi futbolcu tanımını yaparak mümkün olur. Yetenek, oyun zekası ve motivasyondan biri eksik olursa asla büyük futbolcu olamazsınız demiş ünlü teknik adam. Sezer'de bana göre oyun zekası yeterli düzeyde değil. Yine bana göre zaten iyi futbolcu gümbür gümbür gelir ve kadroda yerini alır. Bakınız Tuncay, bakınız Gökhan Gönül, bakınız Arda Turan... Hepsi hiç itiraza yer bırakmayacak performanslarla başlamadılar mı büyük kulüp kariyerlerine?

Tüm bunlara Fenerbaçe'nin ilk golü bariz ofsayttan yemesi ve Reto Ziegler gibi şu an Türkiye'deki en iyi sol savunma oyuncusunun maç içerisinde geçirdiği erken sakatlık sonucu oyundan alınması, sahanın berbat durumda olması gibi etkenleri de eklediğinizde yenilgiyi daha bir makul karşılayabilirsiniz. Ve bu da potansiyel performansı sergilemenizi engeller. Sahada yeralan oyuncular içerisinde bir küçük eleştirim Volkan'a aslında. Kimse yediği gollerden dolayı Volkan'ı suçlayamaz. Ancak benim tanıdığım Volkan da özellikle Enaramo'nun bu kadar açısı dar olduğu bir pozisyonda bacak arasından topu içeri almaz.

Bir sürü olumsuz etkenin biraraya geldiği bir gecede 27 maçlık serinin bitmesi Fenerbahçe açısından sihrin, taraftar açısından da hikayenin sona ermesi gibi gözükebilir ancak bir taraftandan galibiyet serisini bozmama baskısının takım üzerinden kalkması takımı daha da iyiye götürebilir. Zaten takımın üzerinde fazlasıyla baskı var. Daha fazlasına gerek yok.

İnsanız Hepimiz

2011-11-03T08:31:00.000+02:00

Çok etkileyici bir insan hikayesi yatıyordu Carvalhal'in hikayesinde. Sonradan anlaşıldı ki tamamen uydurma bir hikaye. Birkaç gün önce burada yazmıştım, birkaç gün sonra gelen bir yorumla öğrendim ki asparagasmış.

Bu kadar hassas bir konuda bile asparagas çıkaranlar için ne demeli bilemiyorum. Tıpkı Arda Turan haberinin asparagas çıkması gibi. Bir bloggerlar buralarda futbol üzerine birşeyler yazıyoruz. Bizim için serbest kürsü aslında bloglarımız. Ama bizler dahil herkes, birileri ile birşeyler paylaşan herkes konuştuğumuz, yazdığmız, paylaştığımız şey ne olursa olsun ucunda etkilenen bir insan hayatı olduğunu unutmamalı.

Carvalhal'in hikayesi gerçek olsaydı çok anlamlı ve insanın vicdanına dokunan bir hikaye olacaktı. Ama bu hikayenin gerçek olmaması ona, diğer teknik adamlara, futbolculara ya da her ne konuda yazıyorsak yazalım muhattabı olan insanların insan olduğunu unutmadan yapılmalı. İnsanız hepimiz... Hatalarıyla, sevaplarıyla, günahlarıyla, zaaflarıyla...

Forvette Cesur Yürek mi, Küçük Emrah mı?

2011-11-01T15:58:00.001+02:00

Hangisini istiyorsunuz karar verin Fenerbahçe taraftarı? Herkes eldekilerden daha iyisini birinci sınıf olan bir forvet oyuncusu görmek ister. Bu şartlarda birinci sınıf getirmek mümkün değilse ne olacak peki? O zaman birinci sınıf oyuncuyu sen yaratacaksın. Peki sahada yüreğini ortaya koyan mı yoksa Küçük Emrah'ı oynayan mı daha makbul Fenerbahçe taraftarının bunu anlaması gerekiyor. Gol vuruşu öğrenilir, teknik taktik gelişim sağlanır, futbolcu zamanla olgunlaşır. Ama yüreklilik doğuştandır, sonradan olmaz. Ben Bienvenu'nün bu sezon beklentileri karşılamasa bile iyi bir potansiyele sahip olduğunu düşünüyorum.

Tweetball - Bünyamin Gezerse Aytekin Durmaz

2011-11-01T09:31:00.000+02:00

Dün gecenin olay adamı, kahramanı artık neresinden bakarsanız... Maça damgasını vurunca sosyal medyanın tepkisiz kalması da düşünülemezdi. Tweetball köşemizi bu hafta Aytekin Durmaz'a ayırdım.

Asalet1907 Aykut

Aytekin Durmaz seni hala bir güzel anıyorum haberin olsun

_1907_eda _1907_eda

Aytekin ''Durmaz'' sa FENERBAHÇE durdurur sorun değil!!!

mehmetsarisin Mehmet Sarışın

"Aytekin Durmaz" Maç bitti... Uyandı mı? Bu hakem daha haftalarca abandone vaziyette dolaşır, durur...

ibrahimseten İBRAHİM SETEN

Emre'ye verdiği sarı kart Aytekin Durmaz'ın beyninin durduğunu gösteriyor artık.. 3 tane başka pozisyonda olurdu ama burda olmaz..

gokselcogalan Goksel Cogalan

Yusuf Namoğlu yarın veya öbür gün çıkıp Aytekin Durmaz hakkında konuşmazsa hatrım kalır baştan söylemem lazım :)

alperocal Alper Öcal

Tolga Özkalfa, Aytekin Durmaz, Abdullah Yılmaz, İlker Meral, Suat Arslanboğa yeni jenerasyonun facia hakemleri. Kuddusi'nin veliahtı çok.

fatihkaynar Fatihkaynar

Aytekin Durmaz Gunaydin :) anladin sen ;)

Gunners'ta Yüzler Gülüyor

2011-11-01T09:16:00.000+02:00

Manchester United kazasının ardından toparlanmaları zor gözüküyordu ancak başardılar. Sezon başında takımdaki önemli yıldızları kaybedip, transferin son günlerinde apar topar yapılan transferler ile sezona giren Arsenal bu haftasonu toparlanma sürecine ilaveten güvenini de kazandı. Chelsea'yi 5-3 ile geçmeleri önemliydi takımın ruh hali açısından. Bugün gelinen noktada ligin dibinden kurtulup zirvesine yaklaşmış durumdalar. Üçüncü sıradaki Chelsea ile puan farkı sadece üç ve yedinci sıraya demir attılar an itibariyle.

Fenerbahçe'nin Bermuda Şeytan Üçgenleri

2011-11-01T08:55:00.002+02:00

Klasik bir soru vardır, rakip takıma Fenerbahçe'den bir oyuncuya maçın başında kırmızı kart göstereceğiz, kimi atalım diye sorsalar, oybirliği ile Alex seçilir. Karabükspor maçında da bu oldu. Daha bismillah demiştik, Alex kızardı ve Fenerbahçe 10 kişi kaldı. Alex'in pozisyonuna ve hakem performansına sonra geleceğiz. Ama Alex'in atılması Fenerbahçe'nin 10 kişi ile sezon başından beri en iyi performanslarından birini ortaya koymasına neden oldu. Gemi kaptansız da yürüdü, yürümedi pupa yelken ilerledi.

Yazılarımda zaman zaman değiniyorum Fenerbahçe şu anda Türkiye'deki en iyi yerli oyuncu kalitesine sahip. Üstelik yine takım dizilişine baktığınızda üçlü blotaki en verimli ve kaliteli üçgenler bu takımda. Solda Ziegler, Caner ve göbeğin solunda Emre, sağda Gökhan Gönül, Mehmet Topuz ve göbeğin sağında Cristian ve tüm bu oyuncuların merkezinde üçgenin çatı noktasında Alex. Futbol basit bir oyun ve bu basit oyunu en etkili oynayabilmenin yolu yeşil sahada kurulan üçgenler aslında. Fenerbahçe'nin bu pozisyondaki oyuncuları birbirine bağlı bir sürü Bermuda Şeytan üçgeni oluşturabiliyor. Eğer hem sağ kanat hem de sol kanat formda ise durdurabilmenin imkanı yok Fenerbahçe'yi. Çünkü o zaman hem kanatlardan hem de rakibin dengesi bozulduğu için göbekten sayısız pozisyon üretebiliyorlar. Dün Alex'siz kanatların her ikisi de etkin olunca yine bunu başarabildiler.

Bienvenu çokça eleştiriliyor ve Emenike'den sonra hatta Niang'tan sonra bir seviye aşağıda bir oyuncuya razı olduğu kesin Fenerbahçe'nin. Ama Güiza'ya, Kezman'a kıyasla nerede olduğunu da es geçmeyelim. Sahada basmadık yer bırakmıyor. Önüne atılan toplarda rakibi zorlayan koşular yapıyor ve gelişimini tamamlamamış bir oyuncu. Daha iyisini o şartlarda almak mümkün değildi, gol vuruşları zayıf, Fenerbahçe için şu an yeterli değil ama çok daha kötülerini gördüğüm için şans verilmeyi hakediyor. Caner ile birlikte ilk yarıda sol tarafta baskıyla kaptıkları top bile Bienvenu'nün iyi özelliklerini görmek konusunda ve şans vermek konusunda beni cesaretlendiriyor. Varsın Güiza olacağına Bienvenu olsun takımda.

Caner'e değinmişken bir iki satır yazmak gerekir. Fenerbahçe Tuncay'ını buldu bu çok açık. Fenerbahçe'nin emin olmak istediği konu Caner'in bu performansını ne kadar istikrarlı ve uzun vadeli sürdürebileceği. Alt yaş grubu Milli Takımların yıldızıydı. Galatasaray'da sürekli defansın solunda oynatılma şansszılığı onu geriye götürdü. Ama sol kanat oyuncusu olarak doğduğunu Fenerbahçe'de kanıtlıyor. Mehmet Topuz da artık Fenerbahçe'de rolünü bilenlerin başında geliyor. Kayserispor'un lideriydi. Burada doğal lider Alex'in, hatta Emre'nin, hatta Gökhan Gönül'ün ve birçok oyuncunun arkasında kalması gerekiyordu liderlik konusunda. Dün akşam Alex yokken elini taşın altına nasıl sokacağını gösterdi. Alex varken de bu takımın en önemli işçilerinden biri olduğunu rolünü hiç yadırgamadan gösteriyor. Sakatlık sonrası yavaş yavaş form tutan sağ kanadın ikilisi Gökhan ve Mehmet Topuz'un performansları birlikte daha da büyüyecektir.

Gelelim maçın hakemine... Biraz akıllı bir hakem bilir ki Alex rakibe dirsek vurmaz. Hele hele bunu maçın 6. dakikasında hiç yapmaz. Ola ki pozisyonu göremedin, görmedin. Kabul edilebilir bir durum ama görmediğin bir pozisyonda biraz kafayı çalıştırıp pozisyonu süzebilecek kalibrede olmak gerekir. Bu pozisyondan sonra dağılmasını ve saha içerisindeki kararlarını yazmanın gereği yok bile. İpleri Emre'ye verdi, garip kararlar ve kartlar çıkardı ya da çıkaramadı, Fenerbahçe'nin ikinci golünü saçma sapan bir uygulamayla oyunu durdurarak öldürdü, Caner'e yapılan ceza sahası önündeki tehlikeli hareketi göremedi. Ama zaten dağıldığını biliyoruz, muhtemelen bu sabah halen dün gecenin şokunu yaşıyordur.

Çifte Standart

2011-11-01T01:09:00.002+02:00

Emre Belözoğlu'nun Karabükspor maçı sonrası sıcağı sıcağına basın toplantısında yaptığı açıklama kelimesi kelimesine şu şekildeydi: "Biz haksız yere kırmızı kart gören kaptanımızın arkasında duruyoruz, Merkez Hakem Kurulu'ndan da hakemlerin arkasında durmasını bekleriz. Bir Milli Takım oyuncusu olarak bunları söylemeye hakkım olduğunu düşünüyorum."

Sanırım MHK Başkanı Yusuf Namoğlu Emre'nin sözlerinin ne demek olduğunu anlamıştır. Zira o koltuk milletvekili koltuğuna benzemez. Taraf olamazsın, herkesi de yağlayamazsın. Şimdi Alex'in kırmızısından sonra da kalkıp televizyon yorumculuğuna soyunur mu kendisi merka ediyorum. Ama dün akşamın hakemi Aytekin Durmaz'ın savunulacak bir tarafı yokken kendisi kalkıp sadece Galatasaray-Gaziantepspor maçının hakemi Abdullah Yılmaz için yaptığı açıklamalarla yetinirse buna da bizim köyde en hafif tabiriyle çifte standart denir. Ama varsın Emre'nin dediği gibi hakemlerin arkasında durabilsin bundan sonra. Biz bir kereliğine olsun o çifte standarda da razıyız.

Maç yorumu yarın sabah...

Hayata Yeni Bir Başlangıç

2011-10-31T16:22:00.002+02:00

"Beşiktaş'a hayata yeni bir başlangıç yapmaya geldim" sözleri daha düne kadar hiçbir şey ifade etmiyordu biz futbolseverler için. Carvalhal'in dudaklarından dökülen bu sözler şimdilerde kulaktan kulağa dolaşan bir dedikodu ile anlam kazanıyor sanki.

İki oğlunu bir trafik kazasında, hatta birini hastanede kollarında kaybettiği söylenen bu adam Beşiktaş'ta birşeyleri başarmaya, hayata yeniden tutunmaya çalışıyormuş da haberimiz yokmuş. Bizim olmaması doğal da koskoca spor basınının bugüne kadar tek bir kelime dahi yazmamış olması manidar değil mi? Bazen bazı durumlar o kadar öne çıkar ki sahada olan biten futbol denen şeyin hiçbir önemi kalmaz. İşte böyle bir durum Carvalhal'in hikayesi de. Ve bu hikayenin ancak bir kısmını dün akşam duyabildi çoğu futbolsever.

Beşiktaş'ı beğenmiyorum ama Carvalhal ile ilgisi yok bu durumun. Geçen sene de beğenmiyordum ve ne değişti ki kadroda geçen seneden bugüne. Ama Carvalhal'in yapmaya çalıştığı işlere saygı duyuyorum. Guti ve Fernandes'i ki biri vatandaşı kardonun dışına iterek geride kalanlara verdiği mesaj çok önemli. Geride kalanlar da bu mesajı almış olacaklar ki takım birşeyler yapmaya gayret ediyor sahada. Gayret ediyor diyorum çünkü takımın yapısal sorunları hala Beşiktaş'ın önünde bir engel. Quaresma'nın bencilliği ve arkasına taraftar desteğini almış olması en büyük problemlerden biri. Carvalhal'in bugünkü duruşu ise geride kalan futbolculara yeniden yaşama şansı verir nitelikte.

Ne demiş Carvalhal futbolcularla olan ilk toplantısında: "Bana yaşama şansı verin, ben buraya ölmeyi redderek geldim". Bu mücadeleyi vermesi için doğru yer Türkiye mi, doğru takım Beşiktaş mı zaman gösterecek. Ama ben bu adama kendi blogumda yaşama şansı vereceğim.

Bazen bir hayat bir şampiyonluktan daha önemli değil mi?

Bazen hayatta tabelaya yazdıklarımız, futbol sahasında tabelada yazan skordan daha önemli değil mi?

Tevez Ek İş Yapacak

2011-10-28T12:00:00.000+03:00

Futbol dışında ikinci bir iş bulmanın zamanı geldiğine inanan Tevez Cadılar Bayramı ile birlikte sanırım eğlence sektörüne adım atma niyetinde.

Derbi Keyfi

2011-10-28T10:49:00.001+03:00

Dün akşam ki futbol festivalini gölgelemek için yapılan her türlü kepazelik amacına ulaşmadı. 90 dakika boyunca bu sezonun ilk futbol festivalini sundu hem siyah beyazlı hem de sarı larcivertli takım. Kalite düzeyi orta seviyede olmakla birlikte heyecan düzeyi ve seyir zevki üst düzeyde bir maç izledik.

Oyunun tamamında kontrol Fenerbahçe'deydi aslında. Her ne kadar ilk 15-20 dakikalık bölümde Beşiktaş oyuna daha hızlı giren takım görüntüsünde olsa da direksiyonun başında olan Fenerbahçe idi. Simao'nun jenerik golü Fenerbahçe'nin oyun planını bozabilirdi ancak rakibin fiziki açıdan yetersiz oluşu Fenerbahçe'nin skor dezavantajına rağmen kontrolü kaybetmesine neden olmadı.

Aslında Fenerbahçe hala tam olarak forma girebilmiş değil. Geçen sezonun en etkin bölgelerinden biriydi sağ kanat ancak bu sene roller değişti. Gökhan Gönül ve Mehmet Topuz'un henüz sakatlıklarının etkisini yeni yeni üzerilerinden atıyor olmaları, Caner'in Fenerbahçe'nin yeni transferi rolüne soyunmuş olması ve sol kanatta adeta yeniden doğması, Ziegler ile hem defansif kalite artarken hem de ofansa sağladığı akıllı katkılar bu yıl oyunun merkezinin de sağdan sola kaymasına neden oldu. Ümit verici olan ise sağ kanat performansının da artması ile birlikte takımın rakipler açısından daha da tehlikeli hale gelecek olması. Tabi ibr de forvette Bienvenu ve Semih'in bugünkü görünümlerinin dışına çıkarak ekstra katkı vermeleri gerekiyor.

Dün bu tehlikeyi sadece sol kanat ve göbekte Alex'in performansı Beşiktaş'a hissettirmeye yeterli oldu. Beşiktaş kendi sahasında yerleşik düzende beklediği anlarda bile adam kaçırdı, pozisyon verdi. İlk yarı belki 1-0 Beşiktaş lehine sonuçlandı ancak 45 dakikalık bölümde maçın 5-1 Fenerbahçe lehine dönmesi içten bile değildi. İlk yarı boyunca hiçbir fiziki dayanıklılık gösteremedi Beşiktaş ilk bölümdeki tempolu oyun dışında. Kapandıkları anlarda yapılan defansif hatalar bir yana topla çıkarken tribünlerin sevgilisi Quaresma bna göre bir el freniydi.

İkinci yarıda da bu görüntü çok değişmedi aslında. Yine ilk bölüme bu sefer biraz daha etkili başladı Beşiktaş. Pozisyonlar buldu, Quaresma yine topu ezdi ya da yanlış tercihler yaptı. Yine de oyuna hakim olan ancak pozisyon üretemeyen Fenerbahçe ise Caner'in şutu ve Alex'in dokunuşu ile beraberliği yakalamasını bildi. Golden sonra Quaresma maç içerisindeki iki pozitif katkısından sonuncusunu gerçekleştirerek Almeida'nın kafasına indirdiği golle Beşiktaş skor üstünlüğünü tekrar yakalasa da son dakikalarda Cristian'ın füzesi maçın berabere bitmesini sağladı. Almeida'nın golünde ise Fenerbahçe 90 dakika içerisindeki nadir kollektif hatalarından birini yaptı.

90 dakikanın Fenerbahçe adına iyileri başta Caner olmak üzere Alex, Cristian, ikinci goldeki pozisyon hatasına rağmen Ziegler ve defansta rakibi bozan Yobo olurken Beşiktaş adına ikinci goldeki baraj kurdurma hatasına rağmen Cenk, orta sahada Ernst ve Aurelio oldular. Caner'in mükemmle performansına rağmen Aykut Kocaman tarafından oyundan alınması birçokları gibi benim için de taktiksel bir hata olarak yazıldı hocanın hanesine. Maçın yıldızı ise hakem triosu.

Mükemmel Çirkinlik

2011-10-27T11:15:00.000+03:00

Carling Cup dördüncü tur karşılaşmasında 116. dakikada Everton karşısında Chelsea 2-1'i yakalayınca Boas'ın yüzü şekilden şekile giriyor.

Yüz mimikleri ile kollarını yukarı kaldırması ve yumruklarını sıkışı arasındaki uyum mükemmel çirkinliğin fotografı olmuş.

Derbilere Kış Geldi

2011-10-27T10:52:00.000+03:00

Bir kuşak bir kuşağa tribünlerin yarı yarıya paylaşıldığı derbileri anlattı durdu. Şimdi bir kuşak bir kuşağa deplasmandaki derbilere %5 deplasman takımının seyircisi alınırdı, ne güzeldi o günler diye mi anlatacak.

Derbi maçlara kış geldi. TFF'nin bu kararı değişmedikçe derbiler hiç olmadığı kadar soğuk geçecek.

Hani Asla Yalnız Yürümeyecektik

2011-10-27T10:44:00.000+03:00

Kaddafi linç edilince Libya'ya demokrasi geldi mi bilemiyorum ama dünya siyaset sahnesi üzerinden renkli bir kişilik eksildi. Bu yorumu yaparken tüm politik, insani, vicdani düşünce ve duygulardan bağımsız yazıyorum.

Ailenin futbola olan ilgisini zaten oğlu Saadi Kaddafi'den dolayı biliyoruz. Peruggia ile Serie A'da bir maç oynamışlığı ve hatta Libya'nın bağımsız! varlık fonu Lafico'nun da Juventus'un %7,5'lik hissedarlığı bilinen gerçekler. Tarihsel süreçten de kaynaklanan bir İtalyan futboluna ilgi durumu var yani. Ama bir o kadar sanırım baba Kaddafi'nin de futbola ilgi duyuyor olması hatta Premier Lig'in bu ilgi kümesi içerisinde önemli bir yere sahip olması çok fazla bilinen birşey değil.

Genelde bilinen 1979'da Libya'ya giden Everton taraftarı olduğu ya da mavilere sempati duyduğu yönünde olsa da bir başka gerçek Kaddafi'nin ölümünden ve sarayının yağmalanmasından sonra gün ışığına çıktı sanırım. Gizli bir Liverpool hayranı olduğu kırılan dökülen eşyalarının arasında bir Liverpool mugının olmasıyla belgelendi.

Liverpool asla yalnız yürümedi ama Kaddafi Libya'da ölüme yalnız yürüdü. Bütün dünyanın onu terkettiği, Libya halkının onu yalnız bıraktığı ve muhaliflerin ellerinde yapayalnız bir ölüm oldu kaderi. Belki dünya ülkeleri açısından son derece sevimsiz bir liderdi, diktatördü ancak kendi halkı açısından hiç bu kadar nefret edildiğini düşünmedi Kaddafi.

Bu kadar nefreti haketti mi hak etmedi mi tartışmaksızın çok dramatik bir ölüm yürüyüşüne tanık olduk. Geriye bu fotograf karesi kaldı yadigar.

Tüm Taraftarlara Açık Davetiye: Süper Lig Maçlarına Gitmeyin

2011-10-26T16:13:00.001+03:00

Bu yazıma tüm bloggerlardan ve okurlardan destek bekliyorum.Yarın ki Beşiktaş-Fenerbahçe maçına Fenerbahçe taraftarları alınmayacakmış. Neden??? Fenerbahçe taraftarları birşey mi yaptı? Suç olmayan yerde ceza uygulanan ülkenin evlatları olarak yazıklar olsun diyorum. Bundan sonra futbol maçlarına hiç kimse gitmesin o zaman.

Maskara yaptınız bütün taraftarları farkında mısınız? Dalga mı geçiyorsunuz, kendinize gelin artık. Yeter ki yeter.
Bugün itibariyle ne deplasmanda ne de Kadıköy'de hiçbir maça gitmiyorum. Sadece Fenerbahçe değil, Milli maçlara da gitmiyorum. Herkesi de hiçbir futbol maçına gitmemeye davet ediyorum. Böyle akılsız, böyle şahsiyetsiz, böyle ikiyüzlü, böyle riyakar bir karar tarihte hiçbir organizasyon tarafından alınmamıştır.

Biz taraftarlar sizlerin maskarası değiliz. Biz futbol izlemek istiyoruz. Biz futbolu stadyumlarda izlemek istiyoruz. Sizin gibi maskaralar olduğu sürecede stadyumda maç izlemeyeceğiz. Yazıklar olsun hepinize.

Robert Pattinson Galatasaray'da

2011-10-25T15:44:00.001+03:00

Ünal Aysal'ın Galatasaray'a transfer edeceğini açıkladığı ve tarifini verdiği oyuncunun kim olduğunu buldum. İngiltere'de oynayan bir oyuncu, iri yapılı, beyaz tenli, güçlü, yakışıklı tarifine en çok uyan isim hepimizin Twillight'tan tanıdığı Robert Pattinson'dan başkası olamaz.

Allah'tan tarifi İngiltere'de oynayan iri göğüslü, beyaz tenli, güzel diye yapmamış.

Paranın Ne Önemi Var

2011-10-25T09:24:00.001+03:00

Dün Manu'lu arkadaşlardan bolca tepki aldım işyerinde. Kapitalist düzenin yarattığı yeni futbol endüstrisi çarklarına teslim olmamak gerektiği ve gerçek bir futbolseverin City, Chelsea gibi takımları sevemeyeceği yönünde.

Zaten ben City'nin sahiplerini ya da parayla satın alınan futbolu seviyorum demedim ama yıllarca ezilen mavilerin taraftarları için seviniyorum. Çünkü onlar yıllarca forma aşkıyla takımlarından desteklerini hiç eksik etmediler.

Balotelli ve Kun için aynı şey geçerli mi bilemem. Fotograf paraya değil renklere aşığım dese de buna inanmak çok zor. İşin gerçeği City şampiyon olursa bu hiç romantik bir şampiyonluk olmayacak. Ama ben Manchester United'ı sevmiyorum, o yüzden City tarafındayım. Yoksa konu Premier Lig ise benim takımım Arsenal'dir her zaman. En olmadı Liverpool ligi kazansın isterim, ama asla Manchester United'ın kazanmasını istemem. Alex Ferguson'u severim o ayrı, Cantona'yı severim o ayrı ama kırmızı şeytanları hiçbir zaman sevmedim.

Balotelli ve Kun mu? Onları seneye Manchester'ın diğer yakasında görürsem hiç şaşırmam.

Why Always Me

2011-10-24T15:17:00.000+03:00

Tarihi 6-1'lik Manchester United zaferinin en unutulmaz karesi bu olacaktır herhalde. Balotelli seçilmiş bir oyuncu, çok önemli özellikleri var ve aynı zamanda kendini beğenmişliği 10 Cristiano Ronaldo gücünde bir adam. Maçta gerçekleşen bu karenin fıkrası da şöyle olur herhalde:

Balotelli Manchester United'a ilk golünü attıktan sonra Tanrı'ya sorar: Neden hep ben?
Tanrı'nın cevabı: Neden olmasın?

Six and the City

2011-10-24T14:41:00.000+03:00

Manchester City'nindir. Şehrin kırmızı ve mavi yakası arasında hep mavileri sevdim ben. Manchester United'ın Ferguson ile başarıyı yakaladığı yıllarda ben daha başka aşkları onlardan önce edindiğimden olacak hiç sevmedim Manu'yu. Hep süt oğlandı Manu benim için. Manchester'ın tek sahibi de mavilerdi benim gözümde.

Sahada ise hiç öyle olmadı. Taa ki bu hafta sonuna kadar. Sezonun başında Premier Lig'i hangi Manchester takımı kazanacak diye Ada'da Manchester İhtilali başlığıyla yazmıştım.

Esas ihtilal Old Trafford'ta gerçekleşti. Maç 3-0'a gelirken Balotelli'nin ikinci ve Kun'un gollerinde adeta sahada paslaşan bir Barcelona vardı. 80'den sonra maç 3-1'e gelince şuursuzlaşan Manu'ya son on dakikada çok uzun zaman ödeyemeyecekleri bir fatura kesti City. Bize de başlığa dünün en çok beğenilen tweetini taşıamk düştü.

Koyu Siyah

2011-10-24T14:21:00.000+03:00

Geceye siyah forma ile çıkacaktı Fenerbahçe, olmadı. Zaten gece yeterince karanlıktı, bir de gündüz saatlerinde gelen deprem haberiyle hiç olamayacağı kadar siyaha büründü. Koyu siyah olur mu, olur...

Böyle bir ortamda Samsunspor karşısında Aykut Kocaman'ın deyimiyle ligin lideri değil, ligi gerçekten tek başına domine eden rolüne soyunmak için fırsat kaçırdı Fenerbahçe.İlk yarıda neredeyse hiç etkili olamadı. Bunda Stoch'un oynadığı kanatta oyunun genelinde hiç boş alan bulamaması en önemli etkendi belki de. Caner'in ilk onbirde başlamaması sol kanattaki akışkanlığı da engelledi. Gökhan Gönül ve Emre'nin kabuledilebilir formsuzlukları eklenince, Alex'in de vasat takım oyununda vasat performansı Fenerbahçe için oluşabilecek tüm galibiyet olanaklarını bitirdi aslında.

Defansta hiç pozisyon vermeyen bir takım var kaşımızda. Bu an itibariyle elimizdeki en iyi şey. Ancak geçen sene ki Alex'in arkasında dizilen baskıcı orta saha malesef yok. Mehmet Topuz ve Selçuk Şahin'in olmaması, Emre'nin yeni yeni oynamaya başlaması Fenerbahçe'deki sıkıntılar. İyi tarafı ise dün de olduğu gibi pozisyona çok hızlı birkaç topta giriyor olması. Ancak dün ki gibi üretkenlik beklenenin altında kalınca kötü sonuç kaçınılmaz.

Her türlü olumsuz şarta rağmen iyi gidebildi Fenerbahçe bugüne kadar. Şimdi önünde Beşiktaş sınavı var. Belki de bu sezon oynadığı en ciddi deplasman maçı. Sezonun deplasman kralı İnönü'den yıkılmadan çıkabilecek mi? Bu şartlarda kolay değil ama takımın ne kadar dirençli olduğunu belki de en net bu maçtan sonra değerlendiriyor olacağız.

Süper Lig Genel Görünüm

2011-10-18T09:45:00.000+03:00

Ligin altıncı haftası geride kalırken büyüklerden üçü de zirveye yaklaştı bu hafta itibariyle. Beşiktaş haricinde diğer üç büyüğün kazanmasıyla ilk dört sıra içerisinde zirve mücadelesi bu hafta itibariyle kızışacak gibi duruyor.

Bu hafta zorluk derecesi en yüksek maçlardan birini daha kayıpsız geçen Fenerbahçe kuşkusuz sahadaki perromansına bakınca en karlı takım. Gaziantep maçı dışında biraz kör topal ilerleyen ama oturttuğu sistemin arkasına yaslanan bir takım var. Önemli eksiklerle çıkılan Mersin İdmanyurdu maçında daha da ne t anlaşıldı ki bu takımın oyuna hükmetmesi eksik kadrosuyla mümkün değil. Aykut Kocaman'ın da böyle bir niyeti yok. Ama takımın kazandığı en önemli özellik çok hızlı hücuma çıkıyor olması. Bu özellik sayesinde kapılan her top birkaç pasta gol pozisyonuna dönüşebiliyor. Özellikle ikinci yarıda iyice geriye yaslanıp kazanılan her top Stoch'un etkili hücumlarıyla pozisyon yarattı. Ancak Stoch'un haftalardır neden yedek oturduğunu da bu maçla anlamış olduk. Topla bu kadar etkin kaleye gidebilen bir futbolcunun gol vuruşu konusunda bu kadar ciddi eksikleri olması önemli bir dezavantaj. Hatta maç içerisnde tüm takımın moral motivasyonunu kıracak derecede bir dezavantaj. Fenerbahçe'nin skor üretebilme konusunda çözüm bulması şart aksi halde pozisyon kaçırma rekoru kıracaklar.

Galatasaray'da ise durum tam tersi. Oyuna hükmeden taraf Galatasaray ancak rakip ceza sahası içerisinde yaratıcı olma sıkıntısı büyük problem. Herkes golcü sorunundan bahsediyor ancak Elmander ve Baros aslında Galatasaray'da golcü sorunu yaşatmıyorlar. Problem Arda'nın gidişi sonrası hücum bölgesine yakın pozisyonda kreatif ayakların eksikliği. İki kanatta bu anlamda yeterli değil. Kazım da Riera da ya da kim oynarsa oynasın kaleye yaklaşan bir hücum stiline sahip değiller. Ortadan da delici olamayınca ortaya sahada göz dolduran ama pozsiyon üretemeyen bir takım çıkıyor.

Trabzonspor için de Galatasaray ile benzeşen sıkıntılar var. Ben Trabzonspor'un bir maçı üç gol atarak tamamlayacağı maçın bir elin beş parmağını geçeceğini düşünmüyorum. Ancak yerleşik defans anlayışı Trabzonspor'u güçlü kılıyor. Hem de Ankaragücü'nden 2 gol yemiş olmalarına rağmen. Temel problem takımın bütün gol yükünü Burak'ın sırtlaması. Burak Yılmaz çok aşama gösterdi ancak tek başına bu performans Trabzonspor'u ne kadar taşır kestirmek güç.

Beşiktaş için fazla yazacak birşey yok. Bu noktada geçen sezonun üzerine eklenmiş bir tek artı yok. Geçen sezon ki performansları da ortada. Genel resim Beşiktaş'ın diğerlerine göre biraz daha erken ligden kopacağı yönünde. Sahadaki yıldızların başta Guti ve Quaresma olmak üzere üretkenliği çok zayıf. Üzerine bir de çok ciddi golcü sıkıntısı yaşayan bir takımdan bahsediyoruz. Almeida'nın yokluğunda kim gol atacak sorusunun cevabı yok. Simao bal yapmayan arı, Fernanades'in ise performansı istikrarsız. Bu kadar alternatifli bir kadronun istikrar yakalayamaması ise sanırım yönetimsel bir sorun.

Cristiano Ronaldo Testi

2011-10-17T15:59:00.000+03:00

Bu adamı sevmesem de, kendisinin biyonik bir futbolcu harikası olduğunu kimse inkar edemez. En azından adamın kapı gibi test sonuçları var elinde. İzleyemeyenler için buradan lütfen.

Postiga'nın Golü

2011-10-17T10:44:00.000+03:00

Haftasonu öğlen saatleri mutfakta birşeyler hazırlıyordum ki arkamdan Ercan Taner'in yükselen sesi kafamı televizyona çevirmeme neden oldu. Çok da ilgi göstermediğim ama bir taraftan arada bakarım diye NTVSpor'da yayınlanan Real Zaragoza-Real Sociedad maçına Helder Postiga'nın muhteşem golü damgasını vurdu.

İzleyemeyenler buradan golü görebilirler. Roket gibi belden tüm gücünü alarak çıkarılan bir rövaşata golü izlemeyeli uzun zaman olmuştu doğrusu. Portekiz'den golcü çıkmıyor diyenlere duyurulur. Bu vuruş tam bir golcü vuruşu bana göre.

Babalar Ve Oğulları

2011-10-17T09:09:00.000+03:00

Erkek çocuklarla babaları arasında garip bir rekabet vardır aslında ev içerisinde ama yine de tüm çekişmelere rağmen kocaman da bir sevgi yaşar derinliklerinde. Hele ki evin erkek çocuğu da baba olduysa, baba olduktan sonra ki süreçte daha bir artar kendi babasına olan sevgisi.

Yıllar yılı onun istediği adam olmamak için mücadele eder, kendi benliğini ispatlamaya çalışır ve bunu ispatladığında da bir de bakar ki kendisi de baba oluvermiş ve şekillendirmek, yoğurmak istediği bir velet var kucağında. Garip bir ilişki baba-oğul ilişkisi velhasılı kelam.

Gökhan Değirmencioğlu'nun yüreğinde yaşadığı dramı yazmaya sayfalar yetmez. Oğlunu İnönü Stadyum'unda bir kez olsun görmek isteyen Beşiktaş'lı bir babanın son arzusu, bir hafta önce Mersin İdmanyurdu maçında oğlunu izlerken kalbine yenik düşmesi sonucu gerçekleşmeyince, yaşadığı baba acısının üzerine, bir hafta sonra İnönü Stadyum'unda maça çıkmak gurur mudur, sevinç midir, acı mıdır anlamlandırmak mümkün değil. Maça çıkarken "bu maçı yüzümün akıyla tamamlayacağım baba senin için" diyerek dualarla basılan o çimlerden maçın sonunda babasının son arzusunu "belki de yukarılarda bir yerlerde beni izliyordur" düşüncesiyle yerine getirmenin verdiği o duygu yükünün maç sonunda boşalması da doğaldır.

Baba yüreği başkadır, baba ile oğulların ilişkisi de. 8-10 yaşlarına kadar idolünüz olan, kendisi gibi olmak istenilen baba o yaşlardan sonra hiç olunmak istemeyen olur. Sonra yıllar geçer bir de bakılır ki babanın bir başka modeli olunur çıkılır. Birgün baba vefat eder ve cenazesine gelen yaşlı akrabalardan biri dönüp şöyle söyler: "Ne kadar da babasına benziyor değil mi?"

Gökhan da bu sözü duymuştur ve o maça çıkarken sadece kendisinin değil, babasının da İnönü Stadyumu'nun çimlerinde olduğunun bilincinde değildir şu anda. Ama yaşadığı tam da budur aslında. Ona sırtını son kez dayayıp devleşir Kayserispor kalesinde Beşiktaş karşısında. Tıpkı hayatımızda ne zaman sıkışsak babamıza sırtımızı dayadığımız gibi.

Aradaki Yedi Benzerliği Bulun

2011-10-14T22:45:00.000+03:00

Üstteki fotografı herkes bilir, 86 Dünya Kupaso'nın unutulmaz kareleri arasındadır. Alttaki ise ABD'de Vancouver Whitecaps'te forma giyen Fransız oyuncu Eric Haslli'ye ait. Aradaki yedi enzerliği artık siz bulun. Tabi Maradona ike kıyaslanamaz ama fotograf karesini görür görmez 86 Dünya Kupası'na götürdü beni.

Messi ve Krkic'in Soyağacı

2011-10-14T09:30:00.003+03:00

Aceto'da okumuştum sonra yabancı bir blogda karşıma soyağaçları çıktı. Messi ve Krkic'in akrabalıkları bakın nereden geliyormuş.

Gurbette Yorgun Düştün be Arshavin

2011-10-14T09:12:00.000+03:00

Gidersin Anzhi'ye Binersin Ferrari'ye

2011-10-14T09:02:00.000+03:00

Büyüklerimiz boşuna alırsın Ford, olursun Lord dememişler, varmış bir bildikleri. Eto'onun ki de o hesap sanırım. Gidersin Anzhi'ye, binersin Ferrari'ye.

Milli Paradoks

2011-10-13T10:29:00.000+03:00

Selçuk İnan... Kendisine Türk futbolunun geleceği diye bakıyoruz değil mi? Gerçekten büyük yetenek, son derece akıllı bir oyuncu. Savunma ve hücum özellikleri son derece dengeli.

Profesyonel kariyerine Çanakkale Dardanelspor'da başladı. Onu keşfetmemiz 4 yılımızı aldı. 2006'da Manisaspor'a gelince biz de ondaki yeteneklerin farkına vardık. Biz ondaki yeteneklerin farkına vardığımızda 21 yaşındaydı. Gerçi o 2001'den itibaren bütün alt yaş gruplarında milli oldu ama vizyona Manisaspor ile çıkma imkanı buldu. Selçuk İnan'ın büyük bir kulübe transferi ise 2008'de gerçekleşti. Trabzonspor'da özellikle Şenol Güneş ile birlikte daha da büyüdü ve bugün hem Galatasaray'ın hem de milli takımın vazgeçilmezleri arasında. Vazgeçilmez olması için 26 yaşına gelmesini bekledik ama.

Şimdi kalkmış elin Hollandalısı bizim vazgeçilmezimizden vazgeçip onu takımdan kesiyor, Almanya maçının ikinci yarısında oyundan alıyor, Azerbaycan maçına ilk onbirde başlatmıyor. Bu ne cüret... Hem de Almanya maçında tercih ettiği adam Gökhan Töre. Tabi ki eleştirir Türk medyası zira Gökhan Töre bugüne kadar değil dört büyüklerde Süper Lig'in başaltı takımlarında bile forma giymemiş bir adam.

Gökhan Töre'nin özgeçmişine baktığımızda ne görüyoruz? Bu çocuk da Bayer Leverkusen altyapısında pişiyor ve her nasılsa Chelsea scout ekibi tarafından farkedilerek kendi altyapılarına transferi gerçekleşiyor. Bu dönemlerde o da alt yaş gruplarında milli takım oyuncusu oluyor. 2009'dan 2011'e kadar Chelsea rezerv takımında kulübü ilk kez rezerv lig şampiyonluğuna taşıyor. 2011'de ise Hamburg'a transfer oluyor ve Bundesliga takımının değişmez ilk onbir oyuncularından biri haline geliyor. Hepsi bu, Selçuk İnan'ın yanında bu kariyer nedir ki Türk futbol medyası için. Ancak Hiddink gibi at gözlüğüyle futbola bakan bizim heyecanımızı tutkumuzu anlamayan bir Hollandalı Selçuk İnan'ı çıkarıp Gökhan Töre'yi sahaya sürme cüretini gösterebilir.

Bu arada Türk futbolunun geleceği Selçuk İnan 26 yaşındayken, Gökhan Töre 19 yaşında. 19 yaşında bir çocuk nasıl Türk futbolunun geleceği olabilir Allah aşkına. Biz de genç olma yaş sınırı bile 24-25'lerden başlarken, bizim hala genç Semih'imiz varken Selçuk gibi bir futbol virtüözünün yerine nasıl çoluk çocuk salınır sahaya.

Zaten ne anlar almanlar ve İngilizler futboldan? Bizim kadar anlamadıkları kesin, yoksa Gökhan Töre'nin yerine Selçuk İnan'ı almışlardı altyapılarına. Ama bu işi bilmedikleri için onlar Gökhan Töre'ye yatırım yaptılar. Üstelik Hamburg utanmadan sıkılmadan ilk onbirinde sahaya sürüyor bu bebeyi Bundesliga'da. Hiddink de aynı kafa işte. Daha 5-6 yıl boyuınca üst düzey katkı verecek bir Selçuk İnan yerine hayal peşinde koşup 12-13 yıl katkı alma hevesiyle Gökhan Töre'yi sokuyor sahaya.

Unutmadan Lionel Messi de Arjantin A Milli Takımı ile ilk resmi maçına 2005'te 18 yaşında çıktı. 2006'da Pekerman onu Almanya karşısında çeyrek final maçında yedek oturttuğu için ülke ayağa kalktı.

Yani Gökhan Töre Messi falan değil, belki de hiç olamayacak tamam ama bu ülke futbolunun asıl geleceği kendisi gibi duruyor doğru açıdan bakınca. Bu ülke Selçuk İnan nasıl oyundan çıkarılır diye ayağa kalkacağına, Gökhan Töre'den nasıl daha çok faydalanırız diye ayağa kalksa birçok şeyi de çözmüş olacağız aslında. Selçuk İnan çok değerli bir oyuncu hiç kuşkusuz ama tartışılacak konu onun oyundan alınarak yerine Gökhan Töre'nin oyuna dahil olması değil.

Hikayeci Futbol Hikayeci Tarihten Geliyor

2011-10-12T16:07:00.002+03:00

Biraz futbol ve Hiddink eleştirisinden uzaklaşarak neyi tartıştığımıza bakalım. Günlerdir her ortamda bir duygularıyla oynayan bir milli takımız, bizim futbolcumuz için motivasyon çok önemli denip duruyor ortalıkta. Ama kavram karmaşasından olacak duyguyla tutkuyu karıştırıyoruz. Çünkü Hiddink de dahil kimse tutkulu oynamayın demiyor bize.

Duygu konusuna gelince olay biraz derinlik, hacim kazanıyor. Boyutlar genişliyor. Duyugu dediğimizde işin içine arabesk giriyor. Hollandalı'nın da dediği bu aslında: Tutkulu oynayın bir Akdenizli gibi ama arabesk duygulara yer yok bu oyunda. Biz bu arabesk duygularla kendi kahramanlarımızı üretmeyi seviyoruz, ben de seviyorum kabul ediyorum. Mesela bizim kahramanlarımız Malkoçoğlu gibi oluyor. Biz bir kişi ile at üzerinde 15 kişiyi deviren, Topkapı surlarında zıp zıp zıplayan kahramanlar istiyoruz. Gazi Osman Paşa Plevne'den çıkmam desin, Çanakkale Savaşı'nda Seyit onbaşı 247 okkalık topu yüklensin, Ferhat tek başına dağları delsin... Bizim için hikaye çok önemli. Siz hiç Çanakkale Savaşı'nın, Plevne'nin savunulmasının, FErhat'ın dağları delmesinin stratejisini anlatan ya da okuyana rastladınız mı? O yüzdendir bu ülke yıllarca Macar galibiyetinin üzerine yatmış uyumuştur. Kimse Macar takımını hangi strateji ile yendiğimizi anlatmaz.

Şimdilerde biraz uyansak da aslolan hala kahramanları olan arabesk nağmeler serpiştirilmiş hikayeci futbol bizim için. 2-0 geriden gelip Çek Cumhuriyeti'ni 3-2 yenmemiz, Hırvatları son dakika son saniyede devirmemiz daha önemli. Hiddink de diyor ki peki stratejiniz nedir? Vallahi de billahi de doğru söylüyor. Stratejisiz yola çıktıkça o duygular bizi hop oturtup hop kaldıracak ama asla başüstü takımlar seviyesine getirmeyecek. Peki biz ne istiyoruz? Başüstü seviyeye mi çıkmak yoksa bu maceraperest hikayeci futbolla heyecan kasırgası mı yaşamak?

Bence hala ve hala hikayeci futbolu istiyoruz. Ama o zaman da kimsenin kalkıp biz bir turnuvada Dünya üçüncüsüyüz sonra iki turnuva ortalarda yokuz demeye hakkı var mı? Ya da bu takımın oyun karakteri nedir, nerede bizim ekolümüz demek abesle iştigal değil mi? O zaman Hiddink doğru adam mı? Yoksa illa bize yeni bir aşk mı lazım?

Doğrusu bu mu? Doğrusu strateji... Ortak uzlaşı ne? Hikayeci futbol oynamaya devam etmek. Peki strateji nedir? Ortak uzlaşıyı kırma sanatı. O zaman bize asıl gerekli olan stratejik olarak bu toplumun ortak uzlaşısını kıracak, hikayeci futbol aşkını söndürecek bir adam. Hiddink deniyor, başarabilir mi bilemiyorum ama en azından bir stratejisi var. Adamın maç içerisinde eleştirecek seçimleri yok mu? Var tabi ki ama şu anda elinde strateji bulunan tek adam da o. O en günahsız olan.

Aynadaki Gerçek

2011-10-08T23:51:00.000+03:00

Şimdi yazacağım cümlenin patenti Bilgin Gökberk'e ait. Diyor ki Türk futbolunu Avrupa pazarına satılığa çıkarsanız ilk Hiddink'i alırlar. Ben de katılıyorum, Hiddink'i gönderin, bu ne biçim adam diyenler ucuz kahramanlık ve popülarite peşinde koşuyorlar.

Milli Takım açısından oldukça keyifsiz bir dönem ve bu dönemde de Almanya gibi sert bir kaya ile karşılaşınca işler pek hayal ettiğimiz gibi olmuyor. Cuma akşamı aslında olabilecek en iyi onbir sahadaydı ve taktiksel anlamda da bana doğru gelen bir oyun anlayışı ile başlandı maça. Sabri'nin orta sahada görev alması tartışılabilir ki ben de başka bir ismi tercih edebilirdim ama tek bir isim üzerinden ne oyun eleştirisi yapılır ne de taktiksel seçim tartışılabilir.

Öte yandan Selçuk İnan'ın ikinci yarısında oyundan alınması da başka bir tartışma konusu. Ama stratejik açıdan oyuna giren Gökhan Töre'nin doğru bir karar olduğunu söylemek mümkün. Keza oyuna girdikten sonra takımın en iyisiydi. Ama tüm bu tartışmalar Neuer'in ilk iki golde atağı başlatıp iki topta yediğimiz golleri açıklayamaz. Halı sahada yenmeyecek bu iki golü oyunun tempo kazandığı anlar da yiyiyorsak o zaman taktiksel değil fiziksel bir durumun sahadaki oyunu daha çok etkilediğini de bilmemiz gerekiyor.

Azerbaycan maçı ne olur onu bile kestirmek zor şu aşamada. Ancak herşey yolunda gider ve milliler play off'a kalırsa işlerin daha yoluna girdiği bir dönemde Euro 2012'ye yürüyecek bir takıma sahibiz bunu da cebimize koyalım. Son olarak TT Arena'da milli takım taraftarı göremedim, görenler varsa haber versinler.

Mangala Gel

2011-10-06T15:19:00.000+03:00

Jose Mourinho'dan futbolculara barbekü partisi, tabi bizim Nuri ve Hamit alışık duruma hemen gömülmüşler yemeye.

Baba Sen Ne Yaptın Öyle

2011-10-05T15:00:00.001+03:00

Gecikmeli bir yazı ama asla es geçilemeyecek aynı zamanda. Bir rövaşata golünde tarihte bu kadar çok değişkenin bir araya gelerek ardı ardına akması mükemmel bir Hollywood prodüksiyonunda olur. Zaten biz de biliriz ve tamam abartmışlar ama izlemesi keyifli abi deriz.

Bir Fifa ya da PES oyununda gerçekleşebilir. Japon çizgi filmleri için bulunmaz bir görsel şölen. Ama gerçek hayatta bu kadar çok faktörü birarada içinde barındıran başka bir rövaşata golü yok. Hatta gol bile olmayabilir. Eren Derdiyok kardeşim senin hiç derdin mi yok? Benim hayatımda gördüğüm en fantastik 5 golden biri olabilir herhalde. Diğer dördünü say deseniz sayamam, bir Roberto Carlos geliyor aklıma, bir Van Basten...

Golü tekrar izlemek isteyenler buraya lütfen.

Neyin, Kimin Tarafındasınız?

2011-10-03T14:55:00.000+03:00

GTFB İkiyüzlülüğü

2011-10-03T11:20:00.000+03:00

Bu polemiğe hiç girmeyecektim aslında. Ama bu hakaret sınırlarını geçen tutumlar iki satır kelam etmeme neden oldu. Kimileri için Günahların Takımı, kimileri için Gönüllerin Takımı GTFB. Günahıyla sevabıyla çatır çatır mücadele ediyor ama. Bu dik duruşu gölgelemek için çırpınan arkadaşlar çırpındıkça küçülüyorlar benim gözümde. Anlamadıkları ya da anlamak istemedikleri şu: Her ne şartta olursa olsun o sahada yeralan, ter döken adamların hiçbir günahı yok. Ve Fenerbahçe tribünlerinin de yüreği o forma ve o formanın hakkını verenler için çarpıyor.

Ben günahların takımı diye bir camiayı yerden yere vurup sonra basketbol takımı Euroleague'de mücadele edecek diye yırtınanlara yazıyorum bu yazıyı. Galatasaray sonuna kadar Euroleague'de mücadele etmeyi hakediyor yanlış anlaşılmasın. Oktay Mahmudi'nin yaptığı işi yapacak adam dünya basketbolunda çok azdır. Bugün Galatasaray basketbol takımının o çalkantılı NalgaGate döneminde kadroda bulunan basketbolcu pek yok ama bu takım o dönemin izlerini silmek için geçen sezon onur mücadelesi verip Fenerbahçe'yle kafa kafaya final oynadı. Bugün de kafa kafaya Euroleague'de oynayacak hatta belki de rakibini eleyecek. Ama bahsettiğimiz camialar bir tek futbol şubesinden ibaret değil. O yüzdendir ki GTFB diyenlerin nasıl Fenerbahçe'nin futbol maçlarını izlemeyi mideleri kaldırmıyorsa, aynı durum diğer spor dallarında da geçerli olmalı sanırım. Mesela basketbol, mesela atletizm...

Yoksa ben ona mide demem.

Not: Şimdi abuk sabuk yorumlar gelecek hakaretlerle birlikte. Ben bir daha polemiğe girmeyeceğim, bu yorumlara cevap da vermeyeceğim şimdiden söyleyeyim. Çünkü aklı selim Galatasaraylılar da biliyor ki bu blogda her zaman rakip takımlar için objektif davrandım. Galatasaray benim düşmanın olmadı, olmayacak da. En başta babam çok koyu Galatasaraylı, sonra eşim fanatik olmasa da sarı kırmızılı renklere gönül verenlerden. O yüzden bizim evin bir değeri de Galatasaray, tıpkı Fenerbahçe gibi. Ben bu değerleri seviyorum. Fatih Terim'i, Arda'yı yani rakibimin en önemli değerlerini başkaları yerlere vururken göklere çıkardım. Aziz Yıldırım'ı en çok eleştirenlerin başında geldim. Buradan okuyunuz isterseniz. Velhasılı kelam bu ülkede değer denilen şey kolay üretilmiyor. O üretilen azıcık değeri de bok etmek... Neyse benden bu kadar...

Fenerbahçe Yine Kazandı

2011-10-03T09:04:00.000+03:00

Evdeki hesap her zaman çarşıya uymuyor. Sezon başından beri ilk defa ideal kadrosuna yakın bir ekip ile sahaya çıkan Fenerbahçe sezonun flaş takımı İstanbul B.Ş.B karşısında koca bir 45 dakika evdeki hesabın çarşıya uymamasından dolayı üretkenlikten uzak bir görüntüdeydi.

Sezon başında yapılan transferler herkeste Gökhan Gönül'ün bu takımda artık sağ kanatta görev yapabileceği ve bu bölgede çok daha üretken olacağı fikrini doğurmuştu. Oysa Gökhan Gönül'ün boş alanı kullanmadaki hüneri boş alan yaratmadaki hünerinin çok çok üzerinde olması bu senaryonun pek de işleyemeyeceğini maçın ilk yarısında gösterdi. Bu kanattaki revizyon dolayısıyla eski görev bölgesinden ortaya kayan Mehmet Topuz da aynı verimliğiliği yeni bölgesinde sağlayamayınca işler arap saçına döndü sarı larcivertliler için.

Orta sahanın sağ tarafında taşların yerinden oynaması doğal olarak dizilişin diğer yerlerini de etkiledi. Öte yandan sezon başından beri Yobo-Bilica ikilisiyle savunmanın göbeğini kuran Fenerbahçe'de Bilica'nın yerine bu maçta görev alan Bekir maç içerisinde biraz sırıttı. Verdiği geri pasın gol olmaması sadece Volkan'ın kalecilik hünerine bağlanabilir. Eğer Bilica bu bölgede oynamayacaksa onu kesecek adam sadece sakatlıktan geri döndüğünde Serdar Kesimal olabilir.

İkinci yarıda ise oyun içerisinde yapılan değişiklikler dişilileri yerine oturttu diyebiliriz. İkinci yarının 20-25 dakikalık bölümünde Fenerbahçe istediği skoru almasını bildi. Son on dakikadaki konsantrasyon eksikliğini bir kenara koyarsak sadece o bölüme kadar oynanan oyunla maçı kopardılar.

Fenerbahçe açısından bu sezon en önemli kazanç Ziegler gibi gözüküyor. Stoch'un performansı tatmin edici, diğer yandan Emre'nin dönüşü sonrasında da Cristian önde oynamalı mı sorusunu Brezilyalı futbolcu ortaya koyduğu performansla gündeme getiriyor. Emre'nin arkada, Cristian'ın önde oynaması hem defansif hem de ofansif anlamda daha olumlu etkileyebilir takımı. Aykut Hoca bunu iyice düşünmeli derim.

Süper Lig: Neye Niyet Neye Kısmet

2011-09-30T13:50:00.000+03:00

TFF kadınlar ve 16 yaş altı çocukların futbol maçlarını bedava izleyeceğini açıkladı sonunda. Buyrun lunaparka... Neresinden tutalım şimdi biz bu kararı. Yenilsen de Yensen de programında da tartışmıştık.

Bir kere 15-16 yaşındaki çocuk senden benden fanatik. Siz hiç o yaşlarda maçları nasıl bir ruh hali içerisinde izlediğinizi hatırlıyor musunuz? Diğer taraftan madem bir karar verdin bunun alt yaş sınırı olmaz mı? Millet 1-2 yaşında bebelerle maça geliyor. Bu çok mu sağlıklı? Hadi seyircisiz maçlara pozitif ayrımcılık yaparak - sonucu güzel oldu o ayrı - bu uygulamamnın bir provasını yaptınız tamam da siz değil misiniz milli maçlarda tiyatro seyircisi geliyor, basılan davetiyeler yüzünden tribüne futbol seyircisi profilinin dışında bir kitle geliyor ve gerekli destek sağlanamıyor diyen?

Peki hepsini anladım da bunun bir standardı olmaz mı? Her kulüp için farklı sayıda mı olur bu iş? Beşiktaş yeni açık tribünde 1000-1500 kişilik yer ayırırken, Fenerbahçe Fenerium Üst tribünden 531, Galatasaray Doğu tribününden 1940, Gaziantepspor kale arkasından 3375 kişilik yer ayırıyor. Mesela İBB de bu durumda pekala 50.000 kişilik yer ayırabilirdi.

Futboldaki şiddet stadyumun içerisinde belirli bir bölge ayrılarak mı giderilecek? Bir karar 3 kişi odaya kapanıp biz bir karar aldık diye verilmez ki... Koskoca TFF'nin altı aydır bu kriz ortamını yönetecek bir danışman ekibi yok ve bu yüzden saçmalayıp duruyorlar. İyi niyetliler bunu inkar edemem, ama sadece niyetle gemi yürümez ki...

Tebrikler Santos

2011-09-29T17:14:00.000+03:00

Dün akşam Olympiakos maçında ilk golünü attı Andre Santos. Soldan o bildik bindirmelerinden birinde içeri pas olarak gönderdiği topu defans kesti ancak dönen topu kaleye vurarak Gunners formasıyla kavuştu ilk golüne.

Güzel adam Santos, tebrikler ve devamını da bekliyoruz. Arsenal için zor bir sezon olacak ama Santos bu kadro içerisinde gün geçtikçe göze çarpabilecek bir isim. Diğer taraftan Premier Lig'de tuttuğum takımın formasını giyiyor olması da bir teselli benim için.

Kızlar Elele Verin Hoydi

2011-09-29T09:40:00.001+03:00

İtalya'yı kendi evinde yendikten sonra voleybolun altın jenerasyonunu da yakaladık diye tweet atmıştım. Açıkçası çeyrek finalde karşımıza Rusya'nın çıkması şanssızlıktı ama mükemmel bir oyunla 3-0 gibi çok net bir galibiyetle yerle bir ettik son dünya şampiyonunu.

Başlıktaki gibi şarkı söyleyesim, göbek atasım geldi maçtan sonra. Bu kızlar elele yürüyorlar finale. Finalde ne olacağı önemli değil ama finali oynadıklarını görmeyi çok istiyorum.

Maçın Yıldızı Sabri Ugan

2011-09-28T08:59:00.000+03:00

Trabzonspor dün akşam 40 gün 40 gece oynasa gol atamazdı derler ya öyle bir oyun oynadı Lille karşısında. Burak Yılmaz'ın yokluğu zaten kısıtlı hale gelen hücum zenginliğini iyice içinden çıkılmaz bir hale getirmişti. Bu şartlar altında 1 puan oldukça önemli.

Sahada kabız bir oyun vardı, Lille de ilk yarıda Sow ile bulduğu gol sonrası oyunu iyice dar bir alana sıkıştırarak ani çıkışlarla gol aramaya yönelince Trabzonspor hiçbir şey üretemez hale geldi. Fransız takımının zaman zaman etkili bir şekilde gerçekleştirdiği hücum pres ve özellikle Colman'a neredeyse hiç top aldırmaması da Trabzonspor'un oyununu bozan etkenlerdi. Alazinho fizik olarak yeterlilik gösteremeyince bordo mavililerin iki top yapamadığı anlara çokça şahit olduk. Henrique bu takımın oyuncusu mu hala soru işaretleri var. Ne top tutabiliyor, ne adam geçebiliyor, ne de ileride oyunu kurabiliyor. Birkaç maçta 90 dakika izlediğim halde henüz karar veremedim. Halil Altıntop bence faydalı olacak bu takıma ama Trabzonspor defans ve orta sahası top yapamadığı için o kadar çok geriye gelmek zorunda kalıyor ki ofansif etkinliği azalıyor.

Defansif anlamda çok iyi olacak Trabzonspor ama hücum anlamında ciddi sorunları var ve nasıl giderecekleri konusunda emin olamıyorum. Herşeye rağmen 4 puanla grupta lider konumdalar. Ama eğer sadece Selçuk İnan bu takımda kalsaydı bile çok farklı yerlere gelebilirlerdi bu sezon hem içeride hem de dışarıda.

Maçtan son bir not da Sabri Ugan'ın sunumuna. 47 yaşındaki Lille teknik direktörü Rudi Garcia için genç ifadesini kullanan ve İlker Yasin'in "O zaman Chelsea'nin teknik direktörüne ne diyeceğiz" sorusuna 10 saniye durakladıktan sonra "çok genç" cevabını yapıştıran, Trabzonspor'un penaltı golünden sonra "Colman'ın mükemmel golüyle" anonsu yapan Sabri Ugan hiç şüphesiz sıkıcı futbol gecesinin en renkli ismiydi.

Tweetball - Futbol Dünyasından Bir Ekran Rezaleti Daha

2011-09-27T13:56:00.000+03:00

Futbola ait beş para etmez diyaloglara prim kazandırıyoruz hepimiz. Ben de bu tweetleri koyarak yapıyorum biliyorum ama bir taraftan da yapmadan edemiyorum, içimdekini dökmem lazım. Aylık on binlerce dolar para kazanıyorsunuz, size televizyon ekranında bir yer ayrılıyor ve sizler o yeri bu memleket insanlarının beyinlerinin içine ederek işgal ediyorsunuz. Futbolun içine sizler ediyorsunuz. İzlemedim, izlemeyeceğim de ama malesef youtube'da 15 dakikalık rezillliğinizi gördüm ve içim acıdı. Türkiye Cumhuriyeti'nin en cahil, en iki kelimeyi biraraya getiremeyen, en seviyesiz adamlarını getirip o ekranları emanet etsek bu kadar berbat bir iş çıkaramazlar. Böyle yaparak konuşuluyor musunuz? Konuşuluyorsunuz. Rating alıyor musunuz? Alıyorsunuz. Prim yapıyor musunuz? Yapıyorsunuz. Utanıyor musunuz? Hayır.

cemkucuk55 Cem Küçük

Ahmet Çakar: "Faik sen truva atısin." Faik Işık: "Ahmet sen Truva itisin."

deoaki pucho

ahmet çakarla faik işık program sonrası kapıştılarmı çok merak ediyorum la lise yıllarımı hatırladım ''ÇIKIŞTA BEKLE LAN ERKEKSEN''

futbolmanya armağan özkaynakçı

Faik olabilirsin, Ahmet olabilirsiz, Rasim olabilirsin ama adam olabilir misin?

sustuner serkan üstüner

Beyaz Tv Ahmet Çakar'ı genel yayın yönetmeni yapsın. Programları hazır; iki küfür bir tokat, En fazla bağıran ses

ersinduzen Ersin Düzen

muhtemelen su anda ahmet çakar, faik isik'i beyaz tv binasinda kovaliyor!

banuka banu yelkovan

garip bi durum ama beyaz tv'den baska bir yere zaplayamiyoruz.. sokaktaki kavgayi ayirmadan seyreden adamlar gibi hissediyorum..

ozamankomikti şimdi komik olmadı

Beyaz TV'deki Ve Gol adlı programdaki saçlı sakallı dümbük herif yavşak haliyle güle güle nasıl ayırmayı düşünüyordu acaba bu tartışmayı.

AnilYazar Anıl Yazar

Ahmet Çakar gene sov yapmış.Faik Işık'la kapışmış.Beyaz Tv ekranlarında küfürler hakaretler havada uçuşmuş.Göktuğ Sevinç'li adına üzüldüm.

Galatasaray'a Değil Octoberfest'e Gidiyormuş Meğer

2011-09-27T10:03:00.000+03:00

Süper Lig Genel Görünüm

2011-09-27T09:10:00.000+03:00

Sezon başında doğaldır, ilk 8-10 hafta zirveye dört büyükler dışında bir takım kurulur ve ligi domine eder. O takım genelde sezon sonunda da kendisine Avrupa kupalarında yer bulacak bir derece ile tamamlar ligi. Bu sezon İstanbul B.Ş.B bunu başaracak gibi gözüküyor.

Diğer adaylar Eskişehirspor ve Anadolu'nun tek şampiyon takımı Bursaspor. Büyüklere gelince açıkçası şimdiden birşey söylemek çok güç. Fenerbahçe sakatlıklardan kaynaklanan kadro sıkıntısını hasarsız olarak atlattı gibi ama oynanan oyun Gaziantepspor maçı haricinde pek umut verici değildi. Takım limitlerini bilerek geçmişten gelen alışkanlıklarını sahay koydu ve dört maçtan on puan çıkarmasını bildi.

Bu süreçte Galatasaray sahaya en çok tempo koyan takım görünümündeydi. Gelecek için iyiye işaret olmakla birlikte takımın çok ciddi bir striker problemi olduğunu görmezden gelemeyiz. Diğer yandan ağır defans hattı ve oyun içi lider konularında da kısmi sıkıntılar yaşıyorlar. Sezon ilerledikçe nasıl bir çözüm üretecekler göreceğiz.

Beşiktaş ise artık net bir tercih ortaya koymak zorunda. Quaresma'lı bir sirk takımımı yoksa Quaresma'sız daha az gösterişli ama futbol oynamaya çalışan bir futbol takımımı. Geldiğinden beri Guti ile birlikte hiçbir şey veremedi siyah beyazlılara Portekizli oyuncu. Hiçbir şey veremediği gibi Simao gibi takım düzeninde çok önemli işler yapabilecek oyuncuların oyununu da baltalıyor. bir de Carvalhal'ın ne kadar ehil bir teknik adam olduğu sorusu var ki onun için de görüş bildirmek konusunda erken davranmaktan kaçınarak bir şerh koyuyorum şimdiden.

Trabzonspor geçen hafta krizi Burak'ın hat trick'i ile atlattı. Atlattı atlatmasına da dört büyükler içerisinde en iyi durumda gözüküp sahada bal yapmayan arı gibiler. Bir türlü skor üretemeyen ve defansta basit hatalarla pozisyonlar veren Şenol Güneş'in öğrencileri geçen sezon ki performansı yakalayamayacaklar diye düşünüyorum. Bunda en önemli sıkıntı Trabzonspor'un omurgasını kaybetmiş olmasında ve yeniden yapılanmasından kaynaklanıyor. Çok önemli isimler kadroya dahil ettiler ancak giden oyuncuların özelliklerine sahip olmayan farklı futbolcular hepsi.

Sezon sonunda Ankaragücü hiç kuşkusuz düşecek ilk takım izlenimi veriyor şimdiden. Gaziantepspor toparlayacaktır ancak ben ligi Karabükspor açısından da parlak göremedim. Bana şu ana kadar heyecan veren takımlar ise M.P. Antalyaspor ve Orduspor.

Il Pirata di Milano

2011-09-23T09:01:00.000+03:00

Gattuso büyük oyuncu, hani cepheye sürüp savaşan ve mücadele edenlerden. Bu kategoride belki de birkaç en iyiden biri.

Gözünde yaşadığı problemden dolayı tıbbi kontrol sonrası kendisine göz siniri felci tanısı konuldu. Sol gözünde yaşadığı bu problem onu ne kadar futboldan uzak bırakır bilemiyorum.

Ama bu haliyle ileride ekilecek ilk Karayip Korsanları'nda Johnny Depp ile başrolü paylaşması kaçınılmaz.

Ya da İtalyan versiyonunu yapabilirler kendisine: "Il Pirata di Milano"

Damada Tavsiyeler

2011-09-22T13:23:00.001+03:00

Kun: Valla babacığım hanım evde devamlı dır dır... Sürekli işten geç geliyorum diye fırça.

Maradona: Oğlum bak kızımı üzme, toruna iyi bak ihmal etme. İşten erken çık, baktın hocanın çıkaracağı yok 60. dakikada sakatlanma numarası yap git evine.

Kun: İyi de gel bunu patrona yedir.

Maradona: Hıyarlık etme, ben senin patronu tanıyorum. Nazımız geçer, ararım haftasonu rica ederim ben. Sen kafana takma.

Kun Aguero: Sahi yapar mısın babacığım?

Maradona: Yaparız tabi oğlum biz neyiz burada yalı kazığımıyız...

Liseli Erkekler Gibi

2011-09-21T10:44:00.001+03:00

Okul yıllarında sınıf maçları olurdu ya hani sınıfın kızları da izlemeye gelir, sınıf takımındaki herkes Maradona olma gayretiyle topu eline ayağına dolaştırır, bir taraftan da yaptığı her güzel hareket sonrası kenarda maçı takip eden kızlara bir kesik atar ve hep maç sonu skor itibariyle bir hüsran yaşanır... Dün Şükrü Saraçoğlu'nda işte tam anlamıyla böyle bir ortam vardı.

Resmi rakamlara göre 41.633, sonradan stadın kapılarının açılması ile maç içerisinde 50.000'leri bulan kadın ağırlıklı çocuklardan da oluşan muhteşem koro maç öncesinde yaptığımız bütün geyikleri ağzımıza tıkarcasına Son Mohikan ile atkılarını iki ellerinin arasında kaldırıp indirirken sahadaki Fenerbahçeli futbolcuların lise takımındaki bıyıkları terlememiş öğrenciler gibi hisetmemeleri kaçınılmazdı. Nitekim öyle de oldu 90 dakika boyunca sahada hayalet gibi dolaşan ve ne yaptığı pek de belli olmayan bir takım vardı. Futbolcu açısından alışık olunmayan bu durumu anlayışla karşılamak gerekir. Maç boyunca tribünlerden yükselen tiz ses bir çığ gibi büyürken insanın nutku tutuluyor, gülümsemekle ağlamak arasında bir ruh halinde biraz duygusal, biraz mizah içeren bir ruh halinde biz erkekleri de sahadaki futbolu izlemekle tribünleri izlemek arasında bırakıyordu. Dia 41. dakikada golü attığında dünyanın en şanslı adamı olduğunun farkında mıydı bilemiyorum ama stadyumda Issiar diye anons edildiğinde bir daha dünya üzerinden hiçbir yerde duyamayacağı çoğu kadından oluşan 50.000 kişilik koronun Dia demesi ve bunu birkaç kez tekrarlaması bile diz bağlarını çözebilir bir erkeğin. Bana "Armağan" diye bağırsalar o vakit heyecandan bayılırım itiraf edeyim. Bu memlekette kaç erkek için bir kadın ismini böyle tutkuyla haykırmıştır acep?

Her yönüyle bir tarih aynı zamanda bir dumur olayını yaşadık ülkece. TFF'nin aldığı kararı ne kadar yanlış bulsam da ve kadınların pozitif ayrımcılık feryatlarından daha çok erkekleri birer futbol teröristi yerine koyan tavrın çok daha çirkin olduğunu düşünsem de dünya üzerinde bir daha hiç bir şekilde sahne almayacak Fenerbahçeli kadınların tutkusunu izledikten sonra bu düşüncelerin hepsi uçup gitti.

İlk prova hiç fena değildi, aslında hiç fena değildi çok hafif kalır muhteşem bir gösteriye dönüştü. Tezahüratlarda senkronizasyon yoktu ama desteğin samimiyetini iliklerinizde hissediyordunuz. Futbolun ruhuna aykırı bu kadar kadın diyordum, onlar hem "sarı-larcivert-en büyük-fener" çektirerek, hem de 61. dakikada Trabzon'a az küfürlü bir gönderme yaparak pekala uyum sağlayabileceklerini gösterdiler. Bir daha tezahüratlarını kaldırıp, maç boyunca sıksık tekrarlanan tiz "Alex" tezahüratlarını bir kenara koyarsak hiç fena değillerdi.

Adını ne koyarsanız koyun dün Fenerbahçeli kadınlar Türkiye'nin en büyük STK'sı Fenerbahçe'dir diye bağırdılar. 24 saat gibi kısa bir sürede organize olup, 10.000 kişiyi stadyumlara sokamayan takımların oynadığı bir ligde İslam Çupi'nin Fenerbahçe'nin büyüklüğü başka bir büyüklüktür adı konulamaz cümlesini boşa çıkardılar. Tam da Fenerbahçe'nin büyüklüğünün tarifini verdiler dosta düşmana. Dün yaşanan kadınların ve çocukların maça gitmesi gibi basit bir aktivite değildi. Dün Fenerbahçelilerin gövde gösterisiydi ve hangi takımı tutarsa tutsun, dün o sahneyi izleyen rakip taraftarlarını müthiş derecede kıskandıracak bir duruştu.

Dün Fenerbahçeli kadınlar noktayı koydular. Formalarıyla, atkılarıyla, tişörtleriyle biz erkeklere bu sabah itibariyle garip gelen ve oyuncağımız elimizden alınmış hissi yaratan bu kadınlar oldular. Dün Fenerbahçeli kadınlar "daha yeni başlıyor" ifadesinin ne demek olduğunu haykırdılar. Dün bana Fenerbahçe sevgisini liseli aşıklar gibi yaşattılar. Ve benim de liseli erkekler gibi dizlerimin bağını çözdüler televizyon karşısında olsam da.

Ve unutmamalıyız, dün ki başarılı kadınların ve çocukların arkasında da erkekler vardı. Tezahüratları öğrettiler, ellerine pankartları tutuşturdular, formalarını verdiler, ocağa yemeği koyup evde, çevredeki kafelerde stadyum çıkışında ailelerini beklediler. Kaldırımdan destek verdiler. Tıpkı onlarda lisede sevgiliyi bekledikleri günlere geri döndüler...